‌‌‎ ‌‌‎‌‌‎‌ ᬼ🥀 ‌‌‎‌‌شعرهای باران زده🥀ᬼ ‌‌‎‌‌‎‌‌‎

‌‌‎ ‌‌‎‌‌‎‌ ᬼ🥀 ‌‌‎‌‌شعرهای باران زده🥀ᬼ ‌‌‎‌‌‎‌‌‎

آسمان بر فراز بام 
چقدر آبی، چقدر آرام  است! 
درختی بر فراز بام 
شاخه اش را می‌جنباند. 
ناقوس در آسمان پیش چشم 
آرام، آرام طنین می‌اندازد 
پرنده ای بر درخت پیش چشم 
آواز حزن انگیز خود را سر می‌دهد. 


خدای من، خدای من! زندگی اینجاست
بی آلایش و آرام
این هیاهوی آرام بخش از جانب شهر می‌آید.
هان با تو هستم ! تو که همواره گریانی!
تو را می‌گویم هان!
چه کردی با جوانی خویش؟
✍🏼پل ورلن

ترجمه از 
✍🏼محمد زیار
📚💞
دیدگاه ها (۰)

داستان کودکانه «قلبی که اندازه آسمان می‌تپید» به نویسندگی رز...

داستان کودکانه «دوستِ پنهان در میان گل‌ها و ستاره‌ها» به نوی...

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧ 𝟙 اگه اولش به فکر آخرش نباشی، آخرش به فکر اولش میوفت...

هم‌سلولی خطرناک (پارت آخر)× برو، قبل از اینکه پلیس پیدات کنه...

007-پنهان در مه - پارت ۹۰

دل من گریان است همچو باران که زَنَد بر سر شهر آه این رخوت و ...

آیا تو هیچگاه شب هنگام از ستاره ای که ایستاده در قاب پنجره و...

آیا تو هیچگاه شب هنگام از ستاره ای که ایستاده در قاب پنجره و...

آیا تو هیچگاه شب هنگام از ستاره ای که ایستاده در قاب پنجره و...

یک بنده خدایی ، کناراقیانوس قدم می زد،وزیر لب دعایی راهم زمز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط