پارت چهارم

"زنجیر سرخ و نقره ای"
سوکوکو
Part: 4.
خون آهسته به پایین غلطید. درد توی سرش و تاری اطرافش دیوونه کننده بود. از روی شونه های سفت شده ش به پشت نگاهی کرد ولی توانایی دیدن رو نداشت. "لعنت بهش..."
با صدای آرومی روی کف چوبی پر از نم و خاک افتاد و هوشیاری ش رو از دست داد.
غریبه خنده ای کرد و بی صدا جسم سنگین و از حال رفته اوسامو رو در آغوش گرفت و‌ زیر لب گفت: "امپراطور قطعا عاشق همچین برده قدرتمندی میشه..."
و خیلی راحت از پنجره فرار کرد.

(فلش بک)

ناله ای سر داد.
حس سردی سنگ ها روی بدنش آزاردهنده بود‌. سعی کرد بلند شه ولی متوجه این شد که زنجیر های قدرتمندی مهارش کرده. سرش رو کمی خم کرد تا اطراف رو نگاه کنه.
یک قصر متفاوت که به نظر میرسید از نسل قدیمیست. سقف و ستون های بلند و کاشی های چندصد قرنی.
هیچ نوری جز نور شمع ها که در انتهای اتاق روشن بود وجود نداشت و فردی با تاج و لباس های سرخ و درخشان امپراطوری وارد اتاق شد. چشمهای آبی رنگش روی چشمان او قفل شد. سپس سرد و نافذ نگاهی کرد و با صدای خشن صحبت کرد: "چه امپراطور خوابالو و مسخره ای..."
نگاهش رو تنگ کرد و کمی جا به جا شد تا راحت تر باشه. نه ترسی نه شکی. فقط حس سرگرمی و هیجان. "به نظر میاد که اینجا قصر ناکاهارا ها باشه...از روی نماد ها و قدیمی بودنش راحت میشه حدس زد."
تچی کرد و با با بی حوصلگی لگدی به سرش زد. کمی عصبیت "خیلی گستاخی که اسمم رو به همین راحتی به زبون میاری"
زیر لب غرغر کرد و نیشخندی زد سپس با همان آرامش آزاردهنده صحبت کرد: "و تو با مهمونت خیلی خوش برخورد نیستی مو هویجی."
فکش رو بهم فشرد و چشمهای اقیانوسیش شروع به قرمز شدن کرد و با خشمی که به سحتی مهار شده یک مشت از موهای قهوه ای و تیرش رو گرفت و به بالا خم کرد. "بهتره به اندازه حرف بزنی اوسامو..."
به محض اینکه سرش به بالا کشیده شد غر زد و تظاهر کرد که دلخور شده. "عاخ!چقد خشنی تو! این طرز مهمون نوازیه؟"
ناکاهارا با خشونت رها ش کرد و کمی عقب رفت. "مهمون؟ کدوم مهمون؟ تو فقط یه برده ی بی خاصیتی...پس گوش کن. من میتونم تو رو بازیچه خودم کنم."
مانند کودکی که انگار اصرار دارد اخم کرد و با لحنی خنثی زمزمه کرد: "اوخ...ترسیدم..."
آهی از سر کلافگی کشید و روی صندلی چوبی نشست. دستش روی پیشانی ش رفت و ناله کرد. "چقد آزاردهنده ای..."
لحظه ای سکوت. و ادامه داد: "دنبال یه فراری میگردم..."
ابرو بالا انداخت. کنجکاوی ش تحریک شده بود. "فراری؟...اوه بخاطر اطلاعات آوردیم اینجا؟..."
سر تکون داد. هرچند هنوز عصبی بود: "آره آره...فراری جنگ قبلی...نتونستن جسد یکی از افراد رِد vp رو پیدا کنن..."
با تعجب خیره شد و کمی با خودش فکر کرد. "پس...هنوز زندست..."
بلند شد و با تردید توی اتاق قدم زد. حس میکرد دوباره چیزی درونش درد گرفته. "امشب همینجا بمون...فکر فرار هم به سرت نزنه...برمیگردم..."
با صدای خش دار گفت و بیرون رفت. نفس هاش نامنظم شده بود. سرش رو به دیوار تکیه داد و سعی کرد آرامش خودش رو به دست بگیره. انگار دنیا دور سرش میچرخید. دستش رو روی سینش کشید. ضربان قلبش به شدت بالا بود. این دفعه حسش فرق داشت. خاطرات بچگیش داشت جلوی چشماش مرور میشد. هم آشنا هم غریبه. "این پسره...یچیزی داره..."


معنی رد vp: خون آشام های قرمز. یه نوع اسم رده انسان کش بین ومپایر هاست. اینو یه نکته در نظر بگیرید.
دیدگاه ها (۹)

فیک:بابای سخت گیر من " part 13[ماشین جلوی عمارت توقف کرد. سو...

پارت ۶۲

چند پارتیپارت ۲سه روز بود که در آن اتاقِ لعنتی حبس بود. فضای...

در بند دود

او به ارامی دستش را دور شونه ی دکو انداخت و اون را به سمت خو...

Last leaves/رمان جیمین

⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p72باغ زیر نور ماه، حال و هوای عجیبی داش...

فیک ⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p105جیمین نگاهش کرد.«آره.»نینا لبخند...

خون و عشق پارت ۱۲🥹❤️حدود نیم ساعت گذشتهان هنوز روی همون صندل...

𝑻𝒆𝒎𝒑𝒕𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒉𝒂𝒅𝒐𝒘سایـہ و وسوسـہ𝐏𝐚𝐫𝐭 28پارک: باشه باشه تن...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط