#منُ_شَب .. سِکآنسِ |ٓ

#منُ_شَب .. سِکآنسِ |ٓ

وحشتِ من از شب تازگی نداره .. شبا رو همیشه بیدارم برعکسِ روزی که ازش درکی ندارم .. آدما شبا رو میخوابن روزا رو کار و زندگی .. مثِ ساعتی که کارش تیک تاکِ برا یادآوریِ اینکه زنده هستیم و درحالِ نفس کشیدن .. اما ماهایی که شب رو با روز عکس کردیم .. و شدیم ساعتِ شنی .. خودمون رو به چه چیزِ این دونه های شن ربط بدیم .. زندگیمون فرقی از بقیه میکنه .. شاید لحظه ی کندِ شب نشینیمون همون تساقطِ نرم نرمِ شن به شن از گردی به دیگریِ ..آدما شاید تو خواب وقتی بی روح میشن .. این روحشونِ که خواب میبینه .. ولی مایی که چشم باز تو شب میخوابیم .. رویاهامون همون خوابن یا واقعیتی که اصلا زندگیش نمیکنیم .. یا شایدم توهماتی بیش نباشه .. مثِ دیدنِ و حرف زدن با خودمون .. یا آدمایی که از نسجِ خیالمون برای بیداری‌هامون درمیاریم .. گاهی فک میکنم بهترین وقت برای زندگی کردن برای من همون وقتِ شبِ که همه خوابن و من بیدار .. نه عکسِ واقعیتی که الان گفتم .. شایدم همه ی اینایی که نوشتم فقط یه هذیون باشه نه بیشتر .. نه که شب تاریکِ و روز روشن .. من اوهام میبینم تو تاریک نه روشن .. !!


#فاطمه_آشوب

من پرم از نمیدانم .... !!!

سه و بیست و نه