هزار دفعه بهت گفتم بهم نگو افسرده!

هزار دفعه بهت گفتم بهم نگو افسرده!
من افسرده نیستم لعنتی من فقط دیگه امید ندارم!
من فقط دیگه با کارات نمیخندم!
فقط دیگه چشامُ بستم رو دست و پا زدنات واسه خوشحالیم به هر قیمتی!
من فقط دیگه حالَم بهم میخوره از همه اون چیزایی که واسم میگیری تا دلمُ خوش کنی!
من فقط دیگه میتونم تو اتاقِ تاریکم بشینمُ ساعتا به گذشته لعنتی‌م فک کنمُ نخوابم!
و راحت دستامُ رویِ جایِ خالیِ سرش رو پاهام بکشم:)
بخدا من افسرده نیستم ببین هنوز صدایِ خنده‌هاش میاد...
تو چشام نیگا میکرد با پرووویی کامل میگفت ببین چه خوشگل میخندم چرا نمیمیری برام!
منم واسه اینکه حرصش درآد میگفتم انقد آدم هست واسشون بمیرم که تو توشون گُمی:)
کاش میشد بمیرم برات...کاش من جات میمُردم...
اصلا باشه من افسرده!
نبودنت آدمُ میکشه افسرده که پیشکش!
تو همه اینا رو میدونستی رو منُ با این حجمِ درد تنها گذاشتی:)
بعد انتظار افسرده نباشم؟؟؟
من افسرده نیستم فقط یِ کم دردم اومده از نبودنت...