مافیای من

#مافیای_من
پارت51

ویو ا/ت:
خستگیِ کلِ اون روز توی تنم سنگینی می‌کرد. لباسِ عروسِ سنگین و پف‌دارم انگار داشت تنم رو می‌سوزوند. وقتی از ماشین پیاده شدیم، توی دلم نقشه کشیدم که یک‌راست برم توی اتاقِ خودم، لباس‌هام رو عوض کنم و کمی از این هیاهو دور بشم.

قدم‌هام رو سمتِ پله‌ها تند کردم، اما صدای سرد و خش‌دارِ پدرِ جیمین مثل آبِ یخ توی اون فضای سکوت‌زده پیچید:

ـ کجا؟!

سر جا میخکوب شدم. برگشتم و با نگاهی که سعی می‌کردم بی‌تفاوت باشه، به مردی نگاه کردم که توی سرمای نگاهش همیشه یه تهدید پنهان بود.

ا/ت (با لحنی که سعی داشتم آروم باشه): «میرم تو اتاقم. خیلی خسته‌ام.»پدرِ جیمین ابرویی بالا انداخت، نگاهی به من و جیمین که کنارم ایستاده بود انداخت و با لبخندی موذیانه گفت:

ـ اتاقت؟! مگه شما دو تا تازه ازدواج نکردین؟ زن و شوهر اونم روزِ عروسیشون مگه توی اتاقای جدا می‌خوابن؟!

چشم‌هام از تنفر و تعجب گرد شد. خواستم چیزی بگم که جیمین سریع جلوم دراومد و با لحنی که سعی می‌کرد سردیِ همیشگیش رو حفظ کنه، رو به پدرش کرد:

جیمین: «پدر، ما…»

پدرِ جیمین اجازه نداد حرفش تموم بشه، صداش رو بالا برد و با اقتدارِ صاحبِ عمارت گفت:ـ بحث نکنین! همین که گفتم. توی یک اتاق می‌مونید؛ مهمان‌ها و خدمه نباید بویی ببرن که این ازدواج فقط روی کاغذه! برین داخلِ اتاقِ جیمین، همین الان!

از درون داشتم منفجر می‌شدم. نگاهی به جیمین انداختم که اونم کلافه و عصبی بود، اما چاره‌ای نداشت. پدرِ جیمین با اون نگاهِ خیره و شکاکش ایستاده بود تا مطمئن بشه فرمانش رو اجرا می‌کنیم.

با پاهای سست و حرصی که توی وجودم می‌جوشید، سمت اتاقِ جیمین به راه افتادم. جیمین هم سکوت کرده بود و پشت سرم قدم برمی‌داشت. درِ اتاق رو باز کرد و با کلافگی دستش رو توی موهاش کشید و کنار رفت تا اول من وارد بشم…
وقتی وارد اتاق شدم دیدم همه جارو تزئین کرده بودن و برای من یک لباس خواب گذاشته بودن اما اون لباس خواب خیلی باز بود و من نمیتونستم اونو بپوشم جیمین وقتی دید من با تعجب به اون لباس خیره شدم یهو صداش در اومد
جیمین: اوووو خب لازم نیست اونو تنت کنی یکی از تیشرت های منو تنت کن

رفت تمت کشوی لباس هاش و یک تیشرت در اورد

جیمین: بیا من میرم داخل حموم لباس هامو عوض میکنم توهم اینجا عوض کن هروقت تموم شد صدام کن

ا/ت: اوهوم باشه... ممنون

یهو یاد زیپ لباسم افتادم جیمین داشت میرفت سمت حموم که با صدای من سر جاش وایستاد

ا/ت: جیمین!!!
جیمین: بله
ا/ت:... میشه... زیپ لباسمو باز کنی؟؟
جیمین: اوهوم باشه

تعحب کردم انقدر زود قبول کرد پشت کردم بهش موهام رو انداخت یم طرف و اروم زیپ لباسم رو باز کرد و بدون اینکه حرفی بزنه رفت داخل حموم
من هم وقتی لباسمو عوض کردم نشستم روی تخت وقتی جیمین از حموم اومد بیرون شروع کرد به خندیدن
ا/ت: واع چرا میخندی
جیمین: هیچی فقط توی اون لباس خیلی کوچولو به نظر میرسی(با خنده)
ا/ت: بجای اینکه بخندی بیا موهای زنتو باز کن(با خنده)
جیمین: چشم الان میام بانو(با خنده)

جیمین اومد و موهامو باز کرد

ا/ت: مرسی
جیمین: خواهش میکنم، تو اینجا روی تخت بخواب من هم میرم روی کاناپه میخوابم
ا/ت: اوممممم میشه همینجا بخوابی؟؟
جیمین: هاع؟؟
ا/ت: چته... گفتم همینجا بخواب

نگاه خیره اش رو دوشت به چشمای من و با صدای بم و ارومش گفت:
جیمین: داری بازیِ خطرناکی می‌کنی، ا/ت… چون اگه این تخت رو باهات شریک بشم، دیگه هیچ‌وقت اجازه نمی‌دم ازم فاصله بگیری.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بقیش تو استوری ها