خدایِ خوبم سلام !

خدایِ خوبم سلام !
شب شده ،
و من به عادت همیشگی ام ،
پر از حرفم برایت ...
حواست را کمی به من می دهی امشب ؟!
می خواهم بغضِ چندین ساله ام را برایت بشکنم ...
مرا ببخش که لبریز شده ام از شکایت ؛
برایِ روزگارِ مردمی ؛
که می بینم حالشان خوب نیست ،
و کاری از دستم بر نمی آید ...
برایِ معصومیت هایی ؛
که بی رحمانه ، قربانیِ رذالت می شوند ...
بچه که بودم دنیایت قشنگ تر بود ،
با دنیایت چه کردند ؟!
مهربانا ؛
تویِ دلت چه می گذرد ؛
وقتی این روزهایمان را می بینی ؟!
من به جایت بغض می کنم ،
من به جایت اشک می ریزم ،
فدایِ نگاه کردنت ،
تو فقط تماشا کن ،
خدا که گریه نمی کند !!!
خدا قوی تر از این حرف هاست !
ما که خدا نیستیم ،
ما زود بغضمان می گیرد ،
ما زود کم می آوریم ...
خودت که می بینی !
این گره هایِ کور ،
فقط با دستانِ تو باز می شود !
تمامِ دلخوشیِ این روزهایمان تویی ،
جز تو فریاد رسی نداریم !
جانِ تمامِ پاکی ها ؛
می شود کمی بیشتر هوایمان را داشته باشی ؟!
از تو چه پنهان ؛
اوضاعمان هیچ جوره خوب نیست ... !