عفریته تاریکی نویسنده مرتضی متقیان

با عصبانیت تمام دویدم ولی با کمال تعجب دیدم که پریسا به ان اقا خندید و گفت ازین شوخی ها نداشتیم  ان آقا خندید و گفت پری به خدا از عمد نبود  میدونم نزذیک دانشگاه هستی و دوستانت هستند و با خانه فرق دارد ...

در حالی با ان اقا صحبت میکرد نگاهش به من افتاد ...
خیلی سرد نگاهم کرد و من در چشمان بی روح پریسا منجمد شدم !
پریسا به ان اقا گفت پرویز جان چند لحظه صبر کن  سیاوش از همکلاسی هاست ..به سمت من امد و  ارام بدون انکه ان اقا بشنود گفت
«سیاوش، این کار درست نیست. اگر حرفی داشتی می‌توانستی مستقیم به خودم بگویی. اینکه پشت سر من بیایی، من را ناراحت می‌کند  توالان باید سر کلاس باشی !چرا تعقیبم میکردی ؟ دنبال چه میگردی ؟ دوست داری چه صحنه ای را ببینی ؟ خیلی کارت زشت است خیلی ...من  نمیتوانم این بی اخلاقی ها را تحمل کنم ...

از خجالت و نفرت پر شدم و بدون انکه جوابش را بدهم برگشتم .... و به پشت سرم نگاه نکردم ...چند بار صدایم زد ولی من پاسخی ندادم ...

هزاران سوال در ذهنم نقش بست  یعنی پریسا هم مثل ازاده با کسی در ارتباط بود ؟ اینقدر گرم و صمیمی ؟
به سادگی و بخت سباه خودم خندیدم .
از یک سوراخ دوبار گزیده شدم  تمام ارزوهایم را نقش بر اب دیدم ؟ و بدون انکه به کلاس بروم اولین سیگار را خریدم و یک نفس کشیدم .
نه پایی رفتن برای خوابگاه داشتم و نه تمرکز برای درس خواندن به دانشگاه هم نرفتم ...
در سرم طنین این صدا می پیچید (ازین شوخی ها نداشتیم . ... پری به خدا از عمد نبود ...)
ان روز نهار هم نخوردم  سر خورده نزدیک عصر به سمت خوابگاه رفتم که ازاده را با دوستانش دیدم  امد سلام دادو برعکس گذشته گرم تحویلش گرفتم گغت سیاوش من شاید مدتی نباشم بعد قراره ی مسافرت با خانواده بیام شهر شما میتونم شمارتو داشته باشم ؟ شاید به کمک و راهنمایی تو نیاز پیدا کردم .... در کمال افسردگی و بی تفاوتی شماره ام را روی کاغذی نوشتم و به ازاده دادم و در حالی که قفسه سینه ام درد میکرد در مورد سینا پرسیدم  خندید و گفت
این حسادت تو تمومی نداره ؟ گفتم نه بحث حسادت نیست
میخواستم بدونم سیناهم همراهتون میاد ؟ خندید و گفت سیاوش جز مادرم کسی از رابطه من و سینا خبر نداره ...
بی تفاوت بدون خداحافظی  از ازاده جدا شدم داخل خوابگاه روی تخت دراز کشیدم و‌به تمام رابطه ام با پریسا فکر کردم ....و مدام این جمله تکرار میشد (ازین شوخی ها نداشتیم ... پری به خدا از عمد نبود میدونم نزدیک دانشگاهی و ...)
شب یکی از هم خوابگاهی گفت سباوش امروز خیلی به هم ریخته ای ساکت بدون مطالعه و ... گفتم عزیزی را از دست داده ام ... بدون انکه سوال دیگری بپرسد گفت تسلیت میگم خیلی از رفتن ها برگشت نداره بیا کنار پنجره کارت دارم . بلند شدم کنار پنجره ایستادم  یک نخ سیگار که سر ان پیچیده بود را به دستم داد و گفت ارومت میکنه ی پوک بزن  گفتم ازین سیگارها  ندیده ام گفت ارام بخش خوبی نیست من هم وقتی پدرم بعد از فوت مادرم  ازدواج کرد با این سیگار ها ارام شدم ...

دو سه تا پوک زدم و از  بقیه سیگار را از دستم گرفت و گفت حالا برو راحت بخواب ...
بر روی تخت دراز کشیدم  ارام نشدم طنین صدای پریسا بیشتر شد
((ازین شوخی ها نداشتیم .... و داستان تاتر شهر که گفت نمیخوام پیش میهمانهایم جواب سلامت را بدهم ...
خوذم را در حال گیتار زدن میدیدم و پریسا را در حال رقص با ان مرد و گریه میکردم ...
صبح با سردرد از خواب بیدار شدم ....