king of my dreams!
پارت 6
روز جنگ:
زین اسب را محکم کشید و بر رویش نشست... : حرکت کنیم؟ بومگیو نگاهی به سپاه عظیمشان انداخت و فرمان حرکت را صادر کرد...سپاه، پس از راهی نسبتا طولانی، به میدان جنگ رسید...
اخم هایش را در هم کشید... نگاهی به یونجون انداخت که با پوزخندی نگاهش میکرد... همیشه آرام بود، اما، حال که صحبت از دوستش بود، دوست داشت هرچه سریعتر خود را به رخ این دشمن دیرینه بکشد و برتریشان را ثابت کند... بومگیو: به فرمان من... همه حرکت میکنید... اماده اید؟ و سپس، صدای پر اقتدار و قوی اش، هیاهوی میدان جنگ را، آغاز کرد...
هر فردی، در گوشه ای، مشغول دفاع و جنگ بود، اما طبق نقشه، تهیون، از گوشه ای خود را از این جنگ بیرون کشید و به طرف قلعه ی بومگیو تاخت تا کار را یکسره کند... امیدوار بود که اینبار، بتواند این دشمن نسبتا ضعیف را شکست دهد و با موفقیت به سرزمینش برگردد... قطعا هدفش از راه انداختن این جنگ، نابودی بومگیو بود و بس!
ویوی بومگیو:
شمشیر را بر گلوی سربازی کشید و فرد دیگری را با خون بر روی زمین جنگ انداخت... اینبار، نوبت تهیون بود! با چشمانش تمام منطقه را نگاه کرد، اما، اثری از او نبود... تا اینکه در اخرین لحظه تهیون را با اسبش دید که به سرعت در حال دور شدن از جنگ و نزدیک شدن به... قلعه اش بود! فکرش، به طرف پدربزرگش رفت: نکنه فهمیده برگشته؟ با همین فکر سریع به طرف سوبین برگشت و فریاد زد: اینجا رو سپردم به تو! و بدون اینکه منتظر جوابی بماند، به سرعت به دنبال تهیون رفت...
با سرعتی که حتا از اسب بعید بود، هردو همزمان به درون قلعه رسیدند... : اینجا چه غلطی میکنی؟ تهیون نیشخندی زد و شمشیرش را محکمتر درون دستانش نگه داشت: اینبار دیگه میتونم بهت ثابت کنم از من ضعیف تری! و سپس، با تیزی شمشیرش، اسب بومگیو را غرق در خون کرد... با افتادن اسب، بومگیو، بر روی زمین افتاد... شمشیرش را در دستان مشت شده اش گرفت: بیرون از اینجا، هر چیزی رو که میخوای اثبات کن، اما اینجا نه! تهیون:تو که میگفتی قوی ای... پس برات فرقی نداره کجا باشه.... بیا جلو.... این تازه شروع جنگه... از این میدون فقط یک نفر میره بیرون... و اون یکی... میمیره! بومگیو، که دیگر صبر و تحملش تمام شده بود، داد زد: برای من فرق داره... تو مگه نمیگی قوی ای؟ پس بیرون از قلعه ی منم قوی هستی! تهیون:نه دیگه... نشد... میخوام جلوی مردم شهرت بگم که پادشاهشون مرده... سپس، نوک شمشیرش را در نزدیکی گلوی بومگیو قرار داد...اخمی کرد و بلند شد: باشه... همینجا کارتو تموم میکنم... اما ببینم نزدیک اون قلعه شدی، جنازتو تیکه تیکه میکنم! تهیون، لبخند ملیحی زد و با سرعتی باورنکردنی، خود را به بالکن رساند... بومگیو،که به دنبالش بود او را در همانجا گیر انداخت... همانجا، بهترین مکان برای مبارزه ی تن به تن بود...
روز جنگ:
زین اسب را محکم کشید و بر رویش نشست... : حرکت کنیم؟ بومگیو نگاهی به سپاه عظیمشان انداخت و فرمان حرکت را صادر کرد...سپاه، پس از راهی نسبتا طولانی، به میدان جنگ رسید...
اخم هایش را در هم کشید... نگاهی به یونجون انداخت که با پوزخندی نگاهش میکرد... همیشه آرام بود، اما، حال که صحبت از دوستش بود، دوست داشت هرچه سریعتر خود را به رخ این دشمن دیرینه بکشد و برتریشان را ثابت کند... بومگیو: به فرمان من... همه حرکت میکنید... اماده اید؟ و سپس، صدای پر اقتدار و قوی اش، هیاهوی میدان جنگ را، آغاز کرد...
هر فردی، در گوشه ای، مشغول دفاع و جنگ بود، اما طبق نقشه، تهیون، از گوشه ای خود را از این جنگ بیرون کشید و به طرف قلعه ی بومگیو تاخت تا کار را یکسره کند... امیدوار بود که اینبار، بتواند این دشمن نسبتا ضعیف را شکست دهد و با موفقیت به سرزمینش برگردد... قطعا هدفش از راه انداختن این جنگ، نابودی بومگیو بود و بس!
ویوی بومگیو:
شمشیر را بر گلوی سربازی کشید و فرد دیگری را با خون بر روی زمین جنگ انداخت... اینبار، نوبت تهیون بود! با چشمانش تمام منطقه را نگاه کرد، اما، اثری از او نبود... تا اینکه در اخرین لحظه تهیون را با اسبش دید که به سرعت در حال دور شدن از جنگ و نزدیک شدن به... قلعه اش بود! فکرش، به طرف پدربزرگش رفت: نکنه فهمیده برگشته؟ با همین فکر سریع به طرف سوبین برگشت و فریاد زد: اینجا رو سپردم به تو! و بدون اینکه منتظر جوابی بماند، به سرعت به دنبال تهیون رفت...
با سرعتی که حتا از اسب بعید بود، هردو همزمان به درون قلعه رسیدند... : اینجا چه غلطی میکنی؟ تهیون نیشخندی زد و شمشیرش را محکمتر درون دستانش نگه داشت: اینبار دیگه میتونم بهت ثابت کنم از من ضعیف تری! و سپس، با تیزی شمشیرش، اسب بومگیو را غرق در خون کرد... با افتادن اسب، بومگیو، بر روی زمین افتاد... شمشیرش را در دستان مشت شده اش گرفت: بیرون از اینجا، هر چیزی رو که میخوای اثبات کن، اما اینجا نه! تهیون:تو که میگفتی قوی ای... پس برات فرقی نداره کجا باشه.... بیا جلو.... این تازه شروع جنگه... از این میدون فقط یک نفر میره بیرون... و اون یکی... میمیره! بومگیو، که دیگر صبر و تحملش تمام شده بود، داد زد: برای من فرق داره... تو مگه نمیگی قوی ای؟ پس بیرون از قلعه ی منم قوی هستی! تهیون:نه دیگه... نشد... میخوام جلوی مردم شهرت بگم که پادشاهشون مرده... سپس، نوک شمشیرش را در نزدیکی گلوی بومگیو قرار داد...اخمی کرد و بلند شد: باشه... همینجا کارتو تموم میکنم... اما ببینم نزدیک اون قلعه شدی، جنازتو تیکه تیکه میکنم! تهیون، لبخند ملیحی زد و با سرعتی باورنکردنی، خود را به بالکن رساند... بومگیو،که به دنبالش بود او را در همانجا گیر انداخت... همانجا، بهترین مکان برای مبارزه ی تن به تن بود...
- ۱.۲k
- ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط