آن طرف دریاچه : p7 s2
ساعت 17:30
*چیزی جز عذاب وجدان حس نمیکردم ، از همشون متنفر بودم که با معجون حقیقت وادارم کردن ادرس خونه رو بدم … امکان نداشت … چارلی قاتل نبود ، حتی امکان نداشت اسمش ویکتور باشه …
*یکی از پلیسا شروع به کوبیدن به در میکنه ، کسی درو باز نمیکنه … ، این دفعه محکم تر میکوبن ولی کسی درو باز نمیکنه … کسی حواسش به من نبود و همه توجهشون به خونه بود ، نمیدونستم چیکار کنم ، بزنم زیر گریه یا فرار کنم … یا خودم برم دنبالش بگردم …
صبرم داشت تموم میشد … یهو از کوره در رفتم و شروع کردم به داد زدن
دارلا : بسه دیگههه ، خواهش میکنم تمومش کنید !
*همه به من خیره میشن ، انگار روح دیدن ، همون موقع جکسون چوبدستیشو با حالتی تحدید امیز سمتم میگیره
جکسون : ی بار دیگه صداتو بالا ببری قول میدم جوری خفت کنم که یادت نیاد آخرین بار کی حرف زدی !
دارلا : تا کی من باید هیچی نگم هان ؟ تا کی باید ساکت بشینم و بزار هرکی هر کاری خواست بکنه ؟ شماها درمورد من چی فکر کردید ؟ اصلا درمورد خودتون چی فکر کردید ! با ی بهونه ی مسخره سعی کردید پدرخوندمو قاتل جا بزنین و با معجون حقیقت ازم خواستید آدرس بدم ! اصلا شما به خودتون میگید انسان ؟(بغضم میترکه) اصلا به این فک کردید که اگه چارلی رو ببرین آزکابان من باید با کی زندگی کنم ؟ شماها اصلا تاحالا شده یکم انسانیت داشته باشید ؟
فاج ( با خونسردی ) : اگه واقعا اونو میشناختی هیچوقت به عنوان پدر خوندت صداش نمیکردی !
چارلی : حالا مگه من کی میتونم باشم آقای فاج ؟
*همه پشت سرمونو نگاه میکنیم ، چارلی بود … همه کسایی که اونجا وایساده بودن عین یخ خشکشون زده بود
دارلا : چارلی …
چارلی : حالت خوبه ؟ بهت که آسیب نزدن ؟ خوبی ؟
دارلا : من …
*قبل از اینکه بخوام ادامه حرفمو بزنم فاج پرید وسط حرفم
فاج ( ترسیده بود ولی خودشو سعی کرد جمع و جور کنه ) : پس بلاخره خودتو نشون دادی آقای ویکتور !
چارلی ( پوزخند میزنه ) : چیشده فاج ؟ نکنه ترسیدی ؟
فاج : مشخصه اونی که ترسیده تویی نه من !
چارلی ( نفس عمیق میکشه ) : اگه ترسیده بودم هیچوقت خودمو به آدم عوضی مثل تو نشون نمیدادم ! ( به من نگاه میکنه ) میبینم که گروگان گیری هم کردین ؟
فاج : گروگان ؟ اوه نه ما فقط …
چارلی : فقط چی ؟ فقط بهش دستبند زدین و تا سر حد مرگ ترسوندینش ؟
دارلا ( صدام گرفته بود ) : چارلی چه خبره …
فاج : بهتره خودت واسش بگی که کی هستی ویکتور !
چارلی : میخوای به چی برسی فاج ؟
فاج ( با صدای بلند ): فقط میخوام موفق شم ی قاتل زنجیره ای دیگه رو بگیرم !
چارلی (پوزخند میزنه ) : قاتل ؟ کدوم قاتل ؟ دیگه کم کم داری پیر میشی مرد !
فاج : ویکتور اولیور کوپر ، تمومش کن !
چارلی : چیزی شروع نشده که تموم بشه ! اونیم که دنبالشین من نیستم ! چون اصلا اسم من ویکتور نیست !
فاج : جالبه …
چارلی : کدوم قسمتش ؟
فاج : اینکه حاضر نیستی به دختره بگی که قاتل مامان باباشی !
*چیزی جز عذاب وجدان حس نمیکردم ، از همشون متنفر بودم که با معجون حقیقت وادارم کردن ادرس خونه رو بدم … امکان نداشت … چارلی قاتل نبود ، حتی امکان نداشت اسمش ویکتور باشه …
*یکی از پلیسا شروع به کوبیدن به در میکنه ، کسی درو باز نمیکنه … ، این دفعه محکم تر میکوبن ولی کسی درو باز نمیکنه … کسی حواسش به من نبود و همه توجهشون به خونه بود ، نمیدونستم چیکار کنم ، بزنم زیر گریه یا فرار کنم … یا خودم برم دنبالش بگردم …
صبرم داشت تموم میشد … یهو از کوره در رفتم و شروع کردم به داد زدن
دارلا : بسه دیگههه ، خواهش میکنم تمومش کنید !
*همه به من خیره میشن ، انگار روح دیدن ، همون موقع جکسون چوبدستیشو با حالتی تحدید امیز سمتم میگیره
جکسون : ی بار دیگه صداتو بالا ببری قول میدم جوری خفت کنم که یادت نیاد آخرین بار کی حرف زدی !
دارلا : تا کی من باید هیچی نگم هان ؟ تا کی باید ساکت بشینم و بزار هرکی هر کاری خواست بکنه ؟ شماها درمورد من چی فکر کردید ؟ اصلا درمورد خودتون چی فکر کردید ! با ی بهونه ی مسخره سعی کردید پدرخوندمو قاتل جا بزنین و با معجون حقیقت ازم خواستید آدرس بدم ! اصلا شما به خودتون میگید انسان ؟(بغضم میترکه) اصلا به این فک کردید که اگه چارلی رو ببرین آزکابان من باید با کی زندگی کنم ؟ شماها اصلا تاحالا شده یکم انسانیت داشته باشید ؟
فاج ( با خونسردی ) : اگه واقعا اونو میشناختی هیچوقت به عنوان پدر خوندت صداش نمیکردی !
چارلی : حالا مگه من کی میتونم باشم آقای فاج ؟
*همه پشت سرمونو نگاه میکنیم ، چارلی بود … همه کسایی که اونجا وایساده بودن عین یخ خشکشون زده بود
دارلا : چارلی …
چارلی : حالت خوبه ؟ بهت که آسیب نزدن ؟ خوبی ؟
دارلا : من …
*قبل از اینکه بخوام ادامه حرفمو بزنم فاج پرید وسط حرفم
فاج ( ترسیده بود ولی خودشو سعی کرد جمع و جور کنه ) : پس بلاخره خودتو نشون دادی آقای ویکتور !
چارلی ( پوزخند میزنه ) : چیشده فاج ؟ نکنه ترسیدی ؟
فاج : مشخصه اونی که ترسیده تویی نه من !
چارلی ( نفس عمیق میکشه ) : اگه ترسیده بودم هیچوقت خودمو به آدم عوضی مثل تو نشون نمیدادم ! ( به من نگاه میکنه ) میبینم که گروگان گیری هم کردین ؟
فاج : گروگان ؟ اوه نه ما فقط …
چارلی : فقط چی ؟ فقط بهش دستبند زدین و تا سر حد مرگ ترسوندینش ؟
دارلا ( صدام گرفته بود ) : چارلی چه خبره …
فاج : بهتره خودت واسش بگی که کی هستی ویکتور !
چارلی : میخوای به چی برسی فاج ؟
فاج ( با صدای بلند ): فقط میخوام موفق شم ی قاتل زنجیره ای دیگه رو بگیرم !
چارلی (پوزخند میزنه ) : قاتل ؟ کدوم قاتل ؟ دیگه کم کم داری پیر میشی مرد !
فاج : ویکتور اولیور کوپر ، تمومش کن !
چارلی : چیزی شروع نشده که تموم بشه ! اونیم که دنبالشین من نیستم ! چون اصلا اسم من ویکتور نیست !
فاج : جالبه …
چارلی : کدوم قسمتش ؟
فاج : اینکه حاضر نیستی به دختره بگی که قاتل مامان باباشی !
- ۱۱.۳k
- ۱۵ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط