🌙 دوشیزه ماه
🌙 دوشیزه ماه
قسمت دوم
لارا هنوز به آسمان خیره شده بود. نقطهی سیاه میان ستارهها، هر لحظه بزرگتر میشد.
او گردنبندش را محکم در دست گرفت.
«مامان؟ مامان، صدای منو میشنوی؟»
اما گردنبند خاموش شده بود.
لارا کمی ترسید، ولی سعی کرد خودش را آرام کند.
«شاید... شاید فقط یه ستارهی عجیب باشه.»
به اطراف نگاه کرد. دشت زیبا کمکم تاریک میشد و درختان بلند جنگل، سایههای عجیبی روی زمین انداخته بودند.
لارا تصمیم گرفت به سمت جنگل برود تا جایی برای استراحت پیدا کند.
🌸 جنگل اسرارآمیز
لارا میان درختان قدم میزد. صدای خشخش برگها زیر پاهایش میپیچید.
ناگهان صدایی شنید.
تق... تق...
لارا ایستاد.
«کی اونجاست؟»
جوابی نیامد.
چند قدم جلوتر رفت و روی تنهی یکی از درختان، علامتی عجیب دید.
یک ستارهی سیاه که دورش هلالی کشیده شده بود.
لارا با دیدن آن علامت، رنگش پرید.
«نه... امکان نداره...»
او این نشانه را در کتابهای قدیمی قصر ماه دیده بود.
نشانهی دشمنان ستارهی تاریک.
🖤 مرد ناشناس
ناگهان صدای قدمهایی از پشت سرش شنید.
لارا سریع برگشت.
مردی با لباس سیاه، کنار درخت ایستاده بود. چهرهاش در تاریکی دیده نمیشد، اما چشمهایش برق عجیبی داشتند.
مرد آرام گفت:
«بالاخره پیدات کردم...»
لارا یک قدم عقب رفت.
«تو کی هستی؟»
مرد نگاهش را به گردنبند لارا دوخت.
«اون گردنبند رو از کجا آوردی؟»
لارا دستش را روی گردنبند گذاشت.
«به تو ربطی نداره!»
مرد لبخند کوتاهی زد.
«پس واقعاً دختر ماهی...»
لارا با تعجب گفت:
«تو منو میشناسی؟!»
مرد چند قدم جلو آمد.
«گردنبندت رو بده به من.»
«نه!»
مرد لحظهای سکوت کرد و سپس با صدایی سرد گفت:
«پس هنوز حقیقت رو بهت نگفته...»
لارا با ترس پرسید:
«کدوم حقیقت؟!»
اما مرد ناگهان در میان سایهها ناپدید شد.
🌙 راز گردنبند
لارا تنها میان درختان ایستاده بود.
دستهایش میلرزید.
«اون چی میخواست؟ چرا منو میشناخت؟»
ناگهان گردنبندش روشن شد.
صدای مادرش، بسیار ضعیف، به گوش رسید:
«لارا... اگه اون مرد رو دیدی... بهش اعتماد نکن...»
لارا با عجله گفت:
«مامان! اون کی بود؟! چه حقیقتی رو از من پنهان کردی؟!»
اما قبل از اینکه مادرش جواب بدهد، صدای مهیبی از دور بلند شد.
در آسمان، ستارهی سیاه به شکلی عجیب در حال گسترش بود.
و روی زمین...
تمام گلهای دشت، یکی پس از دیگری، پژمرده شدند.
لارا به آسمان نگاه کرد و آهسته زمزمه کرد:
«این دیگه چه اتفاقیه...؟»
از میان تاریکی جنگل، همان صدای مرد ناشناس دوباره شنیده شد:
«دوشیزه ماه... به زودی دوباره میبینمت.»
🌑 پایان قسمت دوم 🌙
قسمت دوم
لارا هنوز به آسمان خیره شده بود. نقطهی سیاه میان ستارهها، هر لحظه بزرگتر میشد.
او گردنبندش را محکم در دست گرفت.
«مامان؟ مامان، صدای منو میشنوی؟»
اما گردنبند خاموش شده بود.
لارا کمی ترسید، ولی سعی کرد خودش را آرام کند.
«شاید... شاید فقط یه ستارهی عجیب باشه.»
به اطراف نگاه کرد. دشت زیبا کمکم تاریک میشد و درختان بلند جنگل، سایههای عجیبی روی زمین انداخته بودند.
لارا تصمیم گرفت به سمت جنگل برود تا جایی برای استراحت پیدا کند.
🌸 جنگل اسرارآمیز
لارا میان درختان قدم میزد. صدای خشخش برگها زیر پاهایش میپیچید.
ناگهان صدایی شنید.
تق... تق...
لارا ایستاد.
«کی اونجاست؟»
جوابی نیامد.
چند قدم جلوتر رفت و روی تنهی یکی از درختان، علامتی عجیب دید.
یک ستارهی سیاه که دورش هلالی کشیده شده بود.
لارا با دیدن آن علامت، رنگش پرید.
«نه... امکان نداره...»
او این نشانه را در کتابهای قدیمی قصر ماه دیده بود.
نشانهی دشمنان ستارهی تاریک.
🖤 مرد ناشناس
ناگهان صدای قدمهایی از پشت سرش شنید.
لارا سریع برگشت.
مردی با لباس سیاه، کنار درخت ایستاده بود. چهرهاش در تاریکی دیده نمیشد، اما چشمهایش برق عجیبی داشتند.
مرد آرام گفت:
«بالاخره پیدات کردم...»
لارا یک قدم عقب رفت.
«تو کی هستی؟»
مرد نگاهش را به گردنبند لارا دوخت.
«اون گردنبند رو از کجا آوردی؟»
لارا دستش را روی گردنبند گذاشت.
«به تو ربطی نداره!»
مرد لبخند کوتاهی زد.
«پس واقعاً دختر ماهی...»
لارا با تعجب گفت:
«تو منو میشناسی؟!»
مرد چند قدم جلو آمد.
«گردنبندت رو بده به من.»
«نه!»
مرد لحظهای سکوت کرد و سپس با صدایی سرد گفت:
«پس هنوز حقیقت رو بهت نگفته...»
لارا با ترس پرسید:
«کدوم حقیقت؟!»
اما مرد ناگهان در میان سایهها ناپدید شد.
🌙 راز گردنبند
لارا تنها میان درختان ایستاده بود.
دستهایش میلرزید.
«اون چی میخواست؟ چرا منو میشناخت؟»
ناگهان گردنبندش روشن شد.
صدای مادرش، بسیار ضعیف، به گوش رسید:
«لارا... اگه اون مرد رو دیدی... بهش اعتماد نکن...»
لارا با عجله گفت:
«مامان! اون کی بود؟! چه حقیقتی رو از من پنهان کردی؟!»
اما قبل از اینکه مادرش جواب بدهد، صدای مهیبی از دور بلند شد.
در آسمان، ستارهی سیاه به شکلی عجیب در حال گسترش بود.
و روی زمین...
تمام گلهای دشت، یکی پس از دیگری، پژمرده شدند.
لارا به آسمان نگاه کرد و آهسته زمزمه کرد:
«این دیگه چه اتفاقیه...؟»
از میان تاریکی جنگل، همان صدای مرد ناشناس دوباره شنیده شد:
«دوشیزه ماه... به زودی دوباره میبینمت.»
🌑 پایان قسمت دوم 🌙
- ۸۳
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط