اَ چشم یاروم

اَ چشم یاروم

اَ چشم یارُوم اَچشم یارُوم
نگاه یاراینین صَفا اَچشم یارُوم
ا َحِجر یارُوم مه خارُ و زارُم
تو نور دیدِن اِتَن مِه زارِ زارُم
مِه کِه دل اُمبَست بِی کسی
جزایِ خوبی بو بَدی
نِشونِ یارُوم نِشونِ یارُوم
هر روز جُلو چشمُونُم نِشونِ یارُوم
مَدَه عذابُم قَسَمِت اُمدا بِی خدا مَدَه عذابُم
از مِه مَپُرسی از اشکُونوم که زیر اَتا
از مِه مَپِرسی
خوشکل مِه خیلی غَمِن
ای گل همیشَه مَرحَمِن
خَستَه چشمونُم خَستَه چِشمونُم
خَندَه اَزَنوم اِی گل پری خَستَه چِشمونُم
حَرف زیادی حَرف زیادی
تو گوش مَکُن اِی گُل دِگَه حرف زیادی
تو که عزیزی تو که عزیزی
مَگو تو بِی مِه یار دِگَه ایجا غَریبی
مِه کِه دل اُمدا بِی خدا
از عشق تو بودوم جُدا
مثل گنوغُم شاید گنوغُم
بدی سبب ای گل بِیچِه مثل گنوغُم
نگاه یار اینین صَفا اَ چشم یارُوم

محمد روهنده