ملکه روس * پارت ۹*
امیر = زود باش باید بریم منتظرمونن
=باشه فهمیدم
دستمو گرفت دنبال خودش کشید و به بیرون هتل رفتیم سرمای مسکو به صورتم میخورد سرمای وحشتناکی بود از بین هودیم این سرما نفوذ میکرد و باعث میشد از سرما بلرزم ی ماشین سیاه با شیشه های دودی درب هتل پارک کرده محکم دست امیر رو گرفته بودم به سمت ماشین رفتیم دو مرد از ماشین پیاده شدن به زبون روسی حرف میزدن با امیر صحبت کردن منم مثل گیج ها فقط نگاه میکردم که نگاهم به نگاه یکی از اون مردها گره خورد موجی از احساسات بهم حجوم آوردن نگاهش ی مهربونی خاصی داشت بهم نگاه میکرد صورت مردونه ای داشت چشماش و موهاش قهوه ای بودن قدش بلند بود کت و شلوار شیکی پوشیده بود لبخندی زد که نا خودآگاه منم لبخند زدم که یهو با صدای امیر به خودم اومدم
امیر = هی کجا رو نگاه میکنی
= چی ؟ هیچی
امیر = اینا میگن برای رفتن به عمارت سرگئی چشم هامون رو با چشم بند میبندن
= چی ؟ چرا ؟ اینجوری من بیشتر وحشت میکنم
امیر = میدونم ولی خب منم باید چشم هام رو باید ببندم
= باشه
همون مرد جلو اومد چشم های من و امیر رو بست و سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم سکوت داخل ماشین کر کننده بود بستن چشم هام بیشتر عصبیم میکرد هیچکی هیچی نمیگفت حتی نمیدونستم به کدوم جهنم میرم تنها فقط صدای سکوت بود که اون لحظه شنیده میشد اروم اروم نفس میکشیدم که ترسم کم بشه دستم میلرزید که یهو یکی دستم رو گرفت دستی که بهم آرامش میداد محکم گرفتمش باعث میشد ی اعتماد توی دلم به وجود بیاد اما چرا نمیدونستم دست کیه فقط میخواستم اون لحظه منو محکم بغل کنه که حس کنم یکی هم هست بهم اهمیت فقط ی دلیل که واقعا یکی هست ازم استفاد نکنه و به هم اهمیت بده احساس گرمای دستش باعث شد اروم بشم حالم یکم بهتر شده شد اما هنوز نمیدونستم چه اتفاقی قراره بیوفته .......
=باشه فهمیدم
دستمو گرفت دنبال خودش کشید و به بیرون هتل رفتیم سرمای مسکو به صورتم میخورد سرمای وحشتناکی بود از بین هودیم این سرما نفوذ میکرد و باعث میشد از سرما بلرزم ی ماشین سیاه با شیشه های دودی درب هتل پارک کرده محکم دست امیر رو گرفته بودم به سمت ماشین رفتیم دو مرد از ماشین پیاده شدن به زبون روسی حرف میزدن با امیر صحبت کردن منم مثل گیج ها فقط نگاه میکردم که نگاهم به نگاه یکی از اون مردها گره خورد موجی از احساسات بهم حجوم آوردن نگاهش ی مهربونی خاصی داشت بهم نگاه میکرد صورت مردونه ای داشت چشماش و موهاش قهوه ای بودن قدش بلند بود کت و شلوار شیکی پوشیده بود لبخندی زد که نا خودآگاه منم لبخند زدم که یهو با صدای امیر به خودم اومدم
امیر = هی کجا رو نگاه میکنی
= چی ؟ هیچی
امیر = اینا میگن برای رفتن به عمارت سرگئی چشم هامون رو با چشم بند میبندن
= چی ؟ چرا ؟ اینجوری من بیشتر وحشت میکنم
امیر = میدونم ولی خب منم باید چشم هام رو باید ببندم
= باشه
همون مرد جلو اومد چشم های من و امیر رو بست و سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم سکوت داخل ماشین کر کننده بود بستن چشم هام بیشتر عصبیم میکرد هیچکی هیچی نمیگفت حتی نمیدونستم به کدوم جهنم میرم تنها فقط صدای سکوت بود که اون لحظه شنیده میشد اروم اروم نفس میکشیدم که ترسم کم بشه دستم میلرزید که یهو یکی دستم رو گرفت دستی که بهم آرامش میداد محکم گرفتمش باعث میشد ی اعتماد توی دلم به وجود بیاد اما چرا نمیدونستم دست کیه فقط میخواستم اون لحظه منو محکم بغل کنه که حس کنم یکی هم هست بهم اهمیت فقط ی دلیل که واقعا یکی هست ازم استفاد نکنه و به هم اهمیت بده احساس گرمای دستش باعث شد اروم بشم حالم یکم بهتر شده شد اما هنوز نمیدونستم چه اتفاقی قراره بیوفته .......
- ۴.۱k
- ۰۸ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط