آزادترین تقدیر

پارت ۳۶
چراغ رو روشن کردم…اتاق بزرگی بود…انگار یک اتاق قدیمی بود…یک تخت اونجا بود و یک تابلو نقاشی بالای تاج تخت…به نظر میاد این اتاق مال یک زوج بوده… فرشی که کف اتاق بود حسابی خاک گرفته بود…داشتم اتاق رو نگاه میکردم که چیزی زیر فرش توجهم رو جلب کرد…به نظر می رسید به تیکه از دایره است…گوشه فرش رو کنار زدم…طرحی دایره وار که طلایی رنگ بود…کل فرش رو کنار زدم…خواستم روش وایسم و بهتر نگاه کنم که ترسیدم تله باشه…دستم رو روی قسمتی از دایره گذاشتم که درخشش اون قسمت باعث ترسم شد…ترس رو کنار گذاشتم و با تردید یکی از پاهامو روی اون دایره بزرگ گذاشتم…زیر پام درخشید…وارد دایره شدم و تا وسطای دایره رفتم…یک دایره وسطش بود…داخلش ایستادم که دایره بزرگتر درخشید و با رگه های طلائی درخشش رو به دایره کوچکتر رساند و درنهایت به پا و بدن من سرایت کرد…حس عجیبی داشتم…به بدنم که نگاه کردم یه لباس عجیبی تنم بود…یا توهم زدم یا مردم…خواستم از دایره برم بیرون که زمین لرزید و دایره بزرگ مثل آسانسور پائین رفت…وارد قصری شدم که دیواراش رگه هایی از طلا داشت… ستون هاش فوق‌العاده بلند و زیبا بود…قصر حال و هوای نورانی و شادی داشت…حتما تو بهشتم…داشتم توی قصر دنبال یه نفر می‌گشتم که ازش بپرسم تو این خراب شده چه خبره…
+یوهوووو….کسی ایج یااااااااااااهههه…تو دیگه کی هستی؟
کسی جلوم ظاهر شد و منو سکته داد…
§خوش آمدید بانوی من…کاری با من داشتید؟
+بانو کیه؟…من پسرم…کوری؟…تو چرا اومدی؟
§شما منو احظار کردید…مگه یادتون نیست؟…وقتی میگید هو من احظار میشم…
اینطوری نمیشه…اگه بخوام چیزی از اینجا سر در بیارم باید خودمو به فراموشی بزنم…
+ببینم تو منو میشناسی؟…من یادم نمیاد کی هستم…
§مگه میشه دستیارتون شما رو نشناسه؟…خب پس باید همه چیز رو به شما یاد آوری کنم…شما خدای ارشد و طهارت هستید که…
(مدتی بعد)
+جدی؟
(خب نیاز به توضیح هست…شانگ کو یک جاودانه بوده…جاودانه ها هرگز نمی میرند مگر با یک شیطان قوی رو به رو بشه…شانگ کو برای بستن دروازه دنیای شیاطین مجبور به فدا کردن جانش میشه…طبق یک قرارداد الهی با فدا شدن جان خدای ارشد و طهارت دروازه دنیای شیاطین بسته میشه…اما بعد از میلیون ها سال شیاطین قانون شکنی کردند و دروازه دوباره باز شد…پیشگو های آن زمان می‌گویند که نوزادی به دنیا آمده که می‌تونه با شیاطین مقابله کنه..‌.این پیشگویی مال ۹۱۲۵ سال پیش در دنیای جاودانگان و ۲۵ سال پیش در دنیای عادی است…یعنی هر یک سال در دنیای جاودانگان برابر یک روز در دنیای عادی است… شانگ کو با فدا کردن جانش معشوقه اش را تنها می‌گذارد… معشوقه اش برای بازگرداندن او…با یک طلسم سعی می‌کند او را باز گرداند اما خود می میرد…)

#بی_تی_اس
#فیک_بی_تی_اس
#نامجون
#جین
#یونگی
#جی_هوپ
#جیمین
#تهیونگ
#جونگ_کوک
#نامجین
#یونمین
#تهکوک