اعتماد روی ابرها.
🌓🧑🏼🚀
ددستمو بگیرم بریم فضا...
ولی تو میترسی!
من مجبورت میکنم به ترست غلبه کنی، مجبورِت میکنم تا انجامش بدی، ولی اعتماد نداری بهم.
و من میگم:
{دستمو بگیر عزیزم}
{نترس، من پیشتم}
میتونیم بریم ملاقات ستارهها و ماه زیبا، و راه رفتن رو ابرا، زیبا نیست؟
دوست نداری درکش کنی؟
نمیخوای لمسشون کنی؟
من میدونم تو کنجکاوی دربارش!
{پس با من بیا}
{ما میتونیم پرواز کنیم}
اما تو میترسی، من ممکن میکنم.
نترس عزیزم، من پیشتم.
من میدونم چیکار کنم خوب شی تا
بهم اعتماد کن.
وقتی دستاتو گرفتم، پرواز کردیم تو آسمون.
تو دست منو فشار میدی، چون از ارتفاع میترسی.
منم امید میدم بهت و تورو میبرم رو ابرا راه بری، ستارهها رو لمس کنی.
درحالی که دیگه ترسی نداری و عاشق فضا شدی و بهم اعتماد داری، داری میخندی از لذت.
و من میگم:
پس تو این زیبایی رو درک میکنی؟
اینا همشون جذابن، بینقصن، لمسشون قضاییه، آره.
{آره، تو دوست داری درکشون کنی چون فراتر از درکمونن}
پس
{من و تو}
موفق میشیم از ترست نجات پیدا کنی.
{تو دستمو گرفتی}
{من آوردمت به دیدن فضا}
{تو میخندی از لذت و همه چی ترسو فراموش کردی}
ددستمو بگیرم بریم فضا...
ولی تو میترسی!
من مجبورت میکنم به ترست غلبه کنی، مجبورِت میکنم تا انجامش بدی، ولی اعتماد نداری بهم.
و من میگم:
{دستمو بگیر عزیزم}
{نترس، من پیشتم}
میتونیم بریم ملاقات ستارهها و ماه زیبا، و راه رفتن رو ابرا، زیبا نیست؟
دوست نداری درکش کنی؟
نمیخوای لمسشون کنی؟
من میدونم تو کنجکاوی دربارش!
{پس با من بیا}
{ما میتونیم پرواز کنیم}
اما تو میترسی، من ممکن میکنم.
نترس عزیزم، من پیشتم.
من میدونم چیکار کنم خوب شی تا
بهم اعتماد کن.
وقتی دستاتو گرفتم، پرواز کردیم تو آسمون.
تو دست منو فشار میدی، چون از ارتفاع میترسی.
منم امید میدم بهت و تورو میبرم رو ابرا راه بری، ستارهها رو لمس کنی.
درحالی که دیگه ترسی نداری و عاشق فضا شدی و بهم اعتماد داری، داری میخندی از لذت.
و من میگم:
پس تو این زیبایی رو درک میکنی؟
اینا همشون جذابن، بینقصن، لمسشون قضاییه، آره.
{آره، تو دوست داری درکشون کنی چون فراتر از درکمونن}
پس
{من و تو}
موفق میشیم از ترست نجات پیدا کنی.
{تو دستمو گرفتی}
{من آوردمت به دیدن فضا}
{تو میخندی از لذت و همه چی ترسو فراموش کردی}
- ۲۶۱
- ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط