اینم قسمت جدید حتما نظر بدید
قسمت ۳۲ – دعوتنامهای از نور
یک هفته از پیوستن جین به گروه I.M.P گذشته بود.
با اینکه مأموریتهای دنیای انسانها زمان زیادی ازش گرفته بودن، ولی ذهن جین هنوز درگیر یه چیز دیگه بود... چارلی.
با هر گزارش خبریای که از تلویزیون جهنم پخش میشد، فقط یه اسم توی گوشها میپیچید:
«جین هیت، بزرگترین شورشی تاریخ بشر… هنوز فراری و ناشناس. زنده یا مرده؟ کسی نمیدونه.»
جین توی دلش زمزمه کرد:
«هرجوری شده باید چارلی رو ببینم… حتی اگه یه لحظه باشه.»
تاریکی، که حالا به بخشی از وجودش تبدیل شده بود، با صدای گرفتهای در ذهنش گفت:
«چرا از این دوستای جدیدت کمک نمیگیری؟ شاید بتونن کمکت کنن...»
جین زیر لب گفت:
«الان خیلی سرمون شلوغه… واقعاً.»
ناگهان صدای بلیتز مثل رعد توی دفتر پیچید:
«خب بچهها! یه مأموریت ویژه داریم… نه، بهتره بگم یه دعوتنامه سلطنتی!»
همه برگشتن به سمتش. بلیتز با افتخار برگهای طلاییرنگ رو بالا گرفت.
بلیتز ادامه داد:
«قرار شده تا سه روز دیگه، ما توی جشن بزرگی که پرنسس چارلی برگزار کرده شرکت کنیم. جشنی به مناسبت بیرون راندن ارتش فرشتگان از جهنم!»
جین در جا خشک شد. قلبش سریعتر زد. یه لحظهای که مدام منتظرش بود، حالا داشت اتفاق میافتاد.
تاریکی با صدایی آرام در گوشش زمزمه کرد:
«این فرصته... اونجاست، چارلی.»
ماکسی که داشت خوراکی میجوید، گفت:
«خب اصلاً چرا ما رو دعوت کرده؟ ما که تو اون جنگ نبودیم.»
استلاس با نیشخند گفت:
«اولین باره که جهنم رسماً جلوی ارتش بهشت ایستاده. طبیعیه که بخوان یه جشن پر زرقوبرق برگزار کنن. مخصوصاً وقتی چارلی اون جلو ایستاده باشه...»
بلیتز لبخند زد، دستی به موهاش کشید و گفت:
«کاملاً درسته عزیز دلم. پس آماده باشید. ما سه روز وقت داریم که خودمونو برای بزرگترین مهمونی جهنم آماده کنیم…»
جین چشماش رو بست. توی دلش تکرار میکرد:
«باید ببینمش... حتی اگه آخرین باری باشه که میبینمش.»
میلی گفت :
«یعنی برای اولین بار قرار اون مشروب گرون قیمب طلایی رو بخورم »
بیلیتز گفت :
« همممم شاید ولی تا میتونید بخورید »
استلاس به بیلیتز با یه قیافه متعجب نگاه کرد و با تعجب گفت
« چرا باید پرخوری کنیم این کار بشدت زشته »
بیلیتز با یه لبخند ملیح گفت
« چون این فرصت ها بشدت کم هستن عزیزم »
جین فکر میکرد که چطور باید به چارلی همه چیز رو توظیح بده و حتماً باید یه کاری میکرد
(ادامه دارد...)
یک هفته از پیوستن جین به گروه I.M.P گذشته بود.
با اینکه مأموریتهای دنیای انسانها زمان زیادی ازش گرفته بودن، ولی ذهن جین هنوز درگیر یه چیز دیگه بود... چارلی.
با هر گزارش خبریای که از تلویزیون جهنم پخش میشد، فقط یه اسم توی گوشها میپیچید:
«جین هیت، بزرگترین شورشی تاریخ بشر… هنوز فراری و ناشناس. زنده یا مرده؟ کسی نمیدونه.»
جین توی دلش زمزمه کرد:
«هرجوری شده باید چارلی رو ببینم… حتی اگه یه لحظه باشه.»
تاریکی، که حالا به بخشی از وجودش تبدیل شده بود، با صدای گرفتهای در ذهنش گفت:
«چرا از این دوستای جدیدت کمک نمیگیری؟ شاید بتونن کمکت کنن...»
جین زیر لب گفت:
«الان خیلی سرمون شلوغه… واقعاً.»
ناگهان صدای بلیتز مثل رعد توی دفتر پیچید:
«خب بچهها! یه مأموریت ویژه داریم… نه، بهتره بگم یه دعوتنامه سلطنتی!»
همه برگشتن به سمتش. بلیتز با افتخار برگهای طلاییرنگ رو بالا گرفت.
بلیتز ادامه داد:
«قرار شده تا سه روز دیگه، ما توی جشن بزرگی که پرنسس چارلی برگزار کرده شرکت کنیم. جشنی به مناسبت بیرون راندن ارتش فرشتگان از جهنم!»
جین در جا خشک شد. قلبش سریعتر زد. یه لحظهای که مدام منتظرش بود، حالا داشت اتفاق میافتاد.
تاریکی با صدایی آرام در گوشش زمزمه کرد:
«این فرصته... اونجاست، چارلی.»
ماکسی که داشت خوراکی میجوید، گفت:
«خب اصلاً چرا ما رو دعوت کرده؟ ما که تو اون جنگ نبودیم.»
استلاس با نیشخند گفت:
«اولین باره که جهنم رسماً جلوی ارتش بهشت ایستاده. طبیعیه که بخوان یه جشن پر زرقوبرق برگزار کنن. مخصوصاً وقتی چارلی اون جلو ایستاده باشه...»
بلیتز لبخند زد، دستی به موهاش کشید و گفت:
«کاملاً درسته عزیز دلم. پس آماده باشید. ما سه روز وقت داریم که خودمونو برای بزرگترین مهمونی جهنم آماده کنیم…»
جین چشماش رو بست. توی دلش تکرار میکرد:
«باید ببینمش... حتی اگه آخرین باری باشه که میبینمش.»
میلی گفت :
«یعنی برای اولین بار قرار اون مشروب گرون قیمب طلایی رو بخورم »
بیلیتز گفت :
« همممم شاید ولی تا میتونید بخورید »
استلاس به بیلیتز با یه قیافه متعجب نگاه کرد و با تعجب گفت
« چرا باید پرخوری کنیم این کار بشدت زشته »
بیلیتز با یه لبخند ملیح گفت
« چون این فرصت ها بشدت کم هستن عزیزم »
جین فکر میکرد که چطور باید به چارلی همه چیز رو توظیح بده و حتماً باید یه کاری میکرد
(ادامه دارد...)
- ۷.۵k
- ۱۱ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط