مهرو
نفس کم آورده بود باید ظرفها رو میشست... چرا گیچبازی درآورده
مستانه نگاهی بهش کرد
مامان خونه عمه چی شد کیا بودن ... کیا نبودن
مستانه دلخور گفت
باز فخری اونجا بود علی گفت صدف بیاد خونه من یا خونه داداش ... فخری گفت اره خیلی خوبه صدف تنها نمیمونه ... صدف که تنها نیست با داداشاش از یه الف بچه میترسن ایقدر که اینها بد دلن ...بعد
صدف حالش خیلی بد شد حق هم داره مادرش از دست داده حالا هم خونه اشو ...
چرا نمونه اونجا ...
رضا پدر صدف و مجتبی نیست مجتبی مرد شده خونه زندگی خودشو داره اصلا نیست... اصلا حواسش به زندگی صدف که هیچ به زندگی خودشم نیست ...هر لحظه یه سیگار لای انگشتاش از وقتی که مادرش مرده قبحتر شده از کسی ابایی نداره شهناز بود جرات نمیکرد سراغ این کوفت و زهرماری بره ... میمونه صدف خوبیت نداره بمونه اونجا دیگه میارم پیش خودمون ... خونه فاطمه هم نمیزارم بره فاطمه چهارتا پسره داره ..
بخواب دیگه ...
مستاته رفت سمت اتاق خودش صدای بحثش میاومد مستانه چه زن دلسوزی بود هر کی میگفت چرا مزاحم زندگی بیارم ولی مستانه داشت بحث میکرد صدف زودتر بیاره پیش خودش میگفت دختر جوون بر رو داره باید مادر بالا سرش باشه صدف هم مثل مهروی خودم ...
مهرو لیوان آب سر کشید با رویای مجتبی رفت اتاقش در بست ولی لحظه های که کنار مجتبی بود شیرین ترین لحظه ها زندگیش بود درست ترسیده بود میترسید استرس داشت ولی شیرین بود به پهلو چرخید با خودش گفت ولی میارزید به تموم استرسهای دنیا ...
مستانه نگاهی بهش کرد
مامان خونه عمه چی شد کیا بودن ... کیا نبودن
مستانه دلخور گفت
باز فخری اونجا بود علی گفت صدف بیاد خونه من یا خونه داداش ... فخری گفت اره خیلی خوبه صدف تنها نمیمونه ... صدف که تنها نیست با داداشاش از یه الف بچه میترسن ایقدر که اینها بد دلن ...بعد
صدف حالش خیلی بد شد حق هم داره مادرش از دست داده حالا هم خونه اشو ...
چرا نمونه اونجا ...
رضا پدر صدف و مجتبی نیست مجتبی مرد شده خونه زندگی خودشو داره اصلا نیست... اصلا حواسش به زندگی صدف که هیچ به زندگی خودشم نیست ...هر لحظه یه سیگار لای انگشتاش از وقتی که مادرش مرده قبحتر شده از کسی ابایی نداره شهناز بود جرات نمیکرد سراغ این کوفت و زهرماری بره ... میمونه صدف خوبیت نداره بمونه اونجا دیگه میارم پیش خودمون ... خونه فاطمه هم نمیزارم بره فاطمه چهارتا پسره داره ..
بخواب دیگه ...
مستاته رفت سمت اتاق خودش صدای بحثش میاومد مستانه چه زن دلسوزی بود هر کی میگفت چرا مزاحم زندگی بیارم ولی مستانه داشت بحث میکرد صدف زودتر بیاره پیش خودش میگفت دختر جوون بر رو داره باید مادر بالا سرش باشه صدف هم مثل مهروی خودم ...
مهرو لیوان آب سر کشید با رویای مجتبی رفت اتاقش در بست ولی لحظه های که کنار مجتبی بود شیرین ترین لحظه ها زندگیش بود درست ترسیده بود میترسید استرس داشت ولی شیرین بود به پهلو چرخید با خودش گفت ولی میارزید به تموم استرسهای دنیا ...
- ۱.۱k
- ۲۸ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط