داستان فضیل بن عیاض
فضیل بن عیاض در ابتدا دزد بود، تحولی در او پیدا شد، تمام گناهان را کنار گذاشت، توبه واقعی کرد، و بعدها یکی از بزرگان شد.
نه فقط مرد با تقوایی شد، بلکه معلم و مربی عده ی دیگری هم شد، در حالی که قبلاً یک دزد سر گردنه گیری بود که مردم از بیم او راحتی نداشتند.
یک شب از دیواری بالا رفت روی دیوار نشست و خواست از دیوار پایین بیاید، اتفاقاً یک مرد عابد و زاهدی شب زنده داری می کرد، نماز شب می خواند، دعا می خواند، قرآن می خواند و صدای حزین قرآن خواندنش بگوش می رسید.
ناگهان صدای قرآن خوان را شنید که اتفاقاً به این آیه رسید: « الم یان للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم للذکر الله». آیا وقت آن نرسیده که مدعیان ایمان، قلبشان برای یاد خدا نرم و آرام شود؟
یعنی تا کی قساوت قلب، تا کی تجری و عصیان ، تا کی پشت بخدا کردن؟
آیا وقت رو برگرداندن، رو کردن بسوی خدا نیست، آیا قوت جدا شدن از گناهان نیست؟
این مرد که این جمله را روی دیوار شنید گویی به خود او وحی می شد، گویی مخاطب شخص اوست، همانجا گفت:
خدایا چرا، چرا وقتش رسیده است، الان هم وقت آن است. از دیوار پایین آمد و بعد از آن، دزدی، شراب، قمار و هرچه را که احیاناً مبتلا به آن بود کنار گذاشت.
از همه هجرت کرد، از همه دوری گزید تا حدی که برای او مقدور بود، اموال مردم را به صاحبانشان پس داد، حقوق الهی را ادا کرد، جبران مافات نمود. از گناهان دوری گزید و به سوی نیکی ها هجرت کرد.
نه فقط مرد با تقوایی شد، بلکه معلم و مربی عده ی دیگری هم شد، در حالی که قبلاً یک دزد سر گردنه گیری بود که مردم از بیم او راحتی نداشتند.
یک شب از دیواری بالا رفت روی دیوار نشست و خواست از دیوار پایین بیاید، اتفاقاً یک مرد عابد و زاهدی شب زنده داری می کرد، نماز شب می خواند، دعا می خواند، قرآن می خواند و صدای حزین قرآن خواندنش بگوش می رسید.
ناگهان صدای قرآن خوان را شنید که اتفاقاً به این آیه رسید: « الم یان للذین آمنوا ان تخشع قلوبهم للذکر الله». آیا وقت آن نرسیده که مدعیان ایمان، قلبشان برای یاد خدا نرم و آرام شود؟
یعنی تا کی قساوت قلب، تا کی تجری و عصیان ، تا کی پشت بخدا کردن؟
آیا وقت رو برگرداندن، رو کردن بسوی خدا نیست، آیا قوت جدا شدن از گناهان نیست؟
این مرد که این جمله را روی دیوار شنید گویی به خود او وحی می شد، گویی مخاطب شخص اوست، همانجا گفت:
خدایا چرا، چرا وقتش رسیده است، الان هم وقت آن است. از دیوار پایین آمد و بعد از آن، دزدی، شراب، قمار و هرچه را که احیاناً مبتلا به آن بود کنار گذاشت.
از همه هجرت کرد، از همه دوری گزید تا حدی که برای او مقدور بود، اموال مردم را به صاحبانشان پس داد، حقوق الهی را ادا کرد، جبران مافات نمود. از گناهان دوری گزید و به سوی نیکی ها هجرت کرد.
- ۱۴.۹k
- ۰۱ خرداد ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط