توی تاکسی نشسته بودی و به کمپانی نزدیک تر میشدی
توی تاکسی نشسته بودی و به کمپانی نزدیک تر میشدی
-فاکینگ این چه شانسیه من دارم؟ چرا تو روز استراحتم باید پاشم بیام این کمپانی دربه در شده!؟ اونم حالا چرااا؟ کمبود استف،خب من چیکار کنم؟ همین الان باید همه استفا مسافرت باشن؟
کلی غر میزدی و هی با خودت کلنجار میرفتی که دیدی به کمپانی رسیدی،پول رو پرداخت کردی و وارد کمپانی شدی ولی کارت هوشمندت کار نمیکرد و سیستم تو رو تشخیص نمیداد
از کلافگی هوفی کشیدی و نشستی روی زمین و به منیجرشون زنگ زدی
-سلام من این پایین گیر کردم نمیدونم چیکار کنم خودت آمادشون کن مخصوصا اون مغز کله فندقیت رو!
(تو از سونگهون خوشت نمیومد، هرچند دروغ میگفتی🌚)
_خب میگفتی
و متوجه شدی گوشی منیجرتون دست سونگهونه
_منم اینو به منیجرمون نمیگم تا همونجا بمونی زیر پات علف سبز شه
جیغ خفه ای کشیدی و زیر لب گفتی میکشمت
خلاصه بعد از کلی تلاش سیستم کارتت رو تشخیص داد و رفتی اتاقی که اعضا داخلش بودن و شانس گندتو ببین!
تا درو باز کردی که بری تو، جلوی همشون لیز و خوردی از اون بدتر روی زمین قهوه ریخته بود و لباست هم سفید بود
همه حتی منیجر هم داشت از خنده پاره میشد و تو آروم بلند شدی و گفتی: ببخشید، ولی الان نمیدونم چجوری باید برای برنامه آماده شیم!
سونگهون با اون حالت جنتلمنانه کتشو دراورد داد بهت
_کتم برات گشاده، ببندش بهت کمربند هم میدم لباست معلوم نمیشه
نمیدونستی چی بگی تشکر کنی یا مثل همیشه سرش غر بزنی پس تصمیم گرفتی هیچی نگی که منیجر بهت گفت
'اون لباسشو بهت داد، نباید یه تشکر خشک و خالی کنی؟
-خب، آقای پارک ازتون ممنونم
_خواهش میکنم فقط یه لحظه میشه بیاید
اومدی بری سمتش که دوباره لیز خوردی و بدش این بود که افتادی روش و هر دوتون توی قهوه غرق شدین💔
تایم هم نمونده بود و تهش مجبور شدین از برنامه عقب بمونین تا لباس پیدا کنین💔
-فاکینگ این چه شانسیه من دارم؟ چرا تو روز استراحتم باید پاشم بیام این کمپانی دربه در شده!؟ اونم حالا چرااا؟ کمبود استف،خب من چیکار کنم؟ همین الان باید همه استفا مسافرت باشن؟
کلی غر میزدی و هی با خودت کلنجار میرفتی که دیدی به کمپانی رسیدی،پول رو پرداخت کردی و وارد کمپانی شدی ولی کارت هوشمندت کار نمیکرد و سیستم تو رو تشخیص نمیداد
از کلافگی هوفی کشیدی و نشستی روی زمین و به منیجرشون زنگ زدی
-سلام من این پایین گیر کردم نمیدونم چیکار کنم خودت آمادشون کن مخصوصا اون مغز کله فندقیت رو!
(تو از سونگهون خوشت نمیومد، هرچند دروغ میگفتی🌚)
_خب میگفتی
و متوجه شدی گوشی منیجرتون دست سونگهونه
_منم اینو به منیجرمون نمیگم تا همونجا بمونی زیر پات علف سبز شه
جیغ خفه ای کشیدی و زیر لب گفتی میکشمت
خلاصه بعد از کلی تلاش سیستم کارتت رو تشخیص داد و رفتی اتاقی که اعضا داخلش بودن و شانس گندتو ببین!
تا درو باز کردی که بری تو، جلوی همشون لیز و خوردی از اون بدتر روی زمین قهوه ریخته بود و لباست هم سفید بود
همه حتی منیجر هم داشت از خنده پاره میشد و تو آروم بلند شدی و گفتی: ببخشید، ولی الان نمیدونم چجوری باید برای برنامه آماده شیم!
سونگهون با اون حالت جنتلمنانه کتشو دراورد داد بهت
_کتم برات گشاده، ببندش بهت کمربند هم میدم لباست معلوم نمیشه
نمیدونستی چی بگی تشکر کنی یا مثل همیشه سرش غر بزنی پس تصمیم گرفتی هیچی نگی که منیجر بهت گفت
'اون لباسشو بهت داد، نباید یه تشکر خشک و خالی کنی؟
-خب، آقای پارک ازتون ممنونم
_خواهش میکنم فقط یه لحظه میشه بیاید
اومدی بری سمتش که دوباره لیز خوردی و بدش این بود که افتادی روش و هر دوتون توی قهوه غرق شدین💔
تایم هم نمونده بود و تهش مجبور شدین از برنامه عقب بمونین تا لباس پیدا کنین💔
- ۷.۴k
- ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط