رمان زندگی سیگاری قسمت ( 122)
زندگی سیگاری
صدای تیر اندازی هر لحظه شدید تر میشد
هاتف - شهرزاد همراز و ببر
شهرزاد بازوم و گرفت و با سرعت من و بلند کرد و من و کشون کسون برد و من و پرت کرد تو اتاق و بعد دویید
سمت کشوی عسلی سمت تختش و اسلحه ای در آورد و گفت
تو همین اتاق بمون. هیچ جا نرو
با گریه گفتم
نرو می ترسم
اومد سمتم و اشکام و سریع پاک کرد و با لبخند گفت
بادمجون بم افت نداره نه من نه تو و نه هاتف هیچیمون نمیشه
و سریع بوسه ای رو گونم زد و از اتاق دویید بیرون هاتف هنوز تو تراس بود
هنوز چند دقیقه از رفتن شهرزاد نگذشته بود که یهو در اتاق به شدت باز شد و من با ترس جیغ زدم و با بهت به فرد روبه روم نگاه کردم
ادامه دارد.....
پارت صد و یک د
اروان بهم زل زد و گفت
هیس
سری تکون دادم که صدای داد هاتف اومد
قرار کنید ......
زندگی سیگاری
و همون موقع به قوطی سیاه از شیشه ی شکسته افتاد تو اتاق و دود همه جارو گرفت نمی تونستم نفس بکشم
اروان دویید سمتم و شالم و از رو سرم برداشت و جلوی دهنم گرفت
و من و کشون کشون از اتاق بیرون کشوند و پشت سرمون هاتف خودش و از اتاق پرت کرد بیرون از چشمام اشک میومد و هنوزم در حال سرفه بودم تا بتونم نفس بکشم.
یهو صدای داد اروان اومد و من و پرت کرد طرفی و من باشدت با زمین برخورد کردم و تازه دیدم که یکی از مامورای سازمان داشته سمتم شلیک میکرده صدای گلوله تو سرم پیچید و با ترس به اطراف نگاه کردم ... هاتف که بیشتر تو اون دود مونده بود هنوزم با چشمای بسته سرفه میکرد و منی که میدونستم اسم داره وحشت کرده بودم...
اروان با دو تا از مامورای سازمان درگیر بود و من دوییدم سمت هاتف و صورتش و تو دست گرفتم و گفتم
هاتف.. داداش نفس بکش
سرفه هاش هر لحظه شدت میگرفت و افراد هاتف چند تاشون خونی و زخمی گوشه ای افتاده بودن.
با وحشت سعی میکردم به هاتف ارامش بدم تا درست نفس بکشه
بعد چند دقیقه نفساس تا حدودی منظم شو اما هنوزم سرخ بود و رگای گردنش متورم بود ...
برگشتم و دیدم اروان نفس نفس زنان به تن بیجون اون ادما لگد می زنه
هاتف گرفته گفت
مهشید...
با نگرانی برگشتم سمت اروان که گفت
پیش امینه .. امین اومده بود یکم مدارک بده که حمله شد. این جا امن نیست افرادت کمن و تا حداکثر سی دقیقه دیگه این جا رو میگیدن و ما رو هم دست گیر میکنن باید بریم
زندگی سیگاری
با بهت گفتم
ایوار کجاست؟
یهو یکی از مامورای سازمان خونی و زخمی از اون طرف راه رو سمت ما پرت شد و پشت بندش ایوار از تاریکی راهرو
بیرون اومد و گفت
من این جام...
لبخندی رو لبام شکل میگیره پسر تاریکیهام اومده بود.
اومد سمت ما و گفت
شهرزاددد
شهرزادم از راه رو اومد بیرون و با هیجان گفت
تنهایی ده تاشون و زدم.
ایوار برگشت سمتش و گفت
اره فقط از دور با صدا من و همیاری می کرد تا بزنمشون !
لبخندی زدم که اروان گفت
زود باشید باید از این جا بریم
ایوار کجا بریم؟
هاتف اگه از هم جدا افتادیم همه گی برید ویلایی تو ......
اون جا هم و میبینیم.
ایوار سری تکون داد و اروان و ایوار جلو افتادن و هاتف و شهرزاد پست و منم وسطشون و به سمت در پشتی ساختمون حرکت کردیم
صدای تیر اندازی هر لحظه شدید تر میشد
هاتف - شهرزاد همراز و ببر
شهرزاد بازوم و گرفت و با سرعت من و بلند کرد و من و کشون کسون برد و من و پرت کرد تو اتاق و بعد دویید
سمت کشوی عسلی سمت تختش و اسلحه ای در آورد و گفت
تو همین اتاق بمون. هیچ جا نرو
با گریه گفتم
نرو می ترسم
اومد سمتم و اشکام و سریع پاک کرد و با لبخند گفت
بادمجون بم افت نداره نه من نه تو و نه هاتف هیچیمون نمیشه
و سریع بوسه ای رو گونم زد و از اتاق دویید بیرون هاتف هنوز تو تراس بود
هنوز چند دقیقه از رفتن شهرزاد نگذشته بود که یهو در اتاق به شدت باز شد و من با ترس جیغ زدم و با بهت به فرد روبه روم نگاه کردم
ادامه دارد.....
پارت صد و یک د
اروان بهم زل زد و گفت
هیس
سری تکون دادم که صدای داد هاتف اومد
قرار کنید ......
زندگی سیگاری
و همون موقع به قوطی سیاه از شیشه ی شکسته افتاد تو اتاق و دود همه جارو گرفت نمی تونستم نفس بکشم
اروان دویید سمتم و شالم و از رو سرم برداشت و جلوی دهنم گرفت
و من و کشون کشون از اتاق بیرون کشوند و پشت سرمون هاتف خودش و از اتاق پرت کرد بیرون از چشمام اشک میومد و هنوزم در حال سرفه بودم تا بتونم نفس بکشم.
یهو صدای داد اروان اومد و من و پرت کرد طرفی و من باشدت با زمین برخورد کردم و تازه دیدم که یکی از مامورای سازمان داشته سمتم شلیک میکرده صدای گلوله تو سرم پیچید و با ترس به اطراف نگاه کردم ... هاتف که بیشتر تو اون دود مونده بود هنوزم با چشمای بسته سرفه میکرد و منی که میدونستم اسم داره وحشت کرده بودم...
اروان با دو تا از مامورای سازمان درگیر بود و من دوییدم سمت هاتف و صورتش و تو دست گرفتم و گفتم
هاتف.. داداش نفس بکش
سرفه هاش هر لحظه شدت میگرفت و افراد هاتف چند تاشون خونی و زخمی گوشه ای افتاده بودن.
با وحشت سعی میکردم به هاتف ارامش بدم تا درست نفس بکشه
بعد چند دقیقه نفساس تا حدودی منظم شو اما هنوزم سرخ بود و رگای گردنش متورم بود ...
برگشتم و دیدم اروان نفس نفس زنان به تن بیجون اون ادما لگد می زنه
هاتف گرفته گفت
مهشید...
با نگرانی برگشتم سمت اروان که گفت
پیش امینه .. امین اومده بود یکم مدارک بده که حمله شد. این جا امن نیست افرادت کمن و تا حداکثر سی دقیقه دیگه این جا رو میگیدن و ما رو هم دست گیر میکنن باید بریم
زندگی سیگاری
با بهت گفتم
ایوار کجاست؟
یهو یکی از مامورای سازمان خونی و زخمی از اون طرف راه رو سمت ما پرت شد و پشت بندش ایوار از تاریکی راهرو
بیرون اومد و گفت
من این جام...
لبخندی رو لبام شکل میگیره پسر تاریکیهام اومده بود.
اومد سمت ما و گفت
شهرزاددد
شهرزادم از راه رو اومد بیرون و با هیجان گفت
تنهایی ده تاشون و زدم.
ایوار برگشت سمتش و گفت
اره فقط از دور با صدا من و همیاری می کرد تا بزنمشون !
لبخندی زدم که اروان گفت
زود باشید باید از این جا بریم
ایوار کجا بریم؟
هاتف اگه از هم جدا افتادیم همه گی برید ویلایی تو ......
اون جا هم و میبینیم.
ایوار سری تکون داد و اروان و ایوار جلو افتادن و هاتف و شهرزاد پست و منم وسطشون و به سمت در پشتی ساختمون حرکت کردیم
- ۴.۶k
- ۱۵ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط