گفت دانایی: که گرگی خیره سر،

گفت دانایی: که گرگی خیره سر،

هست پنهان در نهاد هر بشر!

هر که گرگش را دراندازد به خاک،

رفته رفته می‌شود انسان پاک!

هرکه با گرگش مدارا می‌کند،

خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند...

اینکه مردم یکدگر را می‌درند،

گرگهاشان رهنما و رهبرند!

اینکه انسان هست این سان دردمند،

گرگها فرمان روایی می‌کنند!

این ستمکاران که با هم همرهند،

گرگهاشان آشنایان همند!

گرگها همراه و انسانها غریب،

با که باید گفت این حال عجیب!