"در اغوش درد"

«پارت۲»
_به نظرم باید سمج بودنتون و کنار بزارین خانم چوی،اینطوری فقط کار دست خودت میدی.
به صندل چرمی جدید اتاقش که متعلق به خودش بود تکیه زد دست به سینه شد.
+سمج بودن؟چرا باید ی مریض سادیسمی که بهترین دکتر ها قبولش نمیکنن و معاینه کنم؟دیوونه ام؟من تازه داخل این بیمارستان شروع به کار کردم و اولین مریض رسمیم همچین کسی باشه؟هیچکس اون و قبول نکرده.
پرستار روبه روش اهی کشید و گفت:
_از اونجایی که زیر نظر اقای سو،داخل ی بیمارسان دولتی هستی نمیتونی رو حرفش حرف بیاری،میتونی؟
+اره اما خب اونام باید درک کنن که من_
_نکنه میترسی و فکر میکنی از پسش بر نمیای؟
با حرف پرستار روبه روش که داخل این چند وقت صمیمی شده بودن حرصش گرفت.
+نه اصلا،معلومه که نه،کو این پرونده اش،اگه اینطوری فکر میکنین بده همین الان امضاش کنم.
پرستار که خوشحال بود به خواسته اش رسیده سریع پرونده ایی که توی دستش بود و روی میزش گذاشت و صفحه مورد نظر و اورد.
_اینجا،اینجا رو باید امضا و اثر انگشت بزنی فرم صفحه بعد ام پر کن.
خودکار ابی رنگ و دست گرفت،حس میکرد به جای خودکار وزنه دستش گرفته،درسته میترسید،اما اون ۱۸سال درس نخونده بود که الان بترسه.
……………………………
اولین پیک رو تا ته سر کشید.
ظرفیت پایینی داشت پس میخواست فقط سه پیک بنوشه.
نمیخواست با مستی برگرده خونه و خواهرش و نگران کنه.
نگاهیی به ته مین دوست جدیدش که جلوش نشسته بود انداخت.
به خواسته نامجون امشب باهم بیرون اومده بودن،روز کاری سختی داشت اما دلش نمیخواست ،دل نامجون که اندازه خواهرش براش ارزش داشت رو بشکنه،اما نامجون به یونگی،و ته مین که تازه از مارسی(یکی از شهرای فرانسه)به سئول اومده بود رو هم دعوت کرده بود.
ته مین هم سن خودش بود،هردو ۳۰سالشون بود.
هوسوک با یونگی هم رابطه خوبی داشت،اما به خوبی رابطه اش با نامجون نه.
_هه سو تونسته با محل کار جدید کنار بیاد؟
اوه هه سو،با شنیدن اسم خواهرش دوباره خنده به لبش اورد،هر چقدر هم وقتی با هم ان دعوا کنن،اما بازم هوسوک حتی با شنیدن اسم خواهرش حالش خوب میشد.
_نامجون،اون خیلی نگرانه،هنوز اولین مریضی که بهش پیشنهاد شده رو قبول نکرده.
شوگا به صندلیش تکیه داد و واسه خودش ی پیک ریخت و در همون حالت گفت:
_چرا؟اون که خیلی ذوق داشت.
هوسوک بطری الکل و برداشت به نشون احترام اول واسه ی ته مین ریخت .
_میگه اولین مریضی که بهش پیشنهاد شده ی مرد ۳۲ساله اس،هه سو ام ترس زیادی داره،به گفته خودش هیچ دکتری اون مرد و قبول نکرده،هه سو میگه هرکس ام قبولش کرده بعد از جلسه اول از دستش فرار میکرده،گاهی ام گم و گور میشدن.
نامجون گفت:
_این شغلشه،باید باهاش کنار بیاد،اما پسره. و نباید بستری کنن؟
پوزخندی زد.
_وضعش طوریه که هیچ بیمارستانی گردنش نمیگیره،الانم میخوان پسره رو بندازن گردن هه سو که تازه شروع به کار کرده و فقط ۲۴سالشه.
پیک دومش رو هم سر کشید.
ته مین که تا الان فقط گوش میکرد گفت
_باید مواظب خودش باشه.
ته مین داخل این سه ماهی که اومده بود سئول از طرف هوسوک با هه سو اشنا شده بود.
همشون متوجه احساس ته مین به هه سو شده بودن اما صحبتی راجبش نکرده بودن.
هوسوک برای خودش پیک اخر ‌ ریخت و رو به ته مین گفت:
_راستی،من تا الان ازت نپرسیده بودم،تو وقتی اومدی سئول کجا میمونی؟منظورم اینه پدر و مادرت اینجان؟یا همون برادرت که راجبش میگفتی؟
جو سنگینی حاکم شد.
نامجون و یونگی که خبر داشتن فقط ساکت موندن تا ته مین خودش بگه.
ته مین در حالی که ی پیک دیگه مینوشید گفت:
_من پدر ‌و مادرم زمانی که مارسی بودم فوت کردن،با برادرم هم میونه خوبی نداشتم.پس اصلا بهش سر نزدم،خودم ی واحد درست و حسابی گرفتم.

شغل ته مین خیلی خوب بود و ی شرکت درست و حسابی رو اداره میکرد،مطمئن بود که وضع مالی خوبی داره.

_من واقعا متاسفم که حرفش و پیش کشیدم و ناراحتت کردم،فقط کنجکاو شدم،معذرت میخوام.

_نه مشکلی نیست،حق داری.

لبخند مصنوعی برای ته مین زد و اخرین پیک رو هم نوشید
…………………………
اینم پارت جدید از درخواستی.
امیدوارم تا اینجا لذت برده باشین پروانه های من🦋🫧.
بورام