دستم را
دستم را
به سراسر شب کشیدم ؛
زمزمهٔ نیایش
در بیداری انگشتانم ترواید ؛
خوشهٔ فضا را فشردم
قطره های ستاره
در تاریکی درونم درخشید ؛
و سرانجام
در آهنگ مه آلود نیایش
تو را گم کردم ...
«سهراب سپهری»
به سراسر شب کشیدم ؛
زمزمهٔ نیایش
در بیداری انگشتانم ترواید ؛
خوشهٔ فضا را فشردم
قطره های ستاره
در تاریکی درونم درخشید ؛
و سرانجام
در آهنگ مه آلود نیایش
تو را گم کردم ...
«سهراب سپهری»
- ۱.۳k
- ۱۷ تیر ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
