بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
یاداشت قسمت اول :
نه تنها دیدن فقط با چشم مادی سر صورت نمی‌پذیرد، بلکه هر آن چه از عالَم ماده دیده می‌شود نیز با چشم عقل شناخته و با قلب فهم می‌ شود.
در قوانین طبیعی و فیزیک، باید نوری بر چیزی بتابد، سپس به چشم منتقل شود، تا کسی بتواند آن را ببیند، چشم عقل نیز به نور علم می‌ بیند.
در همین جهان مادی، با چشم سر، جنگلی سرسبز را می‌بینید و با دید عقل که به نور علم می‌بیند، یقین می‌نمایید که در این منطقه، بسیار باران می‌ بارد، در حالی که در هوای آفتابی جنگل را دیده‌اید.
با چشم سر، بیمار و بیماریش را با دیدن علائمش می‌بینید، اما با چشم عقل که به نور علم می‌ بیند، آن بیماری را می‌ شناسید و برای بهبودش اقدام می‌ نمایید.
در تحلیل و ریشه‌یابی حوادث نیز همین‌طور است؛ با چشم سر فرود آمدن یک بمب و تخریب یک مدرسه و مرگ دانش‌آموزان را می‌بینید، اینها همه حوادث مادی و فیزیکی می‌باشند، اما سپس این مشهودات را به عقل ارجاع میدهید ونتیجه میگیرید که عامل وعاملین،حیواناتی وحشی، ظالم و جنایتکار می‌ باشند!
گاه ممکن است که چیزی با چشم سر نیز دیده نشود، بلکه خبرش برسد، یا آثارش دیده شود، اما عقل آن را می‌بیند و می‌شناسد.چنان که اگر بگویند: رژیم صهیونی، دوباره به لبنان یا غزه حمله هوایی کرد و جان ده‌ها نفر را گرفت، شما آن را نمی‌بینید، بلکه خبرش به شما رسیده است، اما با دید عقل نتیجه‌گیری می‌نمایید.
خلاصه آن که چشم سر، دید بسیار اندک و محدودی دارد و همان مقدار را نیز گاهی درست نمی‌بیند و حتی در فاصلۀ صد متری، بیابان یا آسفالت را سراب می‌بیند، یا در فواصل دورتر، اشیاء را کوچکتر می‌ بیند، اما بینایی عقل و دل، بسیار عمیق‌تر و دقیق‌تر می‌ باشد، و چه بسا چشم سر کسی نابینا باشد، اما با چشم عقل و دل جان او، بسیار بهتر و بیشتر از بینایان با چشم سر ببیند!
دیدن با عقل در قرآن مجید :
در آیات بسیاری متذکر شده که آیا نمی‌بینی - آیا نمی‌بینند؟! و مقصود همان دیدن با چشم عقل و دل است،نه با چشم سر که اصلاً آنها را نمی‌ بیند یا نمی‌تواند ببیند؛ مانند: أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ - آيا نديدی كه برای خدا تسبيح می‏كنند تمام آنان كه در آسمانها و زمينند و همچنين پرندگان به هنگامی كه بر فراز آسمان بال گسترده‏‌اند، هر يك از آنها نماز و تسبيح خود را می داند، و خداوند به آنچه انجام می‏دهند عالم است.(سوره نور آیه 41)(ادامه دارد...)