عکاس وحشت

عکاس وحشت
ماریو جیاکوملی آگوست1925 دریک خانواده فقیر رومی متولد شد و در حالیکه 9 سال داشت پدرش را از دست داد،مادرش در خانه سالمندان رخت می شست و این روزگارش بود تاقبل از شروع عکاسی.ماریو جیاکوملی نگرشی منحصر به فرد داشت وبه گونه ایی متفاوت به اطراف می نگریست.او را باید پدر عکاسی وحشت بدانیم جیاکوملی گذشته پر مشقتش را در عکسهایش فریاد می زند.در غالب عکسهایش آدم ها از وضوح خارج اند گویی هرگز واضح نبوده اند.با مجموعه "مرگ خواهد آمد"از خانه سالمندان جایی که مادرش در آنجا رخت میشست انتقام سختی می گیرد.پیر زن‌هاو پیرمردها را در کنتراستی رعب انگیز غرق می کند.برای تشدید سایه ها فلاش می زند،جزییات چهره ها را ازبین می برد تا صورت ها بی روح جلوه نمایند.از کنار ترک دیوار بی تفاوت نمی گذرد وخانه سالمندان راچون خانه ارواح به تصویر می کشد.یکی از دلایل شهرت جیاکوملی به خاطر عکس هایی است که در مدرسه اسقفی گرفته است.این مجموعه با عنوان "هیچ دست نوازشی بر صورت من نیست"عکس هایی است از کشیش های مدرسه اسقفی که در برف بازی می کنند.این مجموعه به گونه ای دیگر زندگی دینی را تصویر میکند و در آن حالت هایی از بازی که به آیین بیشتر شبیه اند دیده میشود.کشیش هایی که دست در دست هم با جامه های سیاه در سفیدی برف می رقصند.جیاکوملی از روشن کردن سیگار یک دانشجوی مدرسه اسقفی با سیگار برگ دانشجوی دیگر عکس می گیرد وبهمین دلیل ازمدرسه اخراج میشود وبخاطر همین عکس یکی از جوایز بزرگ زندگیش را کسب می کند.