رمان سوکوکو 2

زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 2:
+ هوف، پس چیزیش نشده...
خیالم راحت شده بود بخاطر همین جلوتر نرفتم و برگشتم اژانس از پنجره اژانس خاک و دود میومد بیرون.
+انگار مامان اژانس کارشو داره به خوبی انجام میده!
رفتم توی کافه نشستم و سرمو گذاشتم روی میز. خیلی عجیبه! بعد چهارسال این اولین باره که رفتم تا ببینم حالش خوبه یا نه. هرچند خیلی روزا به یادش بودم ولی خب...
سرمو بردم بالا دیدم رییس بالا سرم وایساده.
+رییس چیزی شده؟
-یه ماموریت برات دارم که میخام مخفی بمونه برا همین نمیشد توی دفترم اینو بگم.
+خب من امادم
-خوب گوش کن. من یه سری اسناد و مدارک داشتم که مربوط به کسیه که خیلی برام مهمه ولی اوایل تاسیس اژانس حواسم به اونا نبود و موری اوگای اونارو دزدید
+خب الان من چیکار میتونم بکنم؟
-وقتی توی مافیا بودی یه همکار داشتی به اسم ناکاهارا چویا. انگار که موری خیلی بهش اعتماد داره. شنیدم که مدارک توی دفتر اونه و الان بخاطر زلزله ای که اتفاق افتاده مافیا توی دردسر افتاده و همه حواس و تمرکزشون رفته طرف اتفاق. تو بهتر از هرکسی راه های مخفی مافیا رو میدونی و میتونی بدون دیده شدن وارد مافیا بشی. ازت میخام بری و مدارکو برام پیدا کنی. البته میدونم خیلی این کار ربطی به اژانس نداره بخاطر همین خاستم مخفیانه بهت بگم. خب، قبول میکنی؟
+البته رییس. امشب میرم و پیداشون میکنم.

«شب، ویو دازای»

کت مشکیمو پوشیدم رفتم سمت مافیا. چرا این اسناد باید انقد مهم باشه که مافیا بدزدتشون.
+خب رسیدم. حالا وقتشه از شیوه مخصوصم استفاده کنم.
در سازمانو با کلید قدیمی که داشتم باز کردم و رفتم داخل
+یعنی قفل درو بعد 4 سال عوض نکردن؟!
رفتم گوشه دیوار که درست کنارش راه پله بود و شروع کردم به فشار دادن دیوار
+خب کجا بود؟ اها پیداش کردم
دیوارو فشار دارم و در مخفی رو به طبقه بالا باز شد.
+خب، من بلخره دارم میام چویا...