من یه عادت خیلی بدی داشتم و اون این بود که هیچوقت سعی نمی
من یه عادت خیلی بدی داشتم و اون این بود که هیچوقت سعی نمیکردم ناراحتی هام رو از بین ببرم!
فقط هر چند وقت یک بار غم هام رو از زیر بالشت درمیوردم و دونه دونه میشمردم!
تنها داراییام همین غم ها بودن که از آدم ها،کوچه ها و خیابون ها جمعشون کرده بودم،
از آدمایی که فکرشم نمیکردم روزی غمشون زیر بالشتم باشه،
از کوچه هایی که دیگه رد پاهام رو به خودشون ندیدن و از خیابون هایی که دیگه دست کسی رو برای عبور از اون ها محکم نگرفتم!!
زیر بالشتم پر بود از غمِ سنگین حرفایی که باید میزدم و هیچوقت نزدم،
از غمِ حرفایی که توقع نداشتم از بهترین آدم های زندگیم بشنوم!!
دیگه کم کم فقط دنبال جمع کردن غم هام بودم و هرچی تعدادشون بیشتر میشد من از این دنیا دور تر میشدم و خلاصه میشدم تو غم هام...!
تا اینکه یه صبح به خودم اومدم و دیدم دیگه غم هام زیر بالشتم جا نمیشن و کل اتاقم پر شده بود از سیاهیشون!
غرق تو غم هام بودم و این بار سنگین رو همه جا با خودم حمل میکردم!
و حالا زندگی کردن رو به کلی فراموش کرده بودم و تنها راه از بین بردن غم ها از بین بردن خودم بود..!
فقط هر چند وقت یک بار غم هام رو از زیر بالشت درمیوردم و دونه دونه میشمردم!
تنها داراییام همین غم ها بودن که از آدم ها،کوچه ها و خیابون ها جمعشون کرده بودم،
از آدمایی که فکرشم نمیکردم روزی غمشون زیر بالشتم باشه،
از کوچه هایی که دیگه رد پاهام رو به خودشون ندیدن و از خیابون هایی که دیگه دست کسی رو برای عبور از اون ها محکم نگرفتم!!
زیر بالشتم پر بود از غمِ سنگین حرفایی که باید میزدم و هیچوقت نزدم،
از غمِ حرفایی که توقع نداشتم از بهترین آدم های زندگیم بشنوم!!
دیگه کم کم فقط دنبال جمع کردن غم هام بودم و هرچی تعدادشون بیشتر میشد من از این دنیا دور تر میشدم و خلاصه میشدم تو غم هام...!
تا اینکه یه صبح به خودم اومدم و دیدم دیگه غم هام زیر بالشتم جا نمیشن و کل اتاقم پر شده بود از سیاهیشون!
غرق تو غم هام بودم و این بار سنگین رو همه جا با خودم حمل میکردم!
و حالا زندگی کردن رو به کلی فراموش کرده بودم و تنها راه از بین بردن غم ها از بین بردن خودم بود..!
- ۵.۲k
- ۱۴ فروردین ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط