Enemys Embrsce [ part ۲۳ ]
× راستش...
یاد اون زمانایی افتادم که من و مامانمو می زد...
آهی کشید و ادامه داد:
×وقتایی که، طلبکاراش یک روز خوش برامون نمیذاشتن.
قطره ای اشک از گوشه چشمش پایین اومد.
× مامانم از دست کارای بابام دق کرد.
چشمام پره اشک شد.
زندگی با رزالینی که یه بچهی کوچیک بود ؛ خیلی بیرحم بود.
+ رزالین ... اگه یک بار دیگه اون مرتیکه اومد سراغت... فقط کافیه به من بگی تا حسابش رو بزارم کف دستش .
رزالین خندید .
× باشهه.
بعد انگشت اشارش رو کمی روی بینیم فشار داد.
× خیلی دوست دارم کلهشق!
[پایان فلش بک]
درسته! من چقدر احمقم که به یادم نیومده بود.
اگه اون پول به دست رزالین نرسیده ... پس حتما... برای باباش بوده..
باید پیداش کنم...
سریع گوشیمو در اوردم و به جیمز زنگ زدم.
÷ انقدر زود دلت برام تنگ شد؟
+ جیمز، یه کار مهم دارم زود بیا!
÷ چه کاری؟
+ زود بیاااا جیمز !
گوشی رو قطع کردم.
چند دقیقه بعد جیمز با همبرگرد تو دستش وارد کابین شد.
با تعجب پرسید:
÷ چی شده وایولت؟
+ بیا بشین میخوام یه کسی رو برام پیدا کنی.
(نیم ساعت بعد)
÷ بلاخره پیداش کردمم!
با صدای خوشحال جیمز ، سمتش رفتم و کنارش نشستم.
+ خب چی پیدا کردی؟
جیمز به لپتابش اشاره کرد.
÷ تونستم رَد گوشیش رو بزنم. این آدرس خونش.
+ ایستگاه قطار تا خونش چقدر فاصله داره؟
جیمز با تعجب نگاهم کرد.
÷ همین امروز میخوای بری سراغش؟
بعد این همه ماجرایی که امروز داشتیم؟
+ اره ... نمیشه وقت رو تلف کنیم.
÷ وایولت من خستم میخوام برممم خونههه !
+ انقدر غر نزن . بگو چقدر فاصلهاس.
جیمز با خودش زمزمه کرد : ای خدا چه گیری افتادم.
بعد سمتم برگشت.
÷ زیاد راهی نیست . با یه تاکسی به خونش میرسیم.
قطار کمکم به ایستگاه رسید .
وسایلمون رو برداشتیم و پیاده شدیم.
از همونجا یه تاکسی گرفتیم و به سمت خونهی بابای رزالین رفتیم .
چند دقیقه بعد رسیدیم به یه اپارتمان قدیمی.
حدود چهار طبقه بود.
وارد آپارتمان شدیم و رفتیم به طبقهی سوم.
جلوی در ایستاده بودیم.
منو جیمز نگاهی از تردید به هم انداختیم.
نفس عمیقی کشیدم و چند تقه به در زدم...
یاد اون زمانایی افتادم که من و مامانمو می زد...
آهی کشید و ادامه داد:
×وقتایی که، طلبکاراش یک روز خوش برامون نمیذاشتن.
قطره ای اشک از گوشه چشمش پایین اومد.
× مامانم از دست کارای بابام دق کرد.
چشمام پره اشک شد.
زندگی با رزالینی که یه بچهی کوچیک بود ؛ خیلی بیرحم بود.
+ رزالین ... اگه یک بار دیگه اون مرتیکه اومد سراغت... فقط کافیه به من بگی تا حسابش رو بزارم کف دستش .
رزالین خندید .
× باشهه.
بعد انگشت اشارش رو کمی روی بینیم فشار داد.
× خیلی دوست دارم کلهشق!
[پایان فلش بک]
درسته! من چقدر احمقم که به یادم نیومده بود.
اگه اون پول به دست رزالین نرسیده ... پس حتما... برای باباش بوده..
باید پیداش کنم...
سریع گوشیمو در اوردم و به جیمز زنگ زدم.
÷ انقدر زود دلت برام تنگ شد؟
+ جیمز، یه کار مهم دارم زود بیا!
÷ چه کاری؟
+ زود بیاااا جیمز !
گوشی رو قطع کردم.
چند دقیقه بعد جیمز با همبرگرد تو دستش وارد کابین شد.
با تعجب پرسید:
÷ چی شده وایولت؟
+ بیا بشین میخوام یه کسی رو برام پیدا کنی.
(نیم ساعت بعد)
÷ بلاخره پیداش کردمم!
با صدای خوشحال جیمز ، سمتش رفتم و کنارش نشستم.
+ خب چی پیدا کردی؟
جیمز به لپتابش اشاره کرد.
÷ تونستم رَد گوشیش رو بزنم. این آدرس خونش.
+ ایستگاه قطار تا خونش چقدر فاصله داره؟
جیمز با تعجب نگاهم کرد.
÷ همین امروز میخوای بری سراغش؟
بعد این همه ماجرایی که امروز داشتیم؟
+ اره ... نمیشه وقت رو تلف کنیم.
÷ وایولت من خستم میخوام برممم خونههه !
+ انقدر غر نزن . بگو چقدر فاصلهاس.
جیمز با خودش زمزمه کرد : ای خدا چه گیری افتادم.
بعد سمتم برگشت.
÷ زیاد راهی نیست . با یه تاکسی به خونش میرسیم.
قطار کمکم به ایستگاه رسید .
وسایلمون رو برداشتیم و پیاده شدیم.
از همونجا یه تاکسی گرفتیم و به سمت خونهی بابای رزالین رفتیم .
چند دقیقه بعد رسیدیم به یه اپارتمان قدیمی.
حدود چهار طبقه بود.
وارد آپارتمان شدیم و رفتیم به طبقهی سوم.
جلوی در ایستاده بودیم.
منو جیمز نگاهی از تردید به هم انداختیم.
نفس عمیقی کشیدم و چند تقه به در زدم...
- ۱۱.۱k
- ۰۳ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط