رمان سوکوکو 33

زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 33:

دازای: چویا؟ فکر کردم نمیخای دیگه...
دستشو گذاشت رو دهنم
- هییس.. حرف نزن.. الکی که بت نگفتم تنها بیای
دستشو از رو صورتم برداشت و حالت وایسادنش رو تغییر داد
اخمامو بردم تو هم
+ خب..بگو چیکار داری؟
- خ..خب برا کار نیومدم امروز اومدم تا بهت بگم..
حرفشو قطع کردم
+ چی بگی؟ برام مهم نیست.. دیگه برام مهم نیست که چی میخوای بگی..
- تو چته؟ چرا اینجوری میکنی؟
+ خودت همینو نمیخواستی؟
رومو برگردوندم خواستم راه بیفتم و برم که یهو داد زد: فئودور برگشته
سرجام میخکوب شدم
برگشتم سمتش
+ گفتی فئودور؟

«ویو اژانس»

رانپو: گفتی سوء سابقه؟
پاهاشو از روی میز اورد پایین و پاکت خوراکیشو گذاشت کنار
رانپو: اتسوشی؟ بیا اینجا ببینم
- چیزی شده رانپو سان؟
+ میخوام برام از جلسه ای که اونروز رفتی بگی.. از ادماش و کلا همه چیز

«ویو دازای»

+ چطوری فهمیدی؟
- توی جلسه.. یکی از اعضای سازمان جدیدی که باهاش جلسه داشتیم خیلی برام اشنا بود بخاطر همین دیروز رفتم اسناد قدیمیمونو دیدم و...
+ بزار حدس بزنم.. مربوط میشه به شش سال پیش اره؟
- دقیقا.. کسی که دیدم همونی بود که شش سال پیش تو رو از سازمان دزدید و خب اون زیردسته فئودوره که یعنی..
+ یعنی فئودور اینجاست
چویا با چهره نگران وایساده بود رفتم نزدیکش و لبخند زدم
+ نگران نباش چویا.. حتی اگه اومده باشه طول میکشه تا قدرتشو بالا ببره و کاراشو شروع کنه.. تو این مدت یه فکری میکنیم
چویا سرشو پایین انداخت و نفس سنگینی کشید
چویا: ولی دازای.. من برا گفتن این نیومده بودم.. بهت که گفتم نیومدم برا کار حرف بزنم..
سرمو کج کردم و یه قیافه اروم به خودم گرفتم
+ پس برای چی اومدی؟
سرشو اورد بالا و بهم زل زد
چشماش میلرزید طوری که نمیتونست چیزی بگه
نفس عمیقی کشید و چند قدم رفت جلو و ازم رد شد
همونطور که پشتش بهم بود گفت: بابت اون شب.. متاسفم دازای..
بعد هم بدون برگشتن راهشو کشید و رفت
نمیدونم چقدر طول کشید تا به خودم اومدم ولی اینو میدونم که تا چند دقیقه بدون حرکت اونجا میخکوب شده بودم
سرمو بردم بالا و نفسمو با فشار بیرون دادم و با چهره سرد و متعجب زمزمه کردم: اگه قرار بود ازم عذرخواهی کنی..پس اصلا چرا از همون اول نامه رو نوشتی...
دیدگاه ها (۵)

روباه کوچولوی من پارت نه ꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚>> فردای ان روز @وی...

رمان سوم پارت بیستم ࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚⃘͡✿⃘͡࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚.@ویو دازای ی...

ابلیس

فضای داخلی عمارت بزرگ و سلطنتی دازای، غرق در سکوت و تجمل بود...

[•] عمارت عشق [•]Part: ²¹تو راهروی مدرسه راه میرفت، دنبال خی...

ابلیس

اجبار به بدبختی پارت ۴۹

اخرین دعا 38

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط