اعتماد پارت|۹|
اعتماد پارت نه
از زبان جونگ کوک
–من برگشتم
–دیر کردی
–متاسفم کمی طول کشید
از گوشه چشم نگاهی حوالش کردم
–نتیجه؟
یکم این پا اون پا کرد..برای چی تعلل میکرد!
–حرف بزن
–طبق نتایجی که به دستم رسیده..
ادامه نداد
وقتی نگاه جدیمو رو صورتش دید گفت:یه دختره..دخترشه رییس،دختره کیم هیان،اما شواهد نشون میده هویتی مخفی داشته،همین امروز از آلمان برگشته حدوده بیست سالشه،تحصیلاتش رو تو مونیخ به پایان رسونده و..
دستمو بالا اوردم تا دیگه ادامه نده
لبخندی کنج لبم نشست،پس دخترشه.
این همه سال مخفیش کرده بوده که در امنیت باشه
با هویت مخفی..به عنوانه یه شهرونده ساده!
–مطمئنی؟
–بله،مطمئنم،یعنی ممکنه بخاطره اون اموال و جایگاهی که شما هم دنبالشین اومده باشه؟
–البته که بخاطره همینه
با استرس لب زد
–برامون مشکل نشه رییس؟
از روی صندلی بلند شدم و همونطور که سمت خروجی قدمبرمیداشتم گفتم: تا الانشم به عنوان یه مشکل پرورش پیدا کرده،اون پیرمرد(عمو هو)مطمئنن تا الان همه چیزو داده بهش،حواست به رفت و آمد دختره باشه،به وقتش باهاش کار دارم
–دستورتون انجام میشه
درو باز کردم و از اتاق زدم بیرون
مشکل جدید،حالا باید با یه دختر سر و کله بزنم.
(دو روز بعد)
از زبان ا/ت
لیان خواب بود و بیدارش نکردم
با برداشتن کلیدا و کارت های اعتباریم از خونه اومدم بیرون
لیان و عمو هو چندین بار بهم تاکید کردن که تنهایی نرم بیرون،چون جایی رو نمیشناختم و از طرفی به گفتشون ممکن بود کسایی دنبالم باشن.
اما از وقتی که اومده بودم تو خونه بودم،بد نبود تنهایی بیام بیرون و هوایی بخورم
اینو یادم مونده بود که خونه نزدیکه مرکزه شهره
پس برای رسیدن به جاهای پر جمعیت و شلوغ مشکلی نداشتم
با مسیریاب گوشی یه شاپ سنتر رو پیدا کردم و به کمک همون مسیریاب راهمو گرفتمو رفتم به اون سمت
با اینکه ساعت تازه ده صبح بود اما همه جا شلوغ بود و مردم درحال جنب و جوش بودن
دیدنشون خوشحالم میکرد و حس زندگی بهم میداد
من حتی تو مونیخ هم حق تنها بیرون رفتن رو نداشتم
مامان همیشه نگرانم بود
اما الان حس ازادی و سرزندگی دارم..
یکی یکی فروشگاه های داخلشو میگشتم و از طبقهای به طبقه دیگه میرفتم
اصلا حواسم به گذشت زمان نبود
خسته روی یکی از صندلیای کافهای که تو محوطه بود نشستم
گوشیم درحال ویبره رفتن بود
چشم بسته میتونستم بگم لیان داره زنگ میزنه
از زبان جونگ کوک
–من برگشتم
–دیر کردی
–متاسفم کمی طول کشید
از گوشه چشم نگاهی حوالش کردم
–نتیجه؟
یکم این پا اون پا کرد..برای چی تعلل میکرد!
–حرف بزن
–طبق نتایجی که به دستم رسیده..
ادامه نداد
وقتی نگاه جدیمو رو صورتش دید گفت:یه دختره..دخترشه رییس،دختره کیم هیان،اما شواهد نشون میده هویتی مخفی داشته،همین امروز از آلمان برگشته حدوده بیست سالشه،تحصیلاتش رو تو مونیخ به پایان رسونده و..
دستمو بالا اوردم تا دیگه ادامه نده
لبخندی کنج لبم نشست،پس دخترشه.
این همه سال مخفیش کرده بوده که در امنیت باشه
با هویت مخفی..به عنوانه یه شهرونده ساده!
–مطمئنی؟
–بله،مطمئنم،یعنی ممکنه بخاطره اون اموال و جایگاهی که شما هم دنبالشین اومده باشه؟
–البته که بخاطره همینه
با استرس لب زد
–برامون مشکل نشه رییس؟
از روی صندلی بلند شدم و همونطور که سمت خروجی قدمبرمیداشتم گفتم: تا الانشم به عنوان یه مشکل پرورش پیدا کرده،اون پیرمرد(عمو هو)مطمئنن تا الان همه چیزو داده بهش،حواست به رفت و آمد دختره باشه،به وقتش باهاش کار دارم
–دستورتون انجام میشه
درو باز کردم و از اتاق زدم بیرون
مشکل جدید،حالا باید با یه دختر سر و کله بزنم.
(دو روز بعد)
از زبان ا/ت
لیان خواب بود و بیدارش نکردم
با برداشتن کلیدا و کارت های اعتباریم از خونه اومدم بیرون
لیان و عمو هو چندین بار بهم تاکید کردن که تنهایی نرم بیرون،چون جایی رو نمیشناختم و از طرفی به گفتشون ممکن بود کسایی دنبالم باشن.
اما از وقتی که اومده بودم تو خونه بودم،بد نبود تنهایی بیام بیرون و هوایی بخورم
اینو یادم مونده بود که خونه نزدیکه مرکزه شهره
پس برای رسیدن به جاهای پر جمعیت و شلوغ مشکلی نداشتم
با مسیریاب گوشی یه شاپ سنتر رو پیدا کردم و به کمک همون مسیریاب راهمو گرفتمو رفتم به اون سمت
با اینکه ساعت تازه ده صبح بود اما همه جا شلوغ بود و مردم درحال جنب و جوش بودن
دیدنشون خوشحالم میکرد و حس زندگی بهم میداد
من حتی تو مونیخ هم حق تنها بیرون رفتن رو نداشتم
مامان همیشه نگرانم بود
اما الان حس ازادی و سرزندگی دارم..
یکی یکی فروشگاه های داخلشو میگشتم و از طبقهای به طبقه دیگه میرفتم
اصلا حواسم به گذشت زمان نبود
خسته روی یکی از صندلیای کافهای که تو محوطه بود نشستم
گوشیم درحال ویبره رفتن بود
چشم بسته میتونستم بگم لیان داره زنگ میزنه
- ۱۰.۵k
- ۱۸ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط