قفس سفید مخملی
توی عمارت بزرگ و سنگیِ جیمین، سکوت عجیبی حکم‌فرما بود. صدای باد که لای درخت‌های کاج می‌پیچید، تنها صدایی بود که سکوتِ اتاق پرو رو می‌شکست. ا ت جلوی آینه‌ی قدی ایستاده بود. لباس عروسِ سفید و باشکوهش، روی زمین کشیده می‌شد، اما قلبش توی سینه انگار داشت متلاشی می‌شد.
اون صبح، وقتی داشت وسایل جیمین رو توی اتاق کارش مرتب می‌کرد، پوشه‌ای رو پیدا کرده بود که نباید می‌دید. عکس‌ها، گزارش‌های مرگ، نقشه‌های قاچاق و اسم جیمین که به عنوان بزرگترین سردسته‌ی مافیای منطقه ثبت شده بود. همه‌ی مهربونی‌های جیمین، بوسه‌های گرمش، و اون نگاه‌های عاشقانه‌اش، حالا توی ذهن ا ت مثل یک دروغ بزرگ جلوه می‌کرد.
درِ اتاق آروم باز شد. جیمین با کت و شلوار مشکی و رسمی وارد شد. نگاهش مثل همیشه نافذ بود، اما امروز برقی توی چشماش داشت که ا ت رو می‌ترسوند. جیمین نزدیک شد و دستش رو دور کمر ا ت حلقه کرد. ا ت لرزید و خودش رو عقب کشید.
جیمین: چرا اینقدر سردی؟ امروز روزِ ماست.
ا ت به آینه نگاه کرد، به بازتابِ چهره‌ی جیمین که حالا براش غریبه بود.
ا ت: همه چیز رو می‌دونم جیمین. اون پوشه... اون آدم‌ها... تو چطور تونستی؟ چطور تونستی اون رویِ مهربونت رو برام بازی کنی وقتی دست‌هات به خون آلوده‌ست؟
جیمین لبخندی زد، اما نه اون لبخند شیرینی که ا ت می‌شناخت. این لبخند، سرد و خطرناک بود. جیمین دستش رو بالا آورد و به آرومی گونه‌ی ا ت رو نوازش کرد.
جیمین: من فقط برای محافظت از دنیام اون کارها رو کردم، ا ت. تو دنیای من، اگه قوی نباشی، نابود می‌شی. و تو... تو تنها چیزی هستی که نمی‌خوام توی این دنیا از دست بدم.
ا ت با چشم‌های اشک‌بار نگاهش کرد.
ا ت: من نمی‌تونم... نمی‌تونم با یه مافیا ازدواج کنم. من نمی‌خوام بخشی از این تاریکی باشم. ولم کن جیمین، می‌خوام برم.
جیمین ناگهان صورتش رو نزدیک برد، طوری که فاصله بین لب‌هاشون کمتر از یک بند انگشت بود. دستش رو محکم‌تر دور کمر ا ت حلقه کرد و اون رو به خودش فشرد.
جیمین: بری؟ کجا می‌خوای بری؟ عزیزم، تو دیگه نمی‌تونی از این عمارت خارج بشی. فکر کردی بعد از اینکه فهمیدی من کی هستم، اجازه می‌دم بری و پلیس‌ها رو خبر کنی؟
ا ت با ترس زمزمه کرد: تو داری منو مجبور می‌کنی؟
جیمین توی گوشش زمزمه کرد، صداش خش‌دار و تهدیدآمیز بود.
جیمین: ازدواج با من، تنها راهیه که می‌تونی زنده بمونی. تو همسرِ من می‌شی، چه بخوای چه نخوای. ما امروز ازدواج می‌کنیم و تو تا ابد توی این قصرِ طلایی، پیشِ من می‌مونی. فرار از دنیای من، یعنی مرگ. پس بهتره اون لباس عروس رو با عشق بپوشی ، نه با ترس
اون صبح، وقتی داشت وسایل جیمین رو توی اتاق کارش مرتب می‌کرد، پوشه‌ای رو پیدا کرده بود که نباید می‌دید. عکس‌ها، گزارش‌های مرگ، نقشه‌های قاچاق و اسم جیمین که به عنوان بزرگترین سردسته‌ی مافیای منطقه ثبت شده بود. همه‌ی مهربونی‌های جیمین، بوسه‌های گرمش، و اون نگاه‌های عاشقانه‌اش، حالا توی ذهن ا ت مثل یک دروغ بزرگ جلوه می‌کرد.
درِ اتاق آروم باز شد. جیمین با کت و شلوار مشکی و رسمی وارد شد. نگاهش مثل همیشه نافذ بود، اما امروز برقی توی چشماش داشت که ا ت رو می‌ترسوند. جیمین نزدیک شد و دستش رو دور کمر ا ت حلقه کرد. ا ت لرزید و خودش رو عقب کشید.
جیمین: چرا اینقدر سردی؟ امروز روزِ ماست.
ا ت به آینه نگاه کرد، به بازتابِ چهره‌ی جیمین که حالا براش غریبه بود.
ا ت: همه چیز رو می‌دونم جیمین. اون پوشه... اون آدم‌ها... تو چطور تونستی؟ چطور تونستی اون رویِ مهربونت رو برام بازی کنی وقتی دست‌هات به خون آلوده‌ست؟
جیمین لبخندی زد، اما نه اون لبخند شیرینی که ا ت می‌شناخت. این لبخند، سرد و خطرناک بود. جیمین دستش رو بالا آورد و به آرومی گونه‌ی ا ت رو نوازش کرد.
جیمین: من فقط برای محافظت از دنیام اون کارها رو کردم، ا ت. تو دنیای من، اگه قوی نباشی، نابود می‌شی. و تو... تو تنها چیزی هستی که نمی‌خوام توی این دنیا از دست بدم.
ا ت با چشم‌های اشک‌بار نگاهش کرد.
ا ت: من نمی‌تونم... نمی‌تونم با یه مافیا ازدواج کنم. من نمی‌خوام بخشی از این تاریکی باشم. ولم کن جیمین، می‌خوام برم.
جیمین ناگهان صورتش رو نزدیک برد، طوری که فاصله بین لب‌هاشون کمتر از یک بند انگشت بود. دستش رو محکم‌تر دور کمر ا ت حلقه کرد و اون رو به خودش فشرد.
جیمین: بری؟ کجا می‌خوای بری؟ عزیزم، تو دیگه نمی‌تونی از این عمارت خارج بشی. فکر کردی بعد از اینکه فهمیدی من کی هستم، اجازه می‌دم بری و پلیس‌ها رو خبر کنی؟
ا ت با ترس زمزمه کرد: تو داری منو مجبور می‌کنی؟
جیمین توی گوشش زمزمه کرد، صداش خش‌دار و تهدیدآمیز بود.
جیمین: ازدواج با من، تنها راهیه که می‌تونی زنده بمونی. تو همسرِ من می‌شی، چه بخوای چه نخوای. ما امروز ازدواج می‌کنیم و تو تا ابد توی این قصرِ طلایی، پیشِ من می‌مونی. فرار از دنیای من، یعنی مرگ. پس بهتره اون لباس عروس رو با عشق بپوشی ، نه با ترس
- ۶۷.۸k
- ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
