#خدا و #فلسفه

#خدا و #فلسفه

تصور کنید قصد داریم تعدادی آجر را به شکل مایل (تکیه‌کننده) ترتیب دهیم. برای این کار نخست سطحی صاف(مایل نباشد) روی زمین قرار می‌دهیم؛ سپس سلسله‌ی اجر ها را بدان تکیه خواهیم داد.

در اینحال اگر کسی بگوید به آن سطح صاف -تکیه‌گاه- نیازی نیست، عملاً همه‌ی آجر ها خواهند افتاد.
اگر هم بگوید خود آن تکیه‌گاه، باید بر جایی تکیه کند، ناگزیر آن شیء هم یا باید ثابت باشد یا باز همه آجرها می‌افتند.

رابطه جهان و پدیده‌هایش با خدا نیز همینطور است. اگر کسی بگوید خدایی نیست، عملاً وجودیت جهان زیر سوال می‌رود. حال آنکه ما خود وجود جهان و پدیده‌هایش را درمی‌یابیم.
🚫اشتباه طرح این شبهه بی‌توجهی به این حقیقت است که: مخلوق و معلول نمیتواند بی‌خالق و بی‌علت پدید آید.

اگر هم کسی بگوید خدا به خالق نیاز دارد، و آن خالق نیز همینطور به خالقی دیگر، و این روند تا بینهایت برود؛ در اینصورت باز تکیه‌گاهی وجود نداشته و وجودیت جهان زیر سوال می‌رود.
🚫اشتباه طرح این شبهه نیز بی‌توجهی به این حقیقت است: هرچیزی نیاز به خالق ندارد، بلکه هرچه مخلوق و معلول باشد نیازمند خالق و علت است، ولی خود خالق نیاز به خالقی دیگر یا علتی دیگر ندارد.


✅بنابراین دو نتیجه حاصل می‌شود:
۱- خدا هست
۲- خدا بی‌نیاز از خالق است

⚠️برگرفته از برهان اسد و اخصر #فارابی (محکم‌تر و کوتاه‌تر)