در جست و جوی خاطرات پارت ۱۲
در جست و جوی خاطرات .
پارت ۱۲.
ویو جونگکوک.
از مطب امدم بیرون و نشستم پشت فرمون
چرا انقدر راحت باهاش حرف زدم
چی باعث شد انقدر باهاش احساس راحتی کنم
همچین احساس نزدیکی رو با بقیه تراپیست ها نداشتم
ذهنمو با بدبختی خالی کردم و راه افتادم به سمت خونه
ماشین رو بردم داخل و خودمم با اسانسور رفتم طبقه ی بالا
اجوما:سلام پسرم
جونگکوک:سلام اجوما
اجوما:گرسنه نیستی چیزی برات بیارم
جونگکوک:نه ممنون میرم بالا میخوام استراحت کنم
اجوما:باشه چیزی نیاز داشتی من اینجام
جونگکوک:ممنون
رفتم بالا و سریع یه دوش گرفتم و امدم رو تخت ولو شدم
اولین بار بود با یه دختر انقدر صمیمی حرف زدم
اونم راجب این موضوع.اون دختر و خانوادم
تو همین فکرها بودم که گوشیم زنگ خورد
جیمین بود
جونگکوک:بله
جیمین:الو کجایی
جونگکوک: خونم
جیمین:چیی نرفتی
جونگکوک:چرا رفتم
جیمین:چرا خونه ای پس الان باید ده دقیقه باشه که جلست تموم شده
جونگکوک:چون جلسه ی اول بود زیاد حرف نزدیم
فقط شرایط رو براش توضیح دادم.
جیمین:خب نظرت چیه.بنظرت اونقدر خوب هست که بتونه تغییری تو حالت داشته باشه؟
جونگکوک:اره کارش خوبه
جیمین:اممم خوب..باشه پس من جلسه ی دیگه رو هم هماهنگ میکنم
جونگکوک:باشه بندارش هفته ی دیگه
جیمین:باشه
قطع کردم و چشمامو بستم
اولین باره بعد از جلسه ی تراپی انقدر احساس سبکی میکنم
ویو جیمین
وقتی جونگکوک گفت جلسه ی دیگه رو هم هماهنگ کنم
و به نظرش کارش خوبه تعجب کردم
اخه اون هیچوقت از اینا تعریف نمیکرد
همیشه میگفت فاید ای نداره
و بیهودس
ولی الان انگار دکتره واقعا تونسته روش تاثیر بزاره
با مطبش تماس گرفتم و برای هفته ی دیگه هزینه ی یه جلسه ی دیگه رو هم واریز کردم
ویو لیانا
بعد از چندین بیمار دیگه
ساعت نزدیک هشت شده بود
از اتاقم امدم بیرون
و به سمت میز خانم مین حرکت کردم
لیانا:عزیزم من دارم میرم
مین:خسته نباشید منم اینجا هارو جمع و جور کنم میرم
لیانا:من اتاقم رو مرتب کردم خودتو خسته نکن .خسته نباشی میبینمت
مین: میبینمتون
از مطب امدم بیرون و سوار ماشین شدم و به سمت خونه حرکت کردم.
بعد بیست مین رسیدم خونه یکم ترافیک بود.
ماشین رو بردم تو حیاط و رفتم پشت در
درو زدم و بعد چند دقیقه اجوما درو باز کرد
اجوما:سلام عزیزم خسته نباشی
لیانا:خیلی ممنون زیبای من
اجوما:اخ با اون زبونت بیا تو شام حاضره چند دقیقه دیگه میز رو میچینم
لیانا:خیلی ممنون از هنرمایی های زیباتون.چشم میرم بالا یه دوش بگیرم زود میام
اجوما:باشه برو
رفتم بالا یه دوش گرفتم امدم بیرون موهامو همونطور خیس بافتم
بعد رفتم گوشیمو از رو تخت بردارم
ولی ناخداگاه یاد جونگکوک افتادم
چرا وقتی دیدمش حواسم همش پرت میشد
چرا انگار میشناختمش
افکارمو خالی کردم و رفتم پایین
تو پله ها بودم
که صدای اجوما بلند شد
اجوما:لیانا دخترم بیا میز حاضره(بلند)
لیانا:امدم بانو ی من داد نزن صورتت چروک میوفته
اجوما:انقدر زبون نریز بیا بشین از صبح خسته شدی.
لیانا:به به ببین ملکه چه کرده
اجوما:نوش خونت دخترگلم
نشستم پشت میز و میخواستم شروع کنم
که دیدم اجوما داره میرع
لیانا:اجوما مگه نگفتم شماهم با من عذا بخورید
اجوما:اخه من همیشه تو آشپزخونه غذا میخورم
لیانا:نه لطفا من اینطوری اصلا راحت نیستم
لیانا:باشه دخترم من میرم ظرف بیارم
اجوما رفت ظرف اورد و نشست پشت میز شروع کردیم به خوردن.
پارت ۱۲.
ویو جونگکوک.
از مطب امدم بیرون و نشستم پشت فرمون
چرا انقدر راحت باهاش حرف زدم
چی باعث شد انقدر باهاش احساس راحتی کنم
همچین احساس نزدیکی رو با بقیه تراپیست ها نداشتم
ذهنمو با بدبختی خالی کردم و راه افتادم به سمت خونه
ماشین رو بردم داخل و خودمم با اسانسور رفتم طبقه ی بالا
اجوما:سلام پسرم
جونگکوک:سلام اجوما
اجوما:گرسنه نیستی چیزی برات بیارم
جونگکوک:نه ممنون میرم بالا میخوام استراحت کنم
اجوما:باشه چیزی نیاز داشتی من اینجام
جونگکوک:ممنون
رفتم بالا و سریع یه دوش گرفتم و امدم رو تخت ولو شدم
اولین بار بود با یه دختر انقدر صمیمی حرف زدم
اونم راجب این موضوع.اون دختر و خانوادم
تو همین فکرها بودم که گوشیم زنگ خورد
جیمین بود
جونگکوک:بله
جیمین:الو کجایی
جونگکوک: خونم
جیمین:چیی نرفتی
جونگکوک:چرا رفتم
جیمین:چرا خونه ای پس الان باید ده دقیقه باشه که جلست تموم شده
جونگکوک:چون جلسه ی اول بود زیاد حرف نزدیم
فقط شرایط رو براش توضیح دادم.
جیمین:خب نظرت چیه.بنظرت اونقدر خوب هست که بتونه تغییری تو حالت داشته باشه؟
جونگکوک:اره کارش خوبه
جیمین:اممم خوب..باشه پس من جلسه ی دیگه رو هم هماهنگ میکنم
جونگکوک:باشه بندارش هفته ی دیگه
جیمین:باشه
قطع کردم و چشمامو بستم
اولین باره بعد از جلسه ی تراپی انقدر احساس سبکی میکنم
ویو جیمین
وقتی جونگکوک گفت جلسه ی دیگه رو هم هماهنگ کنم
و به نظرش کارش خوبه تعجب کردم
اخه اون هیچوقت از اینا تعریف نمیکرد
همیشه میگفت فاید ای نداره
و بیهودس
ولی الان انگار دکتره واقعا تونسته روش تاثیر بزاره
با مطبش تماس گرفتم و برای هفته ی دیگه هزینه ی یه جلسه ی دیگه رو هم واریز کردم
ویو لیانا
بعد از چندین بیمار دیگه
ساعت نزدیک هشت شده بود
از اتاقم امدم بیرون
و به سمت میز خانم مین حرکت کردم
لیانا:عزیزم من دارم میرم
مین:خسته نباشید منم اینجا هارو جمع و جور کنم میرم
لیانا:من اتاقم رو مرتب کردم خودتو خسته نکن .خسته نباشی میبینمت
مین: میبینمتون
از مطب امدم بیرون و سوار ماشین شدم و به سمت خونه حرکت کردم.
بعد بیست مین رسیدم خونه یکم ترافیک بود.
ماشین رو بردم تو حیاط و رفتم پشت در
درو زدم و بعد چند دقیقه اجوما درو باز کرد
اجوما:سلام عزیزم خسته نباشی
لیانا:خیلی ممنون زیبای من
اجوما:اخ با اون زبونت بیا تو شام حاضره چند دقیقه دیگه میز رو میچینم
لیانا:خیلی ممنون از هنرمایی های زیباتون.چشم میرم بالا یه دوش بگیرم زود میام
اجوما:باشه برو
رفتم بالا یه دوش گرفتم امدم بیرون موهامو همونطور خیس بافتم
بعد رفتم گوشیمو از رو تخت بردارم
ولی ناخداگاه یاد جونگکوک افتادم
چرا وقتی دیدمش حواسم همش پرت میشد
چرا انگار میشناختمش
افکارمو خالی کردم و رفتم پایین
تو پله ها بودم
که صدای اجوما بلند شد
اجوما:لیانا دخترم بیا میز حاضره(بلند)
لیانا:امدم بانو ی من داد نزن صورتت چروک میوفته
اجوما:انقدر زبون نریز بیا بشین از صبح خسته شدی.
لیانا:به به ببین ملکه چه کرده
اجوما:نوش خونت دخترگلم
نشستم پشت میز و میخواستم شروع کنم
که دیدم اجوما داره میرع
لیانا:اجوما مگه نگفتم شماهم با من عذا بخورید
اجوما:اخه من همیشه تو آشپزخونه غذا میخورم
لیانا:نه لطفا من اینطوری اصلا راحت نیستم
لیانا:باشه دخترم من میرم ظرف بیارم
اجوما رفت ظرف اورد و نشست پشت میز شروع کردیم به خوردن.
- ۵.۳k
- ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط