سوکوکو (پارت ۲۵)
«دوستیه فراموش شده»
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۱۳:۱۹}
ویو نویسنده
اگه این قانونی که ورلاین گذاشته تا همیشه ادامه پیدا میکرد، برای ؟ خیلی بد میشد..
چون به قول خودش گریه بهترین راهه بُروز احساسات هست...(اینو خودمم قبول دارم)
ویو ورلاین
ورلاین: خوب...گُرُسنَتون نیست؟🤔
چویا: نه بیشتر تشنمه...
دازای: نکنه تو گشنته؟؟*خطاب به ورلاین*
اگه میگفتم گشنمه قطعا مسخرم میکرد..ولی خداروشکر گشنم نیست..(به خواطر موهبتش نیازی به غذا نداره)
ورلاین: پوف..معلومه که نه*خطاب به دازای*
(شاید براتون سوال باشه که الان دقیقا کی کجا نشسته؟ اسلاید دوم)
؟: گفتی تشنته؟ *خطاب به چویا*
چویا: آره.. فکر کنم آره
؟: پس بیا بریم آشپز خونه تا اینام به جنگ و دعوا هاشون ادامه بدن
چویا: قبوله.
رفتن آشپز خونه
من موندم و این (بووققققق)*فحش داد😂*
ویو چویا
برام سواله آشپز خونه ی اینجا دقیقا کجاس..
؟: میگم...مطمئنی سوالی نداری؟...
یعنی انقدر براش مهمم؟ بلاخره یکی از بزرگترین حسرتم از بین رفت...
چویا: خوب...آره ی چنتا دارم...
؟: پس بپرس دیگه.
چویا: اول کدومو بگم؟... آها چرا وقتی که ما سه تا داداشیم فقط تو توی اون عکس بودی؟
؟: اوه... اونو میگی؟ اون اصلا پدر و مادرومون
نیستن...
چویا: منظورت چیه؟
ی نفسه عمیق میکشه و بغضشو قورت میده و
؟: خوب راستش.... یادته گذشتمونو برات تعریف کردم؟
چویا: آره آره ولی کامل نگفتی..
؟: خوب...چجوری بگم....وقتی بابا تو رو آورد خونه...من مرده بودم...!!!
چویا: چ.چیییی
ی لحظه ترسیدم دو سه قدم رفتم عقب..
چویا: ت.تو...
؟: نه نه اونجوری که تو فکر میکنی نیست
چویا: پ.پس..
؟: ی لحظه آروم باش ببین من بعد از مرگم....هوف...ببین من به خواطر موهبتم نمیمیرم...ی جورایی نامیرام...اون لحظه من به خواطر موهبتم از بین رفتم ولی بعدش دوباره به وجود اومدم..
چویا: ی.ی.یعنی تو..
؟: واقعی ام.
چویا:....
؟: حالا بزار جوابه سوالت رو بگم...اون زوجی که تو اون عکسن تقلبی اند...با موهبم ی عکس ساختم تا بقیه فک نکنن یتیمم..
چویا: م.متاسفم...
؟: هوم؟ تو چرا
چویا: ببین ورلاین گریه رو قَدِقَن کرده.. ولی بغلو نه.
بعد ده سال بلاخره پارت دادم😂
{ویو: ۱۰-ژانویه-۲۰۱۹}
{ساعت: ۱۳:۱۹}
ویو نویسنده
اگه این قانونی که ورلاین گذاشته تا همیشه ادامه پیدا میکرد، برای ؟ خیلی بد میشد..
چون به قول خودش گریه بهترین راهه بُروز احساسات هست...(اینو خودمم قبول دارم)
ویو ورلاین
ورلاین: خوب...گُرُسنَتون نیست؟🤔
چویا: نه بیشتر تشنمه...
دازای: نکنه تو گشنته؟؟*خطاب به ورلاین*
اگه میگفتم گشنمه قطعا مسخرم میکرد..ولی خداروشکر گشنم نیست..(به خواطر موهبتش نیازی به غذا نداره)
ورلاین: پوف..معلومه که نه*خطاب به دازای*
(شاید براتون سوال باشه که الان دقیقا کی کجا نشسته؟ اسلاید دوم)
؟: گفتی تشنته؟ *خطاب به چویا*
چویا: آره.. فکر کنم آره
؟: پس بیا بریم آشپز خونه تا اینام به جنگ و دعوا هاشون ادامه بدن
چویا: قبوله.
رفتن آشپز خونه
من موندم و این (بووققققق)*فحش داد😂*
ویو چویا
برام سواله آشپز خونه ی اینجا دقیقا کجاس..
؟: میگم...مطمئنی سوالی نداری؟...
یعنی انقدر براش مهمم؟ بلاخره یکی از بزرگترین حسرتم از بین رفت...
چویا: خوب...آره ی چنتا دارم...
؟: پس بپرس دیگه.
چویا: اول کدومو بگم؟... آها چرا وقتی که ما سه تا داداشیم فقط تو توی اون عکس بودی؟
؟: اوه... اونو میگی؟ اون اصلا پدر و مادرومون
نیستن...
چویا: منظورت چیه؟
ی نفسه عمیق میکشه و بغضشو قورت میده و
؟: خوب راستش.... یادته گذشتمونو برات تعریف کردم؟
چویا: آره آره ولی کامل نگفتی..
؟: خوب...چجوری بگم....وقتی بابا تو رو آورد خونه...من مرده بودم...!!!
چویا: چ.چیییی
ی لحظه ترسیدم دو سه قدم رفتم عقب..
چویا: ت.تو...
؟: نه نه اونجوری که تو فکر میکنی نیست
چویا: پ.پس..
؟: ی لحظه آروم باش ببین من بعد از مرگم....هوف...ببین من به خواطر موهبتم نمیمیرم...ی جورایی نامیرام...اون لحظه من به خواطر موهبتم از بین رفتم ولی بعدش دوباره به وجود اومدم..
چویا: ی.ی.یعنی تو..
؟: واقعی ام.
چویا:....
؟: حالا بزار جوابه سوالت رو بگم...اون زوجی که تو اون عکسن تقلبی اند...با موهبم ی عکس ساختم تا بقیه فک نکنن یتیمم..
چویا: م.متاسفم...
؟: هوم؟ تو چرا
چویا: ببین ورلاین گریه رو قَدِقَن کرده.. ولی بغلو نه.
بعد ده سال بلاخره پارت دادم😂
- ۱۰.۲k
- ۳۰ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط