اخرین دعا 23

#آخرین_دعا
𝙿𝚊𝚛𝚝 23:
درو بستم و با عصبانیت سمتش برگشتم
+«این دیگه چه کاری بود که کردی؟!»
نگاه حق به جانبی گرفت
-«همون کاری که ازم خواستی رو کردم.. به سودتون پیش رفتم»
دستامو دور سینم قفل کردم
+«اونوقت به هم خوردن همچین معامله مهمی به سودمون بود؟»
اهی کشید و انگشتاشو روی پل بینیش فشار داد
-«اون مهر از اولش هم متعلق به بندر شرقی بود.. من عمدا گفتم غربی تا بهش یدستی بزنم.. از توی پرونده هایی که ازشون خوندم، توی سه سوت میشد تشخیص داد که کلاهبردارن.. اسمشون رو هم تا به حال نشنیده بودم»
خشکم زد
+«چی..؟!»
-«چند وقته کارای تجارت پدرتون رو شما انجام میدید؟»
از سوالش واسه یه لحظه دست و پام رو گم کردم
+«خب.. این بار سوم بود»
تا چند لحظه توی سکوت بهم خیره شد
-«من هفت ساله که دارم اینکارو تکرار میکنم و توی همه معاملاتم موفق بودم.. پس واسه یکی مثل من اینکار چیزی نیست»
+«فک نمیکنی زیادی اعتماد به نفس داری، اوسامو؟»
-«اعتماد بنفس داشتن بخشی از کارمه، بانوی من»
کلافه وار نفسی کشیدم
+«باشه.. من با پدرم صحبت میکنم تا ازادت کنه.. البته به شرطی که مطمئن بشم طرف معامله امروز واقعا کلاهبردار بوده»
اینو گفتم و از اتاق بیرون رفتم

"دازای"
از رفتن شاهدخت خیلی طول نکشید که اومدن و باز منو برگردوندن به سیاهچال..
اهی کشیدم و با بدنی که الان میتونستم بدون تظاهر خستگیشو نشون بدم، یه گوشه نشستم..
دست ارومی به کمرم کشیدم و همین باعث شد کارایی که دیروز باهام کرده بودن باز یادم بیفته..
واسه یه لحظه لرز به تنم افتاد
پاهامو دور خودم جمع کردم و به پهلو خوابیدم
خسته بودم.. خیلی خسته..
و از طرفی، نمیدونستم اوضاع کارم چطوره..
گند خورده بود به همه چی.. فقط بخاطر اون پسره
اره.. همه چی تقصیر اون بود..
+«مطمئن باش که پیدات میکنم و تحویلت میدم به قصر پسرهٔ.. کوتولهه»
با باز شدن در، به خودم اومدم
-«جناب شاهدخت تشریف فرما شدن»
کلافه وار از جام بلند شدم
دستامو به میله ها گرفتم و رفتم جلوتر
+«خب..؟»
-«حق با تو بود..»
+«اینو که میدونم.. فرمانروا چی گفتن؟»
-«آزادی»
با تعجب بهش زل زدم
+«آزاد؟»
-«اره.. همین امشب.. اما اوسامو.. من یه پیشنهاد دیگه واست دارم»
+«چی؟»
-«توی قصر بمون.. به کمک پدرم بهت مقام تاجر سلطنتی رو میدم و—»
خندیدم
+«قبول نمیکنم»
-«چرا اون وقت؟»
+«من نسبت به شما احترام قائلم.. بهم کمک کردید که از اینجا خلاص بشم.. اونم دوبار.. اما دیگه نمیخوام سمت قصر بیام..»
تا چند لحظه بهم خیره شد
-«باشه پس.. هر طور راحتی»
اینو گفت و از سیاهچال رفت بیرون..