همیشه تو ارزوهام یه نیمکت خودش میآمد

همیشه تو ارزوهام یه نیمکت خودش میآمد.
یه نیمکت دو نفره چوبی که بوی ماه آذر میداد.
همیشه تو آرزوهام
دوتا فنجون جایی جا وا کرده بود...
همیشه تو ارزوهام
تو بودی با اون اخم همیشگیت
که من از چشات عشق رو میخوندم
همیشه تو ارزوهام من بودم که منتت رو میکشیدم
همیشه تو آرزوهام.منتظر بودم بهم بگی دلبر این دوتا مورچه رو ببین...
همیشه ارزوهام تو ماه آذر بود..
وقتی ترکم کردی ارزوهام نرفتن
لامصبا بیشتر از تو منو دوس دارن.
منم دوستشون دارم
#سولماز