پارت 129
*رفتم توی اتاقم و در رو بستم *
امیلی : پسره ی احمق ! با خودش فکر کرده من انقدر عوضیم که به عزی خیانت کنم !!؟ منم آدمم ! منم داغون شدم ! منم حالم بده چرا هیچ کس درکم نمیکنه ! چرا همه فکر میکنن میخوام به عزی خیانت کنم ! عهههههههه !!!
*کل وسایل اتاق رو بهم ریختم ، گوشه ای روی زمین نشسته بودم و زانو هام رو بغل کرده بودم که یکی در زد و طولی نکشید که لئو وارد اتاق شد ، با دیدن آشفتگی اتاق اخم کرد ، اومد و روی تخت نشست *
لئو : از مایکل ناراحتی درسته ؟
*اخم کردم و نگاهم رو سمت دیگه ای دادم *
لئو : حق داری ولی ... لطفاً اونو درک کن ... میدونم تو از همه بیشتر تحت فشاری ولی مایکل هم خیلی داغون شده و فقط سعی داره خودش رو قوی نگه داره ... در ضمن اون پسره ویلی -
امیلی : اون پسره ویلیام چی ! ... چرا هر وقت من میخوام به بقیه خوبی کنم به چشم یه ه*زه بهم نگاه میکنید !!!
لئو : منظورم این نبود ... گوش کن
امیلی : نمیخوام به چرت و پرتاتون گوش بدم ! ... همه تون تظاهر میکنید درکم میکنید در صورتی که منو مقصر مرگ برادرتون میدونید ! ..
*چشم هام گشاد شد و بعد شروع کردم دیوانه بار و با حرص خندیدن *
امیلی : عاه درسته مرگ عزی ... من مقصرم ..
*از جام بلند شدم و دستم رو بین موهام کشیدم و مثل دیوونه ها میخندیدم *
امیلی : من خودم عشق زندگیم رو کشتم ...
*لئو از جاش بلند شد و سعی کرد آرومم کنه *
لئو : امی ...
امیلی : من خودم عزی رو کشتم برا همین ازم متنفرید !!!
*خواست دستش رو روی شونه م بزاره *
لئو : امی بزار توضیح بدم ...
*دستش رو پس زدم *
امیلی : بسه !!! ... من از زندگیتون میرم .... فقط دست از سرم بردارید و سنگینی بار روی دوشم رو بیشتر نکنید !
*دویدم و از خونه زدم بیرون *
*پرش زمانی ، بعد از کلی دور زدن ، شوکر که حداقل گوشیم همراهم بود ، با ویلیام تماس گرفتم ، انتظار داشتم جواب نده اما جواب داد *
ویلیام : الو ...
امیلی: اممم سلام متاسفم مزاحم شدم فقط زنگ زده بودم تا بخاطر رفتار برادر شوهرم معذرت خواهی کنم اون واقعا منظوری نداشت میدونی بخاطر شرایط -
ویلیام: اه نه نه نه مشکلی نیست لطفاً معذرت خواهی نکن ..
امیلی : یعنی ناراحت نشدی ؟
ویلیام: معلومه که نه
*خندیدم *
امیلی : هه گاد شکر فکر میکردم ازم ناراحتی
ویلیام: نه اینطور نیست تو که تقصیری نداری ...
*با به یاد آوردن حرف های مایکل دوباره بغض گلوم رو گرفت ، به سختی بغضم رو قورت دادم و گوشه ی لبم رو گاز گرفتم ، نفس عمیقی کشیدم و تصمیمم رو گرفتم *
امیلی : اممم ... خب ... اگه وقت داری میشه بیای کلاب ***
ویلیام: اره وقت دارم ... عالیه ده دقیقه دیگه اونجام
*بعد از قطع کردن رفتم کلاب و منتظر ویلیام بودم ، لباسم مناسب اون مکان نبچد چون با لباس خونگی اومده بودم شبیه بدبختا بنظر میرسیدم ، بعد از چند دقیقه ویلیام رسید *
ویلیام: متاسفم اگه دیر کردم
امیلی : اه نه خیلی به موقع رسیدی ...
ویلیام: خب ... مشکلی پیش اومده ؟ چون لحن ت پشت گوشی یطوری بود و الان با لباس خونگی اومدی اینجا ... نکنه بخاطر اینکه امروز اومده بودم با خانواده شوهرت بحث کردی
امیلی : چیز خاصی نیست بیخیال ...
*بعد از کلی حرف زدن حالم بهتر شد ، یک ساعتی بود که تو کلاب بودیم و حرف میزدیم و مینوشیدیم که ...*
امیلی : پسره ی احمق ! با خودش فکر کرده من انقدر عوضیم که به عزی خیانت کنم !!؟ منم آدمم ! منم داغون شدم ! منم حالم بده چرا هیچ کس درکم نمیکنه ! چرا همه فکر میکنن میخوام به عزی خیانت کنم ! عهههههههه !!!
*کل وسایل اتاق رو بهم ریختم ، گوشه ای روی زمین نشسته بودم و زانو هام رو بغل کرده بودم که یکی در زد و طولی نکشید که لئو وارد اتاق شد ، با دیدن آشفتگی اتاق اخم کرد ، اومد و روی تخت نشست *
لئو : از مایکل ناراحتی درسته ؟
*اخم کردم و نگاهم رو سمت دیگه ای دادم *
لئو : حق داری ولی ... لطفاً اونو درک کن ... میدونم تو از همه بیشتر تحت فشاری ولی مایکل هم خیلی داغون شده و فقط سعی داره خودش رو قوی نگه داره ... در ضمن اون پسره ویلی -
امیلی : اون پسره ویلیام چی ! ... چرا هر وقت من میخوام به بقیه خوبی کنم به چشم یه ه*زه بهم نگاه میکنید !!!
لئو : منظورم این نبود ... گوش کن
امیلی : نمیخوام به چرت و پرتاتون گوش بدم ! ... همه تون تظاهر میکنید درکم میکنید در صورتی که منو مقصر مرگ برادرتون میدونید ! ..
*چشم هام گشاد شد و بعد شروع کردم دیوانه بار و با حرص خندیدن *
امیلی : عاه درسته مرگ عزی ... من مقصرم ..
*از جام بلند شدم و دستم رو بین موهام کشیدم و مثل دیوونه ها میخندیدم *
امیلی : من خودم عشق زندگیم رو کشتم ...
*لئو از جاش بلند شد و سعی کرد آرومم کنه *
لئو : امی ...
امیلی : من خودم عزی رو کشتم برا همین ازم متنفرید !!!
*خواست دستش رو روی شونه م بزاره *
لئو : امی بزار توضیح بدم ...
*دستش رو پس زدم *
امیلی : بسه !!! ... من از زندگیتون میرم .... فقط دست از سرم بردارید و سنگینی بار روی دوشم رو بیشتر نکنید !
*دویدم و از خونه زدم بیرون *
*پرش زمانی ، بعد از کلی دور زدن ، شوکر که حداقل گوشیم همراهم بود ، با ویلیام تماس گرفتم ، انتظار داشتم جواب نده اما جواب داد *
ویلیام : الو ...
امیلی: اممم سلام متاسفم مزاحم شدم فقط زنگ زده بودم تا بخاطر رفتار برادر شوهرم معذرت خواهی کنم اون واقعا منظوری نداشت میدونی بخاطر شرایط -
ویلیام: اه نه نه نه مشکلی نیست لطفاً معذرت خواهی نکن ..
امیلی : یعنی ناراحت نشدی ؟
ویلیام: معلومه که نه
*خندیدم *
امیلی : هه گاد شکر فکر میکردم ازم ناراحتی
ویلیام: نه اینطور نیست تو که تقصیری نداری ...
*با به یاد آوردن حرف های مایکل دوباره بغض گلوم رو گرفت ، به سختی بغضم رو قورت دادم و گوشه ی لبم رو گاز گرفتم ، نفس عمیقی کشیدم و تصمیمم رو گرفتم *
امیلی : اممم ... خب ... اگه وقت داری میشه بیای کلاب ***
ویلیام: اره وقت دارم ... عالیه ده دقیقه دیگه اونجام
*بعد از قطع کردن رفتم کلاب و منتظر ویلیام بودم ، لباسم مناسب اون مکان نبچد چون با لباس خونگی اومده بودم شبیه بدبختا بنظر میرسیدم ، بعد از چند دقیقه ویلیام رسید *
ویلیام: متاسفم اگه دیر کردم
امیلی : اه نه خیلی به موقع رسیدی ...
ویلیام: خب ... مشکلی پیش اومده ؟ چون لحن ت پشت گوشی یطوری بود و الان با لباس خونگی اومدی اینجا ... نکنه بخاطر اینکه امروز اومده بودم با خانواده شوهرت بحث کردی
امیلی : چیز خاصی نیست بیخیال ...
*بعد از کلی حرف زدن حالم بهتر شد ، یک ساعتی بود که تو کلاب بودیم و حرف میزدیم و مینوشیدیم که ...*
- ۱۰.۱k
- ۰۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط