دوباره ابر می‌رسد به خانه ی خراب من

دوباره ابر می‌رسد به خانه ی خراب من
دوباره گریه میکند کسی میان خواب من

منی که صبح میشوم برای چشم های تو
که آفتاب بشنود سلام بی جواب من

عروس خواب های خون خیال تلخ و واژگون
تو چشم بستی و سپس شروع شد عذاب من

تو گم شدی که من گمم همیشه در توهمم
سیاهچاله میشود اتاق در غیاب من

جهان کوچک مرا بزرگ میکند تنت
توان تازه ای بده به سر رسیده تاب من

دلیل تار بودنم غبار روی آینه ست
اگر به تو نمیرسد هنوز بازتاب من

رسیده ام به خستگی به مرز ورشکستگی
به لحظه ای که سرد شد شهاب پرشتاب من

امید هرچه هست تو دو دست سبز مست تو
بریز شهر در شراب و کم کن اضطراب من
💜