🌙 دوشیزه ماه
🌙 دوشیزه ماه
قسمت هفتم
لارا هنوز دست کایله را گرفته بود.
صدای سقوط سنگها از بالای برج شنیده میشد و سایروس در میان تاریکی ایستاده بود.
آریا فریاد زد:
«لارا! باید از برج خارج بشیم!»
کایله دست لارا را کشید و به سمت راهروی باریکی دوید.
آنها از پلههای مخفی پایین رفتند و از در پشتی برج خارج شدند.
وقتی به خیابان رسیدند، لارا نفسنفس میزد.
«تو کی هستی؟! چرا میدونستی من اونجا هستم؟!»
کایله سکوت کرد.
آریا با شک به او نگاه کرد.
«و چرا سایروس تو رو نگهبان سوم صدا زد؟»
کایله سرش را پایین انداخت.
🌑 حقیقت کایله
آنها به خانهای متروکه پناه بردند.
کایله کنار پنجره ایستاد.
«من از سرزمین ستارهها اومدم.»
لارا با تعجب گفت:
«سرزمین ستارهها؟!»
کایله ادامه داد:
«سالها پیش، وقتی ستارهی تاریک به آسمون حمله کرد، سرزمین ما نابود شد. من تنها کسی بودم که تونستم فرار کنم.»
آریا با حیرت گفت:
«پس تو آخرین نگهبان ستارهای...»
کایله سر تکان داد.
«اما قدرت من از بین رفته. برای همین نمیتونم نور دوم رو آزاد کنم.»
لارا به او نزدیک شد.
«پس چرا کمکم کردی؟»
کایله برای اولین بار لبخند کوچکی زد.
«چون تو آخرین امید ما هستی.»
⭐ نور دوم
لارا گردنبندش را نگاه کرد.
نور آبی اول هنوز میدرخشید، اما نور دوم خاموش بود.
کایله نقشه را روی میز گذاشت.
«نور دوم داخل ستارهی طلاییه. اما سایروس اون رو به قلب برج منتقل کرده.»
آریا گفت:
«اگه قلب برج نابود بشه، نور آزاد میشه.»
لارا بلند شد.
«پس باید برگردیم.»
کایله سریع گفت:
«نه! این بار من میرم.»
لارا با اخم جواب داد:
«تو نمیتونی تنهایی با اون بجنگی!»
کایله به او نگاه کرد.
«من نمیخوام تو آسیب ببینی.»
لارا لحظهای ساکت شد.
«من از وقتی به زمین اومدم، همه دارن بهم میگن مراقب باش... ولی هیچکس نمیگه چطور باید قوی بشم.»
کایله آرام گفت:
«پس این بار کنار هم میجنگیم.»
⚔️ بازگشت به برج
آنها دوباره وارد برج شدند.
سایروس در مرکز تالار ایستاده بود.
در پشت سرش، ستارهی طلایی داخل گوی سیاهی زندانی شده بود.
«دوباره برگشتی، دوشیزه ماه؟»
لارا گردنبندش را بالا گرفت.
«نور دوم رو آزاد کن!»
سایروس خندید.
«پس بیا و خودت آزادش کن!»
سایهها به سمت آنها حمله کردند.
آریا با نور سفیدش جلوی سایهها را گرفت.
کایله دستش را بالا برد.
ناگهان خطوطی از نور آبی روی دستهایش ظاهر شدند.
لارا با حیرت گفت:
«قدرتت برگشته!»
کایله لبخند زد.
«فقط یه مقدار...»
او به سمت سایروس حمله کرد.
لارا هم نور گردنبندش را به سمت گوی سیاه فرستاد.
گوی شروع به ترک خوردن کرد.
صدای بلندی در برج پیچید.
ستارهی طلایی آزاد شد و به سمت گردنبند لارا پرواز کرد.
نور دوم روشن شد!
🌌 هشدار ستارهی سیاه
سایروس روی زمین افتاد.
اما قبل از اینکه ناپدید شود، با لبخندی عجیب گفت:
«شما فکر میکنید دو نور رو پیدا کردید... اما نور سوم چیزی نیست که بتونید به دستش بیارید.»
لارا پرسید:
«نور سوم کجاست؟!»
سایروس به آسمان اشاره کرد.
«در اعماق دریا... جایی که هیچ انسانی زنده برنمیگرده.»
و ناگهان ناپدید شد.
لارا به گردنبندش نگاه کرد.
دو نور آبی و طلایی در آن میدرخشیدند.
کایله کنار او ایستاد.
«برای نور سوم، باید به دریا بریم.»
آریا به آسمان نگاه کرد.
ستارهی سیاه حالا سه برابر بزرگتر شده بود.
و در میان تاریکی، صدایی شنیده شد:
«وارث ماه... بالاخره به من نزدیک میشه.»
🌙 پایان قسمت هفتم
قسمت هفتم
لارا هنوز دست کایله را گرفته بود.
صدای سقوط سنگها از بالای برج شنیده میشد و سایروس در میان تاریکی ایستاده بود.
آریا فریاد زد:
«لارا! باید از برج خارج بشیم!»
کایله دست لارا را کشید و به سمت راهروی باریکی دوید.
آنها از پلههای مخفی پایین رفتند و از در پشتی برج خارج شدند.
وقتی به خیابان رسیدند، لارا نفسنفس میزد.
«تو کی هستی؟! چرا میدونستی من اونجا هستم؟!»
کایله سکوت کرد.
آریا با شک به او نگاه کرد.
«و چرا سایروس تو رو نگهبان سوم صدا زد؟»
کایله سرش را پایین انداخت.
🌑 حقیقت کایله
آنها به خانهای متروکه پناه بردند.
کایله کنار پنجره ایستاد.
«من از سرزمین ستارهها اومدم.»
لارا با تعجب گفت:
«سرزمین ستارهها؟!»
کایله ادامه داد:
«سالها پیش، وقتی ستارهی تاریک به آسمون حمله کرد، سرزمین ما نابود شد. من تنها کسی بودم که تونستم فرار کنم.»
آریا با حیرت گفت:
«پس تو آخرین نگهبان ستارهای...»
کایله سر تکان داد.
«اما قدرت من از بین رفته. برای همین نمیتونم نور دوم رو آزاد کنم.»
لارا به او نزدیک شد.
«پس چرا کمکم کردی؟»
کایله برای اولین بار لبخند کوچکی زد.
«چون تو آخرین امید ما هستی.»
⭐ نور دوم
لارا گردنبندش را نگاه کرد.
نور آبی اول هنوز میدرخشید، اما نور دوم خاموش بود.
کایله نقشه را روی میز گذاشت.
«نور دوم داخل ستارهی طلاییه. اما سایروس اون رو به قلب برج منتقل کرده.»
آریا گفت:
«اگه قلب برج نابود بشه، نور آزاد میشه.»
لارا بلند شد.
«پس باید برگردیم.»
کایله سریع گفت:
«نه! این بار من میرم.»
لارا با اخم جواب داد:
«تو نمیتونی تنهایی با اون بجنگی!»
کایله به او نگاه کرد.
«من نمیخوام تو آسیب ببینی.»
لارا لحظهای ساکت شد.
«من از وقتی به زمین اومدم، همه دارن بهم میگن مراقب باش... ولی هیچکس نمیگه چطور باید قوی بشم.»
کایله آرام گفت:
«پس این بار کنار هم میجنگیم.»
⚔️ بازگشت به برج
آنها دوباره وارد برج شدند.
سایروس در مرکز تالار ایستاده بود.
در پشت سرش، ستارهی طلایی داخل گوی سیاهی زندانی شده بود.
«دوباره برگشتی، دوشیزه ماه؟»
لارا گردنبندش را بالا گرفت.
«نور دوم رو آزاد کن!»
سایروس خندید.
«پس بیا و خودت آزادش کن!»
سایهها به سمت آنها حمله کردند.
آریا با نور سفیدش جلوی سایهها را گرفت.
کایله دستش را بالا برد.
ناگهان خطوطی از نور آبی روی دستهایش ظاهر شدند.
لارا با حیرت گفت:
«قدرتت برگشته!»
کایله لبخند زد.
«فقط یه مقدار...»
او به سمت سایروس حمله کرد.
لارا هم نور گردنبندش را به سمت گوی سیاه فرستاد.
گوی شروع به ترک خوردن کرد.
صدای بلندی در برج پیچید.
ستارهی طلایی آزاد شد و به سمت گردنبند لارا پرواز کرد.
نور دوم روشن شد!
🌌 هشدار ستارهی سیاه
سایروس روی زمین افتاد.
اما قبل از اینکه ناپدید شود، با لبخندی عجیب گفت:
«شما فکر میکنید دو نور رو پیدا کردید... اما نور سوم چیزی نیست که بتونید به دستش بیارید.»
لارا پرسید:
«نور سوم کجاست؟!»
سایروس به آسمان اشاره کرد.
«در اعماق دریا... جایی که هیچ انسانی زنده برنمیگرده.»
و ناگهان ناپدید شد.
لارا به گردنبندش نگاه کرد.
دو نور آبی و طلایی در آن میدرخشیدند.
کایله کنار او ایستاد.
«برای نور سوم، باید به دریا بریم.»
آریا به آسمان نگاه کرد.
ستارهی سیاه حالا سه برابر بزرگتر شده بود.
و در میان تاریکی، صدایی شنیده شد:
«وارث ماه... بالاخره به من نزدیک میشه.»
🌙 پایان قسمت هفتم
- ۱۷۷
- ۲۹ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط