سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۲۰
سوزان جلو آمد و گونه من را بوسید
دوباره احساس کردم که خون زیادیدر مویرگ های صورتم جریان پیدا کرده حتی می‌توانستم صورت خودم را تصور کنم که مثل لبو سرخ شده است من هم در مقابل دست سوزان رو بوسیدم
ناگهان احساس کردم که کسی از این کار من خوشش نیامده است برای همین هم به پشت سرم نگاه کردم پسری هم قد من داشت با صورتی گرفته به من نگاه میکرد
- اوه ویلیام بیا اینجا تو رو با آلفرد آشنا کنم
سوزان با دیدن پسر به سمت او رفت و دستش را گرفت و به سمت من آورد به نظر می‌آمد ویلیام به هیچ وجه از این کار سوزان خوشش نیامده بود سوزان گفت:
- آلفرد ، این برادر من ویلیامه
من دستم را دراز کردم تا با ویلیام دست بدم اما ویلیام دست من را کنار زد و با صدای گرفته ای گفت :
- می‌دونم !
احساس کردم که اینجا باید توضیحی بدهم تا ویلیام را از این حالت در بیاورم برای همین هم گفتم:
- باید من رو ببخشید آخه من زیاد .....، یعنی راستش من تا حالا با هیچ دختری ارتباط نداشتم ، نمیدونم چطوری باید با اونها رفتار کرد
برای لحظه ای ویلیام به من نگاه کرد می‌توانستم ببینم که از شنیدن این حرف گیج شده است که بعد از چند لحظه اون حالت جای خودش را به نگاهی متعجب داد از طرفی هنری به همراه مکس داشتند از خنده ریسه می‌رفتند من وقتی صورت سوزان را دیدم تعجب کردم او به شدت سرخ شده بود اول خیال کردم که سوزان مانند دیگران دارد به حرف های من میخندد اما وقتی که چشمانش را دیدم خشکم زد سوزان با صدایی که به سختی شنیده میشد روبه هنری و مکس گفت :
- هنری، مکس شما که دوست ندارید اینجا بلایی سرتون بیارم ؟
همزمان با این حرف هنری و مکس به نشانه تسلیم دست های خود را بالا گرفتند
اگر در شرایط دیگری قرار داشتم حتما به رفتارشون می‌خندیدم
هنری درحالیکه سعی می کرد خودش را کنترل کند گفت :
- آخه...آخه حرفش ... خیلی بامزه بود دیدی چی بهت گفت ؟
هنری که دیگر توانایی کنترل خودش را نداشت به همراه مکس شروع به خندیدن کردند آنها طوری رفتار میکردند
که انگار هیچ کس درون سالن حضور ندارد سوزان از این رفتار هنری و مکس ، ناراحت شده بود قصد داشت که از ما جدا شود که من به سرعت گفتم :
- معضرت می‌خوام نمی‌دونستم ...
سوزان درحالیکه سعی می کرد خشم خودش را کنترل کند گفت:
- عیبی نداره همیشه همین طوری هستند
سپس از ما دور شد رفتن سوزان را نگاه میکردم که صدای خنده مکس سبب شد تا به سمت آنها برگردم
هنری تقریبا کمی از مکس قد بلند تر بود او ردایی یک سراسر مشکی پوشیده بود درحالی که مکس ردایی به رنگ سبز تیره به تن داشت در مقابل ویلیام با کنجکاوی به من نگاه می کرد
موهای سیاه او من را بیاد آرزوی دیرینه ام می‌انداخت هیچ گاه از رنگ موهایم خوشم نمی آمد بعد از مدتی ویلیام کمی جلوتر آمد و با صدای آهسته از من پرسید :
- واقعا با هیچ دختری تا حالا رابطه نداشتی ؟
لحظه ای به ویلیام نگاه کردم هیچ گونه لحن بدی را در صدایش احساس نکرده بودم به نظر می‌رسید او تنها کنجکاو است و هیچ منظوری از این سوال ندارد
با مکثی کوتاه گفتم :
- نه ، مادرم هیچ موقع اجازه نداده از قصر بیرون برم
ویلیام که با نزدیکی من آمده بود با شگفتی پرسید :
- یعنی تو هیچ موقع از این قصر بیرون نرفتی!؟
به نظر می‌رسید که ویلیام منظور من را درست نفهمیده بود برای همین هم گفتم :
- منظورم املاک خانوادگی بود
در املاک پدری من یک دریاچه وجود داشت که بخشی از آن خارج از زمین های ما بود با این حال وسعت زیادی داشت
وزمان هایی که واقعا دلم می گرفت به کنار دریاچه می رفتم آنجا آنجا تنها جایی بود که احساس آرامش میکردم نگاه کردن به سطح دریاچه آرامش وصف ناپذیری را در من به وجود می آورد
ویلیام طوری به من نگاه می کرد که انگار من یک دروغ گویی بزرگ هستم برای همین گفتم:
- من دروغ نمی‌گم ، میتونی از مادرم بپرسی
لحظه ای سوالی برای من به وجود آمد که ویلیام چه نسبتی با من دارد برای همین هم پرسیدم :
- میشه بگی من با تو چه نسبتی دارم
ویلیام به سرعت گفت:
- تو پسر خاله من میشی ، یعنی مادر م با مادر تو خواهرند
- جدی ؟
خواستم حرفی بزنم که هنری به من گفت:
- اوه آلفرد بهتره بریم با دیگران آشنا بشی
به نظر می‌رسید که هنری بلاخره بر خودش مسلط شده بود هرچند که دیگر دیر شده بود رفتار آنها سبب رنجش سوزان شده بود
به یکباره یاد مسئله مهمی افتادم من هنوز فامیلی آنها را نمی‌دانستم