پرنسس من ۷
ا/ت : برو گمشو با پاهاش جونگ کوک و هل میده
لگد ا/ت درست به سینهی جونگکوک برخورد کرد و
باعث شد او که روی دو پا نشسته بود، تعادلش را از
دست بدهد و کمی به عقب پرتاب شود. سکوت سنگینی
برای چند ثانیه انبار را فرا گرفت. تنها صدای شنیده شده
نفسنفس زدنهای عصبی ا/ت و صدای جیرجیرِ طنابی
بود که به مچهایش فشار میآورد
جونگکوک به آرامی از جایش بلند شد. او لباسش را صاف
کرد و خاکی که از کاهها روی کتش نشسته بود را با
خونسردیِ عجیبی تکاند. اما وقتی سرش را بالا آورد،
چشمانش دیگر شباهتی به چشمهای یک انسان نداشت
آنها دو گوی سیاه و پر از جنون بودند
او بدون هیچ حرفی ناگهان به سمت ا/ت هجوم برد.
چاقو را در جیبش برگرداند اما با یک حرکت خشن هر دو
پای ا/ت را گرفت و او را روی زمین کشید تا بدنش
کاملاً صاف شود فشار طناب روی مچهای ا/ت به حد
اخر رسیده بود و پوست او را پاره میکرد
جونگ کوک : لگد میزنی؟
روی او خیمه زد و با یک دست، هر دو مچ پای او را چنان
محکم در چنگ گرفت که کبودیشان از همین حالا
مشخص بود
جونگ کوک : انگار یادت رفته کی هستی و کجا هستی. تو
توی خونه ی منی زیر دست منی و الان... درست زیر پای
منی
او با دست دیگرش یقه لباس ا/ت را گرفت و آن را با یک
حرکتِ وحشیانه کشید که صدای پاره شدن پارچه در
سکوت انبار مثل صدای رعد بود
میخوای ببینی وقتی یه آشغال واقعاً عصبانی میشه چه
بلایی سرِ امثال تو میآره میخوای بدونی گمشو گفتنت
چه بهایی داره؟؟؟
او صورتش را در گردن ا/ت فرو برد و با لحنی که بوی
تهدید و شهوتِ انتقام میداد پچپچ کرد
جونگ کوک : امشب کاری میکنم که آرزو کنی کاش
همون اول زبونت رو بریده بودم کاری میکنم که هر بار
خواستی پاهات رو برای لگد زدن بلند کنی و از ترسِ
یادآوریِ امشب بدنت فلج بشه
ا/ت پوزخند زد ولی پوزخندش مثل آخرین قطعهی پازل
جنون جونگکوک را کامل کرد او برای لحظهای خیره به
لبهای ا/ت ماند انگار باور نمیکرد کسی در این وضعیت
هنوز جرئتِ به چالش کشیدن او را داشته باشد.
جونگکوک خندهی کوتاهی کرد خندهای که هیچ شباهتی
به شادی نداشت
جونگ کوک : جرئت؟
او ناگهان چاقو را دوباره بیرون کشید اما این بار نه برای
تهدید صورتش با یک حرکت سریع و بیرحمانه تیغهی تیز
را از میان گرهی طنابی که دستهای ا/ت را به دیوار بسته
بود رد کرد و با یک فشار، طناب را برید.
ا/ت که انتظار این کار را نداشت به خاطر کشش قبلی
ناگهان به جلو پرتاب شد. اما قبل از اینکه به زمین بخورد
جونگکوک او را از کمر گرفت و با قدرتی باورنکردنی بلند
کرد و به سمت دیوارهی چوبی و ضخیم انبار کوبید.
او هر دو دست ا/ت را با یک دستش گرفت و بالای سرش
روی دیوار قفل کرد حالا بدنهایشان کاملاً به هم چسبیده
بود و ا/ت میتوانست ضربان قلب تند و وحشیِ
جونگکوک را حس کند.
جونگ کوک : تو فکر کردی من از اون آدمهای ضعیفِ توی
قصههام که با یه پوزخند عقبنشینی کنم؟
او تیغهی سرد چاقو را از زیر چانهی ا/ت پایین آورد و به
آرامی روی رگ گردنش قرار داد. فشار تیغه به قدری بود که
سوزشِ بریدگیِ بسیار ظریفی را ایجاد کرد.
جونگ کوک : من جرئتِ انجام هر کاری رو دارم ا/ت
میتونم همین الان اسمت رو از لیست زندهها خط بزنم و
هیچکس هم جرئت نکنه بپرسه کجایی میتونم کاری کنم
که تا آخر عمرت برای یه لحظه آرامش التماس کنی
او سرش را کنار گوش ا/ت برد و با صدایی بم و لرزان از
خشم گفت:
میخوای امتحان کنی؟ میخوای ببینی چقدر طول میکشه
تا اون پوزخندِ کثیفت تبدیل به هقهقِ التماس بشه فقط
یه کلمهی دیگه بگو... فقط یه بار دیگه بهم بگو جرئت
ندارم کاری بکنم تا بهت نشون بدم جهنم چه شکلیه
ا/ت از شدت نزدیک بودن جونگ کوک ضربان قلبش بالا
رفت و گونه هاش قرمزی محو گرفت و چشماشو از جونگ
کوک گرقت و به زمین نکاه کرد
ادامه دارد.... حمایت یادتون نره 🦜🍈🧃🎄🔋❇️✳️
لگد ا/ت درست به سینهی جونگکوک برخورد کرد و
باعث شد او که روی دو پا نشسته بود، تعادلش را از
دست بدهد و کمی به عقب پرتاب شود. سکوت سنگینی
برای چند ثانیه انبار را فرا گرفت. تنها صدای شنیده شده
نفسنفس زدنهای عصبی ا/ت و صدای جیرجیرِ طنابی
بود که به مچهایش فشار میآورد
جونگکوک به آرامی از جایش بلند شد. او لباسش را صاف
کرد و خاکی که از کاهها روی کتش نشسته بود را با
خونسردیِ عجیبی تکاند. اما وقتی سرش را بالا آورد،
چشمانش دیگر شباهتی به چشمهای یک انسان نداشت
آنها دو گوی سیاه و پر از جنون بودند
او بدون هیچ حرفی ناگهان به سمت ا/ت هجوم برد.
چاقو را در جیبش برگرداند اما با یک حرکت خشن هر دو
پای ا/ت را گرفت و او را روی زمین کشید تا بدنش
کاملاً صاف شود فشار طناب روی مچهای ا/ت به حد
اخر رسیده بود و پوست او را پاره میکرد
جونگ کوک : لگد میزنی؟
روی او خیمه زد و با یک دست، هر دو مچ پای او را چنان
محکم در چنگ گرفت که کبودیشان از همین حالا
مشخص بود
جونگ کوک : انگار یادت رفته کی هستی و کجا هستی. تو
توی خونه ی منی زیر دست منی و الان... درست زیر پای
منی
او با دست دیگرش یقه لباس ا/ت را گرفت و آن را با یک
حرکتِ وحشیانه کشید که صدای پاره شدن پارچه در
سکوت انبار مثل صدای رعد بود
میخوای ببینی وقتی یه آشغال واقعاً عصبانی میشه چه
بلایی سرِ امثال تو میآره میخوای بدونی گمشو گفتنت
چه بهایی داره؟؟؟
او صورتش را در گردن ا/ت فرو برد و با لحنی که بوی
تهدید و شهوتِ انتقام میداد پچپچ کرد
جونگ کوک : امشب کاری میکنم که آرزو کنی کاش
همون اول زبونت رو بریده بودم کاری میکنم که هر بار
خواستی پاهات رو برای لگد زدن بلند کنی و از ترسِ
یادآوریِ امشب بدنت فلج بشه
ا/ت پوزخند زد ولی پوزخندش مثل آخرین قطعهی پازل
جنون جونگکوک را کامل کرد او برای لحظهای خیره به
لبهای ا/ت ماند انگار باور نمیکرد کسی در این وضعیت
هنوز جرئتِ به چالش کشیدن او را داشته باشد.
جونگکوک خندهی کوتاهی کرد خندهای که هیچ شباهتی
به شادی نداشت
جونگ کوک : جرئت؟
او ناگهان چاقو را دوباره بیرون کشید اما این بار نه برای
تهدید صورتش با یک حرکت سریع و بیرحمانه تیغهی تیز
را از میان گرهی طنابی که دستهای ا/ت را به دیوار بسته
بود رد کرد و با یک فشار، طناب را برید.
ا/ت که انتظار این کار را نداشت به خاطر کشش قبلی
ناگهان به جلو پرتاب شد. اما قبل از اینکه به زمین بخورد
جونگکوک او را از کمر گرفت و با قدرتی باورنکردنی بلند
کرد و به سمت دیوارهی چوبی و ضخیم انبار کوبید.
او هر دو دست ا/ت را با یک دستش گرفت و بالای سرش
روی دیوار قفل کرد حالا بدنهایشان کاملاً به هم چسبیده
بود و ا/ت میتوانست ضربان قلب تند و وحشیِ
جونگکوک را حس کند.
جونگ کوک : تو فکر کردی من از اون آدمهای ضعیفِ توی
قصههام که با یه پوزخند عقبنشینی کنم؟
او تیغهی سرد چاقو را از زیر چانهی ا/ت پایین آورد و به
آرامی روی رگ گردنش قرار داد. فشار تیغه به قدری بود که
سوزشِ بریدگیِ بسیار ظریفی را ایجاد کرد.
جونگ کوک : من جرئتِ انجام هر کاری رو دارم ا/ت
میتونم همین الان اسمت رو از لیست زندهها خط بزنم و
هیچکس هم جرئت نکنه بپرسه کجایی میتونم کاری کنم
که تا آخر عمرت برای یه لحظه آرامش التماس کنی
او سرش را کنار گوش ا/ت برد و با صدایی بم و لرزان از
خشم گفت:
میخوای امتحان کنی؟ میخوای ببینی چقدر طول میکشه
تا اون پوزخندِ کثیفت تبدیل به هقهقِ التماس بشه فقط
یه کلمهی دیگه بگو... فقط یه بار دیگه بهم بگو جرئت
ندارم کاری بکنم تا بهت نشون بدم جهنم چه شکلیه
ا/ت از شدت نزدیک بودن جونگ کوک ضربان قلبش بالا
رفت و گونه هاش قرمزی محو گرفت و چشماشو از جونگ
کوک گرقت و به زمین نکاه کرد
ادامه دارد.... حمایت یادتون نره 🦜🍈🧃🎄🔋❇️✳️
- ۹.۹k
- ۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط