part 32

part 32


صدای زنگ خطر، نیمه‌شب همه را از خواب پراند.

مارال از تخت پرید. سوهو هم از مبل. یک لحظه به هم نگاه کردند. بعد، سوهو به سمت پنجره دوید. از پایین قصر، صدای فریاد و شمشیر می‌آمد. مشعل‌ها در حیاط حرکت می‌کردند.

«شورشی‌ها.» سوهو گفت. برگشت. به سمت مارال آمد. دستش را روی شانه‌هایش گذاشت. محکم. «گوش کن. از راهروی خدمتکارها برو اتاق پدرت. در رو قفل کن. هیچ‌کس رو راه نده. حتی اگه من بودم.»

«تو چی؟»

سوهو به سمت در رفت. شمشیرش را از کنار در برداشت. «من باید برم.»

«سوهو!»

سوهو ایستاد. برگشت. یک لحظه، فقط یک لحظه، به چشمان مارال نگاه کرد. «اگه اتفاقی برام افتاد...» مکث کرد. «...از این قصر برو. با جیمین. هر جا که می‌خوای.»

و از اتاق بیرون رفت.

مارال برای یک لحظه خشکش زد. بعد، به سمت در دوید. از راهروی خدمتکارها پایین رفت. صدای قدم‌ها، صدای فریاد. از پیچ راهرو گذشت. به اتاق پدرش رسید. در زد. «پدر! منم!»

آرتور در را باز کرد. مارال داخل پرید. در را قفل کرد.

---

از پنجره، حیاط را می‌دید. سوهو با شمشیرش وسط میدان بود. سربازها دورش حلقه زده بودند. شورشی‌ها از دروازه‌ی شکسته وارد می‌شدند. سوهو شمشیرش را بالا برد. فریاد زد: «برای سلستیا!»

مارال نفسش را حبس کرد. سوهو...

صدای شکستن شیشه از اتاق بغلی آمد. مارال برگشت. دو شورشی از پنجره وارد شده بودند. آرتور جلوی مارال ایستاد. «از این‌جا برید!»

«پدر!»

«برو!» آرتور فریاد زد. مارال به سمت در دوید. از پله‌ها پایین رفت. پشت سرش صدای فریاد آرتور آمد. مارال ایستاد. قلبش ایستاد.

«پدر!»

خواست برگردد. اما دستی بازویش را گرفت. کشیدش. جیمین بود. خاکی. خسته. با شمشیری در دست.

«جیمین؟»

«وقت نداریم!» جیمین گفت. مارال را کشید. از راهروی تاریک، از دری مخفی، به حیاط پشتی. «باید بریم. الان!»

مارال مقاومت کرد. «پدرم!»

«من می‌رم دنبالش. تو باید بری.» جیمین گفت. مارال را به سمت در پشتی هل داد. «برو! من می‌آم!»

مارال دوید. به سمت در پشتی. اما قبل از این‌که به آن برسد، صدایی از پشت سرش آمد.

«مارال.»

ایستاد. برگشت. سوهو بود. زخمی. بازویش خون می‌آمد. شمشیرش را روی زمین انداخته بود. به دیوار تکیه داده بود. نفس‌نفس می‌زد.

«کجا؟» پرسید. صدایش خش داشت.

مارال به او نگاه کرد. به زخمش. به چشمانش. تنها.

جیمین از پشت سرش فریاد زد: «مارال! بیا!»

مارال بین دو برادر گیر افتاد. سوهو، زخمی و تنها. جیمین، با دستی دراز.

نفس عمیقی کشید.

👑💛
دیدگاه ها (۰)

⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p83از راهروی اصلی که گذشتن، جیمین مسیرش ...

## «ماه، بوی باران می‌دهد»### پارت هشتم: فرار از عمارتصدای ب...

رمان: آخرین رقص در قصر#𝗧𝗵𝗲_𝗟𝗮𝘀𝘁_𝗗𝗮𝗻𝗰𝗲_𝗶𝗻_𝘁𝗵𝗲_𝗣𝗮𝗹𝗮𝗰𝗲Part_19فص...

رمان : فقط به من نگاه کن#𝗝𝘂𝘀𝘁_𝗹𝗼𝗼𝗸_𝗮𝘁_𝗺𝗲Part_12 فصل ششم | او...

🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی𓆩 پــارت نــه 𓆪 🖤🥀جیمین چراغ قوه‌ی گوشی‌اش ر...

جادویی به نام عشق

جنگل نفرین شده پارت ۲۵

Forced to be by your sideبه اجبار کنار توpart: 24صبح روز بعد...

فیک ⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p102«خیلی عصبانی بودی؟»جیمین برای چن...

dark life = 45کل روز، ات توی کتابخانه گذروند. سعی کرد خودش ر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط