Part 3

Part 3
شب اول، همه دور آتش نشسته بودند.

هوا بوی چوب نیم‌سوخته می‌داد و مه مثل نخ سفید آرام بین درخت‌ها می‌چرخید.

آیسول گفت:

«بیاین بازی کنیم! حقیقت یا جرئت!»

رزا بالا پرید:

«من موافقمممم!»

دیار بی‌حوصله بود، اما برای جمع ماند.

جونگ‌کوک کمی دورتر، روی تنه‌ی بریده‌ی درخت نشسته بود، ساق پایش را جمع کرده و به آتش خیره شده بود.

نوبت دیار شد.

رزا پرسید:

«حقیقت یا جرئت؟»

«حقیقت.»
«آخرین چیزی که باعث شد گریه کنی چی بود؟»

دیار پلک زد.

نگاه‌ها سنگین شدند.

قبل از این‌که مجبور شود جواب بدهد، جونگ‌کوک ناگهان گفت:

«اگه نخواست جواب بده، مجبورش نکن.»

همه برگشتند سمت او.

این اولین بار بود امشب صداش را بالاتر از حد معمول می‌برد.

دیار شوکه شدند.

حتی خودش هم.

آیسول گفت:

«خب… حق با توئه.»

دیار نگاه کوتاهی به جونگ‌کوک انداخت.

او سریع نگاهش را به آتش برگرداند—اما عضلات گردنش گرفته بود.

انگار برای اولین بار… کسی داشت ازش محافظت می‌کرد.