Heir of Light and Darkness
Heir of Light and Darkness
part : 24
رئیس به زنجیرهای درخشان اشاره کرد.
رئیس: «قدرتت رو بهم بده، جونگکوک. در عوض، تهیونگ آزاد میشه.»
تهیونگ با وحشت سرش رو تکون داد.
+ نه! جونگکوک، به حرفش گوش نده!
جونگکوک به تهیونگ نگاه کرد و لبخند کوچیکی زد.
- نگران نباش، فندقک.
رئیس دستش رو جلو آورد. سایههای سیاه دور جونگکوک پیچیدن و کمکم قدرتش رو از بدنش بیرون کشیدن. جونگکوک روی زانو افتاد، اما حتی یه لحظه هم نگاهش رو از تهیونگ نگرفت.
تهیونگ فریاد زد:
+ بس کن! من نمیذارم بهش آسیب بزنی!
نور سفیدی از بدن تهیونگ بیرون زد. زنجیرها ترک برداشتن و ناگهان شکستن.
رئیس با ناباوری برگشت.
رئیس: «چطور ممکنه؟!»
تهیونگ خودش رو به جونگکوک رسوند و دستهاش رو دورش حلقه کرد.
+ جونگکوک، چشماتو باز کن! خواهش میکنم...
جونگکوک بهسختی چشمهاش رو باز کرد.
- گفتم که... تنهات نمیذارم.
تهیونگ دستش رو روی قلب جونگکوک گذاشت. نور سفید باقیمونده از قدرتش با جرقههای سیاه کوچیکی که هنوز در وجود جونگکوک بودن، ترکیب شد.
ناگهان تمام تالار لرزید.
رئیس عقب رفت.
رئیس: «نه! شما نباید بتونید قدرتهاتون رو ترکیب کنید!»
پدر تهیونگ از گوشهی تالار فریاد زد:
پدر تهیونگ: «چون پیوندشون از چیزی که تو فکر میکنی قویتره!»
نور و تاریکی دور تهیونگ و جونگکوک پیچیدن و طلسم تالار رو شکستن. رئیس به سمت دروازه فرار کرد، اما قبل از ناپدید شدن فریاد زد:
رئیس: «این هنوز تموم نشده!»
سکوت همهجا رو گرفت.
تهیونگ با نگرانی صورت جونگکوک رو بین دستهاش گرفت.
+ احمق! چرا حاضر شدی قدرتت رو فدای من کنی؟!
جونگکوک لبخند خستهای زد.
- چون تو برام از هر قدرتی مهمتری، فندقک.
تهیونگ محکم بغلش کرد.
این بار، وقتی جونگکوک دستش رو دورش حلقه کرد، تهیونگ عقب نکشید.
اما از پشت دروازهی نیمهباز، صدای عجیبی شنیده شد...
«وارث نور... هنوز حقیقت پیوندتون رو نمیدونید.»
~~~
ادامه دارد...
حمایت نمیکنیداا🤧💔
part : 24
رئیس به زنجیرهای درخشان اشاره کرد.
رئیس: «قدرتت رو بهم بده، جونگکوک. در عوض، تهیونگ آزاد میشه.»
تهیونگ با وحشت سرش رو تکون داد.
+ نه! جونگکوک، به حرفش گوش نده!
جونگکوک به تهیونگ نگاه کرد و لبخند کوچیکی زد.
- نگران نباش، فندقک.
رئیس دستش رو جلو آورد. سایههای سیاه دور جونگکوک پیچیدن و کمکم قدرتش رو از بدنش بیرون کشیدن. جونگکوک روی زانو افتاد، اما حتی یه لحظه هم نگاهش رو از تهیونگ نگرفت.
تهیونگ فریاد زد:
+ بس کن! من نمیذارم بهش آسیب بزنی!
نور سفیدی از بدن تهیونگ بیرون زد. زنجیرها ترک برداشتن و ناگهان شکستن.
رئیس با ناباوری برگشت.
رئیس: «چطور ممکنه؟!»
تهیونگ خودش رو به جونگکوک رسوند و دستهاش رو دورش حلقه کرد.
+ جونگکوک، چشماتو باز کن! خواهش میکنم...
جونگکوک بهسختی چشمهاش رو باز کرد.
- گفتم که... تنهات نمیذارم.
تهیونگ دستش رو روی قلب جونگکوک گذاشت. نور سفید باقیمونده از قدرتش با جرقههای سیاه کوچیکی که هنوز در وجود جونگکوک بودن، ترکیب شد.
ناگهان تمام تالار لرزید.
رئیس عقب رفت.
رئیس: «نه! شما نباید بتونید قدرتهاتون رو ترکیب کنید!»
پدر تهیونگ از گوشهی تالار فریاد زد:
پدر تهیونگ: «چون پیوندشون از چیزی که تو فکر میکنی قویتره!»
نور و تاریکی دور تهیونگ و جونگکوک پیچیدن و طلسم تالار رو شکستن. رئیس به سمت دروازه فرار کرد، اما قبل از ناپدید شدن فریاد زد:
رئیس: «این هنوز تموم نشده!»
سکوت همهجا رو گرفت.
تهیونگ با نگرانی صورت جونگکوک رو بین دستهاش گرفت.
+ احمق! چرا حاضر شدی قدرتت رو فدای من کنی؟!
جونگکوک لبخند خستهای زد.
- چون تو برام از هر قدرتی مهمتری، فندقک.
تهیونگ محکم بغلش کرد.
این بار، وقتی جونگکوک دستش رو دورش حلقه کرد، تهیونگ عقب نکشید.
اما از پشت دروازهی نیمهباز، صدای عجیبی شنیده شد...
«وارث نور... هنوز حقیقت پیوندتون رو نمیدونید.»
~~~
ادامه دارد...
حمایت نمیکنیداا🤧💔
- ۱۵۰
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط