....

....

بی وفا شادی و نبضم را به یغما برده ای
پا به پای خسته ام افسوس و غمها خورده ای

بی وفا آگه نه ای از حال زار خسته ام
من اسیر حسرت و از یاد دنیا رفته ام

بی وفا آسوده بودم از دل و عشق و وفا
تا به کارم آمدی شادی شدش از من جدا

بی وفا بازی گرفتی قلب و روح خسته ام
تو کنار دیگری ، من بر همه در بسته ام

بی وفا با رنج تو رنگ نگاهم خاکی است
با منت بودن سراب و عمق عشقت خالی است

بی وفا با بازی ات از پا در آوردی مرا
تو مرا سوزانده ای ، پرپر زدن دیگر چرا؟

بی وفا در آسمان من همیشه ماه بود
سینه من خانه آخر کدامین آه بود ؟

بی وفا ماه شبانم را پراندی ای دریغ !!
کاش شمعی داده بودی جای ماهم نارفیق

بی وفا با یاد تو بر خانه ی اندوه و غم مهمان شدم
با جفایت روز وشب حیران و سرگردان و بی درمان شدم....