پارت 169

*همینطور خشکم زده بود و درحالی که نفس نفس میزدم به جای خالی عزی زل زده بودم ، مایکل و لئوری هم اومدن بالا و با دیدن من تو اون حالت ... حتی اونا هم نمیدونستن چه اتفاقی افتاده *

مایکل : امی ... امی حالت خوبه ..؟

*صداهایی که میشنیدم تو سرم اکو میشد ، زبونم بند اومده بود ... یعنی... یعنی عزرائیل واقعی این شکلی بود ؟ *

مایکل : لئو یه لیوان آب بیار ... لئوری لطفاً برو پیش کارلوس تا چیزی نفهمه

*بازو هام رو گرفت و آروم تکونم داد *

مایکل : هی ... هی ... امی لطفاً به خودت بیا ... ما همه چیز رو درست میکنیم باشه ؟ ... فقط آروم باش و بگو چیشده

*نگاهم رو به مایکل دادم ، با صدای لرزون و بغض گفتم *

امیلی : اون ... اون عزیه من نبود .‌... اون یه هیولا بود ...

*بغلم کرد و اجازه داد گریه کنم تا آروم بشم *

*از دید عزی *
*تو عالم مرگ بودم ، برعکس همیشه که سکوت وحش آوری بود و فقط صدای مردگان به گوش میرسید الان هوا طوفانی بود ، رعد برق و باد شدیدی اونجا بود ، فقط صدای جیغ و عذاب شنیده میشد ، تو قصرم بودم و اتاق کارم رو بهم ریخته بودم ، روی صندلی نشسته بودم و سعی میکردم خودم رو آروم کنم ، دست چپم بیشتر از همیشه میلرزید ، من ..‌‌. من چیکار کردم ... امی رو ترسوندم ..‌ الان تنها کسی که درکم میکرد هم ازم میترسه *

عزرائیل : لعنتی ... لعنتی لعنتی لعنتی !!!

*دوباره با صدای گرینچی فریاد زدم که باعث شد چراغ ها خاموش و روشن بشه ، شدت قدرتم انقدر زیاد شده بود که داشتم کنترلش رو از دست میدادم ... یهو صدای زمزمه واری رو شنیدم ، با شوک به اطراف نگاه کردم ولی معلوم نبود صدا از کجاست *

؟؟؟ : هیچ کس درکت نمیکنه ...

*صدا رو به طور واضحی شنیدم ‌.... اون ... اون صدا تو سرم بود ، صداش گرینچ بود و نمیتونستم تشخیص بدم زنه یا مرد *

؟؟؟ : تا کِی میخوای سکوت کنی ؟

عزرائیل : بسه ... نه ... کافیه خفه شو !

*دستام رو روی گوشام گذاشتم ولی فایده ای نداشت ، خندید *

؟؟؟ : هنوزم میخوای حقیر بمونی تا بیشتر بهت سرکوفت بزنن ؟

*دستام رو از روی گوشام برداشتم و صاف وایستادم ، به سختی نفس نفس میزدم ، جسمم دیگه تحمل کنترل نیروم رو نداشت *

؟؟؟ : اونا هیولا صدات کردن ! ... بهشون نشون بده که درست فکر میکنن ...

*حاله ای از قدرت دورم رو گرفت ..... دیگه کنترلی روی خودم نداشتم ...‌ *