گذرت می افتد به آن کافه ی ته خیابان...

گذرت می افتد به آن کافه ی ته خیابان...
دلت پر میکشد برای بستنی قیفی های سر خیابانمان...
دلت میتپد برای دیدن قیافه ام موقع ریختن شکلات بیشتر روی بستنیم...
بازم هوای من و دستهایم میزند به سرت،
از آن هوا به سر زدن هایی که میشود بغض،
میشود اشک،
میشود زودتر شب بخیر گفتن و تا صبح فکر کردن
فکر کردن به من و جای خالیم...
دلتنگی امانت را میبرد،
آنجا که دختری را توی خیابان میبینی،دختری شبیه من...
حسرت به دلت چنگ میزند،
آنجا که توی خیابان پسری معشوقه اش را سفت در آغوش گرفته
یک جوری که حس میکنی یک نفرند...
آه میکشی،
دلت ،
تنگ میشود،مچاله میشود،میمیرد
ولی هیچ دردی دوا نمیشود که نمیشود...
دیدگاه ها (۲)

پرنسس ناخواسته

007-پنهان در مه - پارت ۱۰۹

📚 داستان | سهمی که از عشق نداشتدیروز، بلورخانم، همسر احمدآقا...

گذرت می افتد به آن کافه ی ته خیابان دانشگاهبه همان میز دو نف...

گذرت می افتد به آن کافه ی ته خیابان دانشگاهبه همان میز دو نف...

مادر بزرگ همیشه میگفت دردِ تن یک جا نمی ماند، کلیه میزند به ...

.می گویند آدم خودش باید حال خودش را بداند،اما من از این حال ...

گاهی اوقات دلم مچاله میشودمیدانی چرا...؟اخر هیچوقت فکر نمیکر...

همه آدمها به تنهایی نیاز دارند...که گفته سخت است تنهایی..اتف...

میز گوشه کتابخانه را انگار به نامش زده اند.کسی حق ندارد آنجا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط