عطر شب های پاریس
پارت 3
شبها، برای ا/ت، تنها زمانی بود که میتوانست نفس بکشد، واقعاً زندگی کند. وقتی چشمانش را میبست، دنیای واقعی با تمام دغدغههایش محو میشد و او قدم به سرزمینی میگذاشت که در آن، هر لحظه با جونگ کوک، یک جشن بود. این بار، خواب او را به یک صبح روشن و پرنور برد.
خورشید از میان پردههای نازک اتاقشان به داخل میتابید و خطوط طلاییاش روی کف چوبی اتاق میرقصید. ا/ت آرام چشمانش را باز کرد و اولین چیزی که دید، چهرهی آرام جونگ کوک بود که کنارش به خواب رفته بود. موهای تیره و کمی نامرتبش روی پیشانیاش ریخته بود و لبخند ملایمی گوشهی لبش جا خوش کرده بود، انگار در خواب هم در حال دیدن رؤیاهای شیرینی بود. ا/ت با احتیاط دستش را دراز کرد و نوک انگشتانش را روی خط فک جونگ کوک کشید. چهرهای که در بیداری هرگز ندیده بود، اما در خواب، از هر تصویر دیگری برایش واقعیتر بود.
جونگ کوک با تکان کوچکی بیدار شد. چشمانش را باز کرد و با دیدن ا/ت لبخندش عمیقتر شد. "صبح بخیر، پرنسس خوابآلود من!" صدایش بم و کمی خوابآلود بود و ا/ت عاشق همین لحن صبحگاهیاش بود.
"صبح تو هم بخیر، شاهزادهی رؤیاهای من!" ا/ت جواب داد و خودش را بیشتر در آغوش او جای داد.
لحظاتی را در سکوت و آرامش صبحگاهی سپری کردند، فقط صدای ضربان قلبهایشان بود که با هم هماهنگ مینواخت.
ادامه دارد......
شبها، برای ا/ت، تنها زمانی بود که میتوانست نفس بکشد، واقعاً زندگی کند. وقتی چشمانش را میبست، دنیای واقعی با تمام دغدغههایش محو میشد و او قدم به سرزمینی میگذاشت که در آن، هر لحظه با جونگ کوک، یک جشن بود. این بار، خواب او را به یک صبح روشن و پرنور برد.
خورشید از میان پردههای نازک اتاقشان به داخل میتابید و خطوط طلاییاش روی کف چوبی اتاق میرقصید. ا/ت آرام چشمانش را باز کرد و اولین چیزی که دید، چهرهی آرام جونگ کوک بود که کنارش به خواب رفته بود. موهای تیره و کمی نامرتبش روی پیشانیاش ریخته بود و لبخند ملایمی گوشهی لبش جا خوش کرده بود، انگار در خواب هم در حال دیدن رؤیاهای شیرینی بود. ا/ت با احتیاط دستش را دراز کرد و نوک انگشتانش را روی خط فک جونگ کوک کشید. چهرهای که در بیداری هرگز ندیده بود، اما در خواب، از هر تصویر دیگری برایش واقعیتر بود.
جونگ کوک با تکان کوچکی بیدار شد. چشمانش را باز کرد و با دیدن ا/ت لبخندش عمیقتر شد. "صبح بخیر، پرنسس خوابآلود من!" صدایش بم و کمی خوابآلود بود و ا/ت عاشق همین لحن صبحگاهیاش بود.
"صبح تو هم بخیر، شاهزادهی رؤیاهای من!" ا/ت جواب داد و خودش را بیشتر در آغوش او جای داد.
لحظاتی را در سکوت و آرامش صبحگاهی سپری کردند، فقط صدای ضربان قلبهایشان بود که با هم هماهنگ مینواخت.
ادامه دارد......
- ۱۱.۲k
- ۲۱ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط