پارت 95

*با هم دیگه از اون جهنم دره برگشتیم و الان تو اتاق من وایستادیم..در حالی که از اتفاقات آینده بی خبریم..*
هیمل: صبر کن، این حضور..برادرا؟
امی: چی اونا اومدن اینجا؟
هیمل: احتمالا فهمیدن که ما نیستیم و از اونجایی که این یه مدت خیلی به ونتی فکر کردم اومدن اینجا.. ببخشید..بابت همه چیز
ونتی: اوه هیمل، تو بخاطر من به خونوادت پشت کردی؟ عزیزم..
*ونتی هیمل رو محکم بغل میگیره و بال هاشو دور هیمل می‌بنده تا بغل رو محکم تر کنه*
امی: آره هیمل..اشکالی نداره..من که ناراحت نیستم که منو دزدیدی و مطمئنم بقیه درک میکنن
*هیمل لبخندی زد و هردو مونو بغل کرد و چهار بالشو دورمون پیچید*
هیمل: ممنون، خوشحالم که شمارو دارم. اوکی..ونتی تو اینجا میمونی، منو امی میریم پایین تا با بقیه صحبت کنیم بعدش هروقت گفتم میای بیرون
ونتی: حله
امی: آره عالیه
*منو هیمل رفتیم پایین ولی انتظار نداشتیم که همرو اینجوری ببینیم..اینقدر عصبانی*
*از زبان عزی*
*از وقتی فهمیدم که هیمل امی رو بیهوش کرد و به اینجا آورد، به هزار روش نقشه ی قتلشو کشیدم.. درسته برادرمه ولی باید بهم میگفت. چرا باید از دهن یه خدمتکار بشنوم که چیکار کرده وقتی خودش می‌تونست بهم خبر بده؟ هممون عصبانی هستیم. من بخاطر دزدیدن امی، و بقیه بخاطر کله شق بازیش و بی اعتناییش به خونواده*
عزی: می کشمش..
گابریل: هممون عصبانیم عزی..خودتو کنترل کن..
*هیچکس چیزی نمیگه..اعضای هتل همگی از ترس خشم ما ساکت موندن، حتی لوسی هم سعی می‌کنه بهمون نگاه نکنه و نگرانیش برای هیمل و امی رو مخفی کنه، تا اینکه صدای قدم هاشون میاد*
*همگی بهشون خیره میشیم. امی کمی جلوتر میاد و هیمل پشتش..و بعد خشم چشمامو کور کرد و رفتم جلو*
امی: عزی؟
هیمل: هی..برادر عز-
*یهو دستم سوخت.. خیلی بد سوخت. وقتی به بالا نگاه کردم دیدم که گونه هیمل، قرمز شده و از زخمی که رو گونش ایجاد شده باریکه ای از خون پایین میچکه*
عزی: هیمل..چه گوهی داشتی میخوردی؟
*از زبان هیمل*
*جونم میسوزه..بدم میسوزه. گوشم سوت میکشه و قلبم بیشتر از هرچیزی درد داره. این اولین باره که اینجوری بهم سیلی می‌زنه، معمولا برای شوخی آروم سیلیم میزد ولی این..*
عزی: پرسیدم چه گوهی داشتی میخوردی *فریاد*
هیمل: م..من
عزی: خفه شو هیمل، حق نداشتی امی رو به زور ببری. هیچ می‌دونی چند بار مردم و زنده شدم تا شما بیاین؟ امی زن منه و تو هیچ حقی نداشتی که اونو ببری تو دل خطر
*فقط فریاد میزد و هر کدومش باعث میشد کمی بدنم بلرزه. ولی امی که سالمه پس چرا؟ صبر کن نفهمیده که من خودم بیشتر از امی آسیب دیدم؟*
گالیم: باید از خودت خجالت بکشی هیمل. به خونواده پشت کردی و هر غلطی دلت خواست میکنی؟
مایکل: حالا خوبه امی رو سالم آوردی اگه چیزیش میشد چی
گابریل: مهم نیست که خودت آسیب میدیدی یا نه، تو امی رو به دل خطر کشوندی..کاملا بیخودی
لئو: ازت ناامید شدیم هیمل.. فک میکردیم تو اونی بودی که تا مطمئن نمیشد کاری نمی‌کرد و بقیه رو تو خطر نمینداخت
امی: بچه ها به نظرم-
عزی: دخالت نکن امی
جوئل: و الان بقیه ی خانواده های اشرافی چی میگن؟ کوچیکترین عضو مورنینگ ستار، یکی از اعضای خانواده رو می زده
*لروی و کاسیوس چیزی نمیگن ولی معلومه که خیلی ناراحتن. لوسی هم چیزی نمیگه چون می‌دونه که اوضاع بد تر میشه و به احتمال زیاد اعضای هتل رو هم ساکت کرده تا چیزی نگن*
عزی: بهت نشون میدم چه حسی پیدا کردم
هیمل: چی؟
*یهو عزی از پشت سرش، چنگ عزیزم رو بیرون آورد، چنگی که از ونتی برام مونده بود*
هیمل: نه..
عزی: ببینم حالا میفهمی چه حسی داشتم
هیمل: عزی..تورو پدر غلط کردم فقط..
*به التماسام اهمیتی نداد و چنگ رو تو دستش خورد کرد. سیم ها پاره شدن و حکاکی های قشنگش نابود..و بعد..اونو به سمت آتیش شومینه پرت کرد..*