اعتماد پارت|۱۶۷|

۱۶۷

ا/ت

نور ملایم از لای پرده‌ها روی صورتم افتاده بود.
پلکام رو آروم باز کردم.
برای چند ثانیه فقط به سقف خیره موندم
دیشب..جونگ کوک!
یه لحظه با خودم فکر کردم همش خواب بوده اما وقتی سرم رو چرخوندم،نفس توی سینم‌ حبس شد.
کنارم خوابیده بود،واقعا اومده بود!!
ولی چطوری؟
نگاهی به لباسای تنش و حتی کتونی هایی که روی زمین کناره تخت بودن انداختم..
اون مرده ناشناس تو جنگل..
با چشمای گرد شده به صورت خوابش نگاه کردم،اون بود؟ از کی اینجا بود دنبالم؟!
موهای مشکیش روی پیشونیش ریخته بودن و یکی از دستاش هنوز دور کمرم حلقه بود
یعنی نتونسته بود تحمل کنه ده روز دیگه هم بگذره و من خودم برگردم؟
گرچه یه دلخوری کوچیک هم پیش اومده بود بینمون..اما اینکه نمیتونست دوری منو تحمل کنه خیلی برام شیرین بود!
لبخند خیلی کمرنگی روی لبم نشست
دستمو آروم روی گونش کشیدم
چقدر دلتنگش شده بودم،همون لحظه پلکاش تکون خورد.
دستمو خواستم سریع عقب بکشم اما بدون اینکه چشماشو کامل باز کنه مچ دستمو گرفت.
–تا کی میخوای اینطوری بهم زل بزنی؟
چشم بسته هم حس میکرد؟!
با چشم قره‌ای گفتم:تا هروقت که دلم بخواد،برای خودمه.
خنده‌ی تو گلویی کرد و چشم باز کرد
کمی نیم خیز شد،تخت کوچیک بود و به زور جا شده بودیم
–چی برای خودته؟
با چشمای گرد نگاهش کردم و بدون فکر لب زدم
–تو،همه چیزت برای منه
با اخم انگشتامو رو موهاشو،بینیش و لباش کشیدم و گفتم:همه اینا
دستمو رو فکش کشیدم و بعد پیشونیش
–ایناام برای منن
بی حرکت فقط نگام میکرد
با شیطنت دستمو رو سینش کشیدم و گفتم:حتی اینم برای منه
خنده‌ی کوتاهی کرد و یه دفعه مچ هر دو دستمو گرفت و بالای سرم روی بالش نگه داشت و مجبورم کرد دراز کش بشم..
–خیلی مالک شدی عروسک‌
–از تو یاد گرفتم
بوسه‌ی ریزی به گردنم زد و همونجا اروم پچ زد
–من؟
بدون واکنش خاصی با شیطنت لب زدم
–اره تو..مگه هربار بهم نمیگی مال منی؟
ایندفعه روی چونمو بوسید
چشمام و لبامو رو هم فشار دادم تا نخندم..
–اره،چون مال منی.
–خودخواه
–هستم
با اخم مصنوعی گفتم:ولم کن برم،گشنمه
–ا‌ول صبحونه ما رو میدی
–چی؟
با چشم به لبام اشاره زد
–معلومه که نه
–پس خودم دست به کار بشم؟
دستمو رو لباش گذاشتم،باعث خندش شد
–نه آقا
–چرا؟
–چون گشنمه
با شیطنت چشماشو ریز کرد و گفت:خب منم گشنمه
–خب بریم صبحونه بخوریم..صبحونه واقعی نه اونی که تو میگی
دستامو از توی دستاش بیرون کشیدم و با سرعت از روی تخت پایین پریدم
جلوی آینه وایستادمو موهامو شونه زدم
–دیروز اون مرد سیاهپوش تو جنگل تو بودی؟ درسته؟
بیخیال دراز کشیده بود و ساعدش رو چشماش بود
–اره
–از کی داشتی تعقیبم میکردی؟ چرا نگفتی اومدی؟
–از دو یا سه روز پیش،نگفتم چون نمیخواستم مسافرتت رو به هم بزنم
نگاهم از آینه به شکمم خورد،همین الانشم به هم خورده بود..
استرس تمام تنمو فرا گرفت،حواسم نبود و یهو شونه از دستم ول شد و با صدای بدی به کف زمین برخورد کرد
–چیشد؟
با لبخنده دستپاچه‌ای گفتم:چیزی نیست