بهم میگفت راستش وقتی تو ناراحتی دنیای من همش عصر دلگیر جُ

بهم میگفت راستش وقتی تو ناراحتی دنیای من همش عصر دلگیر جُمعَست !
نگاهش که کردم ادامه داد :
آخه دیدی عصر جمعه چقدر دلگیر میشه ...
چقدر فکر میکنی تنهایی
همه جا تاریک میشه
همش بغضت میگیره و میخوای بزنی زیر‌گریه
یا یجوری زمانو ببری رو دور تند که فقط بگذره !
غم که میاد تو چشمای نازت من دقیقا اونجوری میشم
اشکات که میریزه رو گونت ، یاد هوای بارونی تو یه جمعه ی دلگیر پاییزی میافتم !
بغضمو آروم قورت دادم و با این حرفش چشام برق زد
با خودم گفتم یعنی چقدر میتونی واسه یه نفر
مهم باشی که غَمِت رو اینطوری تشبیه کنه به
عصر دلگیر جُمعَش (:

هستی جلیلی